Κερδίσαμε (και δεν χάσαμε!) δύο εβδομάδες από τη ζωή μας παρακολουθώντας μεσημέρι-βράδυ 22 μαντράχαλους να κυνηγούν ένα τόπι στα γήπεδα της Ρωσίας.

 

Τι κρατάμε μέχρι τώρα:

 

- Η παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου έχει λειτουργήσει προς όφελος των παραδοσιακά πιο αδύναμων χωρών. Οι παίκτες τους παίζουν σε προηγμένα πρωταθλήματα και έχουν πλέον παραστάσεις υψηλού ανταγωνισμού.

 

Πολλοί εξ αυτών εξάλλου πηγαίνουν από νεαρή ηλικία στις ακαδημίες ομάδων από προηγμένα πρωταθλήματα. Οι προπονητές δεν έχουν πια «μυστικά» καθώς όλοι ενημερώνονται και παρακολουθούν τις εξελίξεις.

 

Τα επιμέρους χαρακτηριστικά κάθε εθνικού ποδοσφαίρου υποχωρούν έναντι των κοινά ακολουθούμενων τακτικών του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

 

Η παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου έχει λειτουργήσει προς όφελος των παραδοσιακά πιο αδύναμων χωρών. Οι παίκτες τους παίζουν σε προηγμένα πρωταθλήματα και έχουν πλέον παραστάσεις υψηλού ανταγωνισμού

 

- Αποτέλεσμα αυτού είναι η απόσταση των παραδοσιακών μεγάλων δυνάμεων του ποδοσφαίρου από τις μικρότερες ομάδες να έχει μικρύνει πολύ. Η Αργεντινή δεν κέρδισε την Ισλανδία και έφτυσε αίμα για να κερδίσει την Νιγηρία. Η Ουρουγουάη κέρδισε δύσκολα την Αίγυπτο.

 

Το Ιράν παρ' ολίγο να κάνει «κηδεία» στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, Πορτογαλία. Η Νότια Κορέα έκανε «κηδεία» στη Γερμανία. Το Μαρόκο πήρε ισοπαλία από την Ισπανία.

 

- Υπήρξαν ελάχιστα αδιάφορα ματς. Το πάθος που επέδειξαν οι ομάδες που είχαν ήδη αποκλειστεί, ήταν εντυπωσιακό! Και αυτό γιατί οι παίκτες παίζουν για το όνομα, τη φήμη και τα συμβόλαια τους. Και δεν υπάρχει καλύτερο παλκοσένικο απ' ό,τι το Μουντιάλ.

 

- Η κατάρα των προηγούμενων πρωταθλητών χτύπησε και πάλι. Μετά την Γαλλία το 2002, την Ιταλία το 2010, την Ισπανία το 2014, ήρθε και η Γερμανία να προστεθεί στον κρίκο των πρόωρα έκπτωτων εστεμμένων.

 

Η κατάρα των προηγούμενων πρωταθλητών χτύπησε και πάλι. Μετά την Γαλλία το 2002, την Ιταλία το 2010, την Ισπανία το 2014, ήρθε και η Γερμανία να προστεθεί στον κρίκο των πρόωρα έκπτωτων εστεμμένων.
Η κατάρα των προηγούμενων πρωταθλητών χτύπησε και πάλι. Μετά την Γαλλία το 2002, την Ιταλία το 2010, την Ισπανία το 2014, ήρθε και η Γερμανία να προστεθεί στον κρίκο των πρόωρα έκπτωτων εστεμμένων.


Ο λόγος; Συνήθως ο κορεσμός και η κόπωση. Η λογική ότι «ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει». Κάθε προπονητής (ή ομοσπονδία) δυσκολεύεται να αποχωριστεί εκείνους που τον οδήγησαν τη χώρα στην κορυφή λίγα χρόνια πριν. Μόνο που αυτό το διάστημα αλλάζουν πολλά και οι εξελίξεις τους ξεπερνούν.

 

- Το VAR κάνει το ποδόσφαιρο καλύτερο. Διότι αποτρέπει τα λάθη και τις αδικίες. Μπορεί να κόβει το ρυθμό, αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στα λάθη που μπορούν να καταστρέψουν έναν αγώνα ή μια διοργάνωση. Τίποτα όμορφο δεν υπάρχει σε ένα διαιτητικό λάθος, ειδικά αν γίνεται σε βάρος σου...

 

- Από τα πολλά ωραία γκολ της πρώτης φάσης ξεχώρισε αυτό του Πορτογάλου Κουαρέσμα με το Ιράν. Και από τις «μορφές» της φετινής διοργάνωσης ξεχωρίζει ο Όσκαρ Ταμπάρεζ της Ουρουγουάης που οδήγησε την ομάδα του στην πρωτιά του ομίλου βαδίζοντας με την πατερίτσα του.

 

 

 

Και στο προηγούμενο Μουντιάλ, στη Βραζιλία το 2014, η φάση των ομίλων ήταν εκπληκτική. Στη συνέχεια, όταν ξεκίνησαν τα νοκ-αουτ ματς το θέαμα έπεσε κάπως καθώς μπήκε στην εξίσωση ο παράγοντας σκοπιμότητα.

 

Μέχρι τώρα, πάντως, βλέπουμε καλό Μουντιάλ. Και ελπίζουμε για ακόμα καλύτερη συνέχεια!