«Πώς τολμάς Κέβιν Σπέισι;» τιτλοφορείται το κείμενο-κόλαφος που δημοσιεύεται στον Guardian.
Το αρθρο σημειώνει πως η δήλωσή του ηθοποιού μετά την κατηγορία για απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης σε παιδιά είναι άξια περιφρόνησης και θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει την καταπίεση της LGBTQ κοινότητας.
Αναλυτικά το κείμενο του αρθρογράφου Owen Jones στον Guardian:
«Πώς τολμάς Κέβιν Σπέισι;»
Ένας από τους πιο παλιούς ισχυρισμούς που αναπτύχθηκαν κατά των ομοφυλόφιλων και των αμφιφυλόφιλων ανδρών είναι ότι αποτελούν απειλή για τα παιδιά, ότι η ομοφυλοφιλία είναι συνώνυμη των παιδεραστών.
Αυτό το διαβολικό ψέμα αποδείχθηκε πολύ χρήσιμο για να δικαιολογήσει τη συστηματική δίωξη των ομοφυλοφίλων και των αμφιφυλόφιλων ανδρών.
Και γι' αυτό και η δήλωση του Σπέισι είναι τόσο αποτρόπαιη.
Κατηγορήθηκε για απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης εναντίον του ηθοποιού Anthony Rapp, όταν ήταν 14 ετών. Ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμνηση του περιστατικού και στη συνέχεια επέλεξε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να κάνει coming out.
To coming out είναι ένα προσωπικό ορόσημο για όλους τους ομοφυλόφιλους, μια κομβική στιγμή «πριν και μετά».
Μπορεί να ενέχει βαθύ άγχος εξαιτίας του φόβου της απόρριψης αλλά για τους περισσότερους είναι απελευθέρωση, η άρση ενός εξαντλητικού βάρους.
Το γεγονός πως τόσοι πολλοί πλέον αισθάνονται άνετα να το κάνουν συμβαίνει εξαιτίας ενός παρατεταμένου και οδυνηρού αγώνα εναντίον των LGBTQ, ιδιαίτερα σε μια εποχή που το να είναι ομοφυλόφιλοι θα μπορούσε να τους οδηγήσει σε σύλληψη και φυλάκιση.
Δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι εκείνοι που βρίσκονται σε δημόσιες πλατφόρμες έχουν ιδιαίτερη ευθύνη να κάνουν coming out, έστω και αν τα σεβαστά πρόσωπα στον δημόσιο τομέα βοηθούν τους ανθρώπους που αγωνίζονται για το ποιοι είναι.
Είναι μια βαθιά προσωπική στιγμή και μόνο όσοι χρησιμοποιούν τις πλατφόρμες τους για να προωθήσουν την ομοφοβία (όπως οι πολιτικοί που είναι κρυφοί γκέι και ψηφίζουν εναντίον των δικαιωμάτων LGBTQ) πρέπει να δέχονται outing.
Αλλά να χρησιμοποιείς έναν ισχυρισμό για απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης εναντίον παιδιού, ως ευκαιρία για να κάνεις coming out;
Και πάλι, πώς τολμάς Κέβιν Σπέισι;
Όταν οι διασημότητες ανταποκρίνονται στα σκάνδαλα, έχουν μια ομάδα έμπειρων εκπροσώπων PR για να τους βοηθήσουν με τις δηλώσεις τους.
Και τι προσπαθούν οι εκπρόσωποι των δημοσίων σχέσεων σε τέτοιες συνθήκες; Προσπαθούν να ξεπεράσουν την προσοχή εισάγοντας μια νέα ιστορία. Στην περίπτωση αυτή, ήταν το coming out του πελάτη τους. Ο Σπέισι τραυμάτισε έτσι μια μειοψηφία με την οποία μέχρι πριν λίγες ώρες αρνούνταν να συσχετιστεί.
Θυμάστε το τμήμα 28 που εισήγαγε η κυβέρνηση της Θάτσερ το 1988, αποκλείοντας την επονομαζόμενη προώθηση της ομοφυλοφιλίας στα σχολεία;
Θυμάστε πώς οι υπερασπιστές της ομοφοβικής νομοθεσίας την στήριξαν με το σκεπτικό ότι οι ομοφυλόφιλοι ήταν διεστραμμένοι που απειλούσαν τα παιδιά του έθνους;
Είναι ένα κοινό θέμα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο δεξιός γερουσιαστής της Καλιφόρνιας Τζον Μπριγκς ξεκίνησε μια πρωτοβουλία με την ονομασία California Proposition 6, προσπαθώντας να εμποδίσει τους ομοφυλόφιλους και τις λεσβίες να εργαστούν στα σχολεία της Καλιφόρνιας. Η Καλιφόρνια, ευτυχώς καταψήφισε την πρωτοβουλία, αλλά οι υπερασπιστές της εμφάνισαν τα μέλη της LGBTQ κοινότητας ως απειλή για τα παιδιά της Αμερικής.
Στη Ρωσία του Πούτιν, η πιο γνωστή ομοφοβική ομάδα αυτοαποκαλείται «Occupy Paedophilia» και παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως πρωταθλητές των δικαιωμάτων των παιδιών, στοχοποιόντας τους ομοφυλόφιλους. Ορισμένοι ρωσικοί νόμοι αντιμετωπίζουν την «παιδεραστία» και την «ομοφυλοφιλία» σαν να είναι συνώνυμες.
Στην Ουκρανία, η αντίστοιχη ομάδα «White Lions» κατά των γκέι δικαιολογεί επίσης τις επιθέσεις εναντίον ομοφυλοφίλων με το αιτιολογικό ότι είναι παιδεραστές.
Στην Πολωνία, διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων έχουν αμαυρωθεί στο παρελθόν με αιτήματα όπως «να απαγορευθούν οι παιδεραστές», ενώ ηγετικά μέλη του κυβερνώντος κόμματος έχουν συνδέσει την ομοφυλοφιλία με όρους όπως «παιδεραστία, νεκροφιλία και ζωοφιλία».
Στις επόμενες μέρες, εβδομάδες και μήνες, στοιχηματίζω πως οι φανατικοί ομοφοβικοί θα χρησιμοποιήσουν την υπόθεση του Κέβιν Σπέισι για να στηρίξουν το επιχείρημά τους πως οι άνθρωποι της LGBTQ κοινότητας συνιστούν απειλή για τα παιδιά.
Θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογηθεί η καταπίεση και η ψυχική και σωματική κακοποίηση.
Θα υπάρξουν εκείνοι που δεν έχουν κάνει ακόμη coming out και θα αποθαρρυνθούν από αυτό.
Και όλα αυτό εξαιτίας της δήλωσης του Σπέισι.
Τα φώτα έχουν στραφεί τώρα προς τους ισχυρούς άνδρες που χρησιμοποιούν τη θέση τους για να παρενοχλούν και να κακοποιούν.
Επιζώντες και θύματα χρειάζονται απεγνωσμένα υποστήριξη.
Δεν υπάρχει δικαιολογία -καμία- για τη συμπεριφορά αυτών των ανδρών.
