Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Χρήστος Λούλης: «Πήρα μέρος σε ένα λάθος, ωστόσο...»

Ο ηθοποιός που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα για τη συμμετοχή του στο σποτ της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας απαντά στις κατηγορίες, εξηγεί αστοχίες και σχολιάζει το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται.
Δεν είναι η πρώτη φορά που με βρίζουν. Έχω ακούσει ό,τι μπορείς να φανταστείς που δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, που ήμουν με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, που υποδύθηκα τον Βαρουφάκη. Επιμένω πως η μεγάλη εικόνα, που είναι η ζωή, θα είναι πάντα σημαντικότερη από τα στιγμιότυπα... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

Ένα σποτάκι της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας που μέτρησε μόλις λίγες ώρες ζωής. Σεξιστικές αιχμές που πήραν διαστάσεις θύελλας στα social media, ένας ηθοποιός που βρέθηκε εν μέσω πυρών, μια δύσκολη εξίσωση για την κυβέρνηση που προτίμησε την απόσυρση και την αποδοχή της επικοινωνιακής ήττας.

 

Ο πρωταγωνιστής των ημερών Χρήστος Λούλης απαντά στις κατηγορίες, εξηγεί αστοχίες και σχολιάζει το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται. «Το πρώτο συναίσθημα ήταν μούδιασμα... Αισθάνθηκα ότι πήγα να προσφέρω και μου την πέφτουν για σεξιστή. Δεν είναι του χαρακτήρα μου να με βρίζουν. Εμείς οι ηθοποιοί έχουμε ανάγκη να μας αγαπάνε, να εμπνέουμε. Αμέσως μετά έπρεπε να διαχειριστώ τον θυμό μου και τώρα πια να υπερασπιστώ τον εαυτό μου».

 

— Δεν σε πείραξε που η γυναίκα παρουσιάζεται ως «χαζή» που δεν αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης;

Πήρα το σενάριο στα χέρια μου την προηγούμενη μέρα και ειλικρινά δεν βρήκα κάτι σεξιστικό σε αυτό που διάβαζα. Αναγνώρισα την ελαφρότητα, αλλά όχι σεξιστική πρόθεση. Ήταν μια ιστοριούλα όπου ένας άντρας μιλάει με τη φίλη του. Εκείνη έχει μεγάλη ανάγκη να βγει στον κόσμο γιατί έχει υπομείνει την καραντίνα και αυτός είναι πιο εγκρατής. Ποιο από τα δύο είναι κατακριτέο και ποιο είναι πιο σωστό; Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι η εγκράτεια είναι το ζητούμενο, η άλλη πλευρά δεν περιγράφει την ανοησία μιας γυναίκας αλλά την ανάγκη της. Κυρίως δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό το σενάριο βάζει κάτω από την ομπρέλα της χαζής όλες τις γυναίκες. Όταν θέλεις μέσα σε 1 λεπτό να περάσεις το μήνυμά σου προφανώς και θα καταφύγεις σε στερεότυπα. Σύμφωνα με τον καινούργιο ορισμό του σεξισμού δεν πρέπει ποτέ να ξαναναφερθούμε σε κανέναν τύπο ζευγαριού γιατί πάντα κάποιος θα έχει δίκιο και κάποιος θα θίγεται; Θα πρέπει όλα τα σποτάκια να αναφέρονται σε άφυλα όντα ή σε σαλιγκάρια;

 

Γιατί βαφτίζουμε σεξισμό τα όπλα που χρησιμοποιεί κάθε φύλο για την επιβίωσή του; Για τον άντρα μπορεί να είναι η ορμή για τη γυναίκα η ευελιξία. Η ηπιότητα δεν είναι λιγότερο σημαντική, είναι απλώς διαφορετικό όπλο. Σεξισμός είναι να λες ότι το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Όχι να τονίζεις ότι στη ζωή το ιδανικό είναι η αλληλοσυμπλήρωση.

 

— Η πολιτική ορθότητα θολώνει την κριτική μας ικανότητα;

Η υπερευαισθησία μπορεί να μας θολώνει την εικόνα αλλά πρέπει να υπάρχει. Οι θύελλες που ξεσπούν γύρω από ένα θέμα είναι πάντα χρήσιμες, ακόμα κι αν είναι μόλις πέντε αυτοί που θα ευεργετηθούν από τις πρώτες ψιχάλες. Άλλωστε μέχρι να βρεις την ισορροπία σε ένα θέμα είναι βέβαιο ότι η ζυγαριά θα πέφτει με φόρα μία στην μια πλευρά, μία στην άλλη. Επίσης καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια περιρρέουσα υστερία με την οποία μάλλον δεν έχω καλή σχέση. Επίτηδες έχω κρατηθεί μακριά διότι –όπως φαίνεται– δεν πιάνω τον σφυγμό των ανθρώπων που προσβλήθηκαν. Τα νεύρα όλων είναι πειραγμένα. Έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια και δεν είναι κακό να αναγνωρίζουμε και την καλή δουλειά από μέρους της κυβέρνησης που πήρε μέτρα έγκαιρα και περιφρούρησε την κοινωνία έπειτα από τις συστάσεις των ειδικών. Το κακό είναι να αφήνεις το θυμικό να μιλάει. Όμως, νομίζω ότι κάπου στην αντίδρασή μας μπαίνει και ο χαμηλός δείκτης ατομικής ευθύνης, είτε στα καλά, είτε στα κακά. Είναι σαν το ποδόσφαιρο: τη νίκη της ομάδας την χρεώνονται όλοι, την ήττα της μόνο ο προπονητής.

  

— Δεν καταλαβαίνεις γιατί γυναίκες που δίνουν καθημερινά τόσο μεγάλο αγώνα να αποτινάξουν τα στερεότυπα θίγονται;

Είμαι ο τελευταίος που θα πει ότι οι γυναίκες δεν έχουν αδικηθεί. Για πάρα πολλούς αιώνες ήταν στην άκρη της ζωής. Και όταν πια μπήκαν σε αυτήν έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης. Προφανώς ζούμε σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο και είναι απολύτως θεμιτό να κυνηγάς την ισότητα. Όμως, γιατί βαφτίζουμε σεξισμό τα όπλα που χρησιμοποιεί κάθε φύλο για την επιβίωσή του; Για τον άντρα μπορεί να είναι η ορμή για τη γυναίκα η ευελιξία. Η ηπιότητα δεν είναι λιγότερο σημαντική, είναι απλώς διαφορετικό όπλο. Σεξισμός είναι να λες ότι το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Όχι να τονίζεις ότι στη ζωή το ιδανικό είναι η αλληλοσυμπλήρωση.

 

— Δεν θεωρείς ότι το σποτάκι ήταν δείγμα παλιάς γραφής που δεν ταιριάζει σε μια σύγχρονη κοινωνία; Ταυτίζεσαι με τον μάτσο τύπο που αποθεώθηκε από το lifestyle των '90s;

Θα μπορούσα να πω ότι έχει κομμάτια γνώριμα τα οποία σίγουρα δεν χωράνε στο σήμερα. Όμως στα μονόλεπτα σποτ σίγουρα θα μεταχειριστείς γνώριμα μοτίβα. Προφανώς στη δοσολογία πήγε κάτι στραβά, αλλά δεν πήγα να υποδυθώ ένα μάτσο άντρα αλλά ένα τύπο που έχει μια διαφωνία με τη γυναίκα του που επιμένει να πάνε στην πλατεία. Μπορεί να μου ξέφυγε κι εμένα. Έτσι κι αλλιώς νομίζω ότι δεν ήμουν κατάλληλος για να το κάνω. Ίσως χρειαζόταν ένας πιο νέος, πιο μαλακός, ίσως κάποιος μιας άλλης ενέργειας, κάποιος που μπορεί να απευθυνθεί στο κοινό που πηγαίνει στην πλατεία, χωρίς να φαίνεται ότι τους μαλώνει. Εγώ ίσως έχω μία αυστηρότητα που παρεξηγείται. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι το πρόβλημα ήταν ότι επρόκειτο για σποτ της κυβέρνησης. Μην παραβλέπουμε πως σε ένα λάθος αποτέλεσμα δεν φταίει μόνο ο εκπέμπων (που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη) αλλά και ο παραλήπτης.

 

Δεν ξεχνώ πως κοντινοί φίλοι δεν πήραν ούτε ένα τηλέφωνο. Θα προτιμούσα να με πάρουν και να μου πουν: Είναι μαλακία το σποτάκι αλλά σε σκεφτόμαστε που τρως τόσο ξύλο... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Δεν ξεχνώ πως κοντινοί φίλοι δεν πήραν ούτε ένα τηλέφωνο. Θα προτιμούσα να με πάρουν και να μου πουν: Είναι μαλακία το σποτάκι αλλά σε σκεφτόμαστε που τρως τόσο ξύλο... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Κάποιοι επίσης σου χρεώνουν σιωπή στα προβλήματα που βασανίζουν τον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά προθυμία να συμπορευτείς με την κυβέρνηση.

Καθόλου σιωπηλός δεν είμαι. Βγαίνω και μιλάω συνεχώς και συμμετέχω στα συνδικαλιστικά παρόλο που δεν θεωρώ όλα τα αιτήματα δίκαια. Δεν είμαι μέλος του σωματείου αλλά βρίσκομαι κάθε μέρα στα κανάλια. Δεν είμαι εξοικειωμένος με τις πορείες στο Σύνταγμα, ούτε θεωρώ σοβαρή αντίσταση το να ποστάρω παντού τη φωτογραφία μου δηλώνοντας ότι στηρίζω τις τέχνες. Δεν έχω αποφύγει ποτέ καμία ερώτηση και ξέρω ότι για να απολαμβάνω την τέχνη μου πρέπει ο χώρος να έχει υγεία.

 

— Τις εξαγγελίες του υπουργείου Πολιτισμού για τη στήριξη των καλλιτεχνών πως τις είδες;

Κολοβές. Είναι μέτρα που στηρίζουν το πολύ 80 με 100 ηθοποιούς που δουλεύουν σε κρατικές σκηνές ενώ χιλιάδες ηθοποιοί που είχαν συμφωνήσει με ιδιώτες παραγωγούς και προσβλέπουν στο ταμείο μένουν στον αέρα. Όταν μια θεατρική παράσταση απαιτεί 70 με 80% πληρότητα για να βγει κι εσύ ζητάς να έχει μόνο 40%, είναι σα να τους λες ότι θα πρέπει να δουλέψουν όχι με 10 αλλά με 3-4 ηθοποιούς, πράγμα που σημαίνει τεράστια ανεργία για τους υπόλοιπους. Αυτό δεν λέγεται αυτορρύθμιση, λέγεται φτωχοποίηση.


Κακά τα ψέματα, στον χώρο μας η κανονικότητα θα επανέλθει του χρόνου το καλοκαίρι εφόσον έχει βρεθεί το εμβόλιο. Όλοι θα έχουμε ζημιά από την πανδημία. Το θέμα είναι να μη μείνουν άνθρωποι στον δρόμο.

 

— Περάσαμε από το «Support art workers» στο «Kill Loulis»;

Το δεύτερο θα κρατήσει δυο μέρες, θα περάσει και δεν πολυνοιάζει και τον αποδέκτη των βολών. Η στήριξη των καλλιτεχνών δεν πρέπει να ξεχαστεί. Αλλιώς θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

 

— Η υπέρτατη ήττα της καλλιτεχνικής έκφρασης είναι η λογοκρισία. Νιώθεις ηττημένος από το κόψιμο του σποτ και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες;

Για μένα υπέρτατη ήττα για ένα καλλιτέχνη είναι το να μην έχει κοινό. Καμιά φορά η λογοκρισία μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς δικαιωμένος καλλιτεχνικά γιατί έχεις επιτύχει να ενοχλήσεις. Καθόλου ηττημένος δεν νιώθω από το κόψιμο του σποτ. Νιώθω ότι πήρα μέρος σε ένα λάθος. Λάθος η επιλογή του ύφους, ενδεχομένως λάθος επιλογή η δική μου και έτσι το σποτ δεν διέδωσε το σωστό μήνυμα και ο κόσμος στάθηκε στον υποτιθέμενο σεξισμό.

 

— Ενημερώθηκες ότι κόπηκε;

Όχι, αλλά ούτε κι αυτό με ενδιαφέρει γιατί θεωρώ ότι εν μέσω πανδημίας η Πολιτική Προστασία είχε σοβαρότερα θέματα να ασχοληθεί από το να μου τηλεφωνήσει. Καλά έκαναν και το κατέβασαν από τη στιγμή που έκριναν ότι δεν εξυπηρετεί το σκοπό του.

 

— Νιώθεις λίγο σαν το κακομαθημένο παιδί του ελληνικού θεάτρου που δεν το έχουν μαλώσει ποτέ και τώρα για πρώτη φορά πρέπει να αποκρούσει πυρά;

Δεν μου έκανε κανείς χάρη, δεν πλήρωσα τις θερμές κριτικές. Έχω σκιστεί στη δουλειά για να τα καταφέρω. Ήμουν τυχερός από την αρχή και ταλαντούχος, αλλά τίποτα από αυτά δεν αρκεί αν δεν ματώσεις στη σκηνή. Επίσης δεν είναι η πρώτη φορά που με βρίζουν. Έχω ακούσει ό,τι μπορείς να φανταστείς που δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, που ήμουν με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα, που υποδύθηκα τον Βαρουφάκη. Επιμένω πως η μεγάλη εικόνα, που είναι η ζωή, θα είναι πάντα σημαντικότερη από τα στιγμιότυπα.

 

Καθόλου ηττημένος δεν νιώθω από το κόψιμο του σποτ. Νιώθω ότι πήρα μέρος σε ένα λάθος. Λάθος η επιλογή του ύφους, ενδεχομένως λάθος επιλογή η δική μου και έτσι το σποτ δεν διέδωσε το σωστό μήνυμα και ο κόσμος στάθηκε στον υποτιθέμενο σεξισμό.

 

— Οι συνάδελφοί σου πώς αντέδρασαν στην επίθεση που δέχεσαι;

Από την ώρα που ανέλαβα το σποτ ήξερα ότι θα με βρίσουν γιατί έχει ενσκήψει το πρόβλημα των καλλιτεχνών που πλήττονται άγρια και θα θεωρούσαν ότι βοηθάω την κυβέρνηση την ώρα που εκείνη μας έχει ξεχάσει. Ωστόσο, δεν ξεχνώ πως κοντινοί φίλοι δεν πήραν ούτε ένα τηλέφωνο. Θα προτιμούσα να με πάρουν και να μου πουν: Είναι μαλακία το σποτάκι αλλά σε σκεφτόμαστε που τρως τόσο ξύλο.

 

— Οι συγκεντρώσεις στις πλατείες σε ενοχλούν;

Δεν καταλαβαίνω γιατί μπορεί να θεωρήσουμε αντίσταση τη συγκέντρωση ανθρώπων εν μέσω πανδημίας και χωρίς να έχουμε καθαρίσει από αυτήν. Θεωρώ ότι είναι κάτι αντίστοιχο με εκείνους που επέμεναν να γίνει το καρναβάλι στην Πάτρα. Προφανώς με εξοργίζουν οι συγκεντρώσεις και στις πλατείες και στις εκκλησίες και στις παραλίες και στη διαδήλωση του ΠΑΜΕ, όπου δεν είδαμε επέμβαση των ΜΑΤ. Η κυβέρνηση είναι φανερό ότι δεν θέλησε να ακουμπήσει τις δύο μεγάλες εκκλησίες της χώρας: την ορθοδοξία και το ΚΚΕ. Αυτό που περισσότερο με ενοχλεί είναι η ιδεολογικοποίηση των πάντων. Όταν δεν έχεις καλή σχέση με την πραγματικότητα εύκολα καταφεύγεις στην ιδεολογικοποίηση των πραγμάτων, που είναι μια ανώδυνη και άμεση απάντηση. Αυτή για μένα όμως είναι η αρχή του φασισμού. Επίσης όλοι αυτοί που σήμερα αντιστέκονται σήμερα στις υποδείξεις των γιατρών γιατί δεν βρήκαν τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια κανένα λόγο να διαμαρτυρηθούν στα πιο σκληρά μνημόνια; Ούτε πορείες, ούτε διαδηλώσεις, ούτε πύρινους λόγους στο Facebook είδαμε. Τώρα απέναντι σε έναν παγκόσμιο εχθρό, που γονατίζει τις πιο ισχυρές οικονομίες, δεν είναι υποκρισία –αν όχι βλακεία– αυτή η αντίσταση;

 

Πόσο θλιβερό θέαμα να πας να αφήσεις ένα στεφάνι, να βρίσεις τον πρωθυπουργό και να φύγεις... Εκεί φαίνεται ο μικρός άνθρωπος...   Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Πόσο θλιβερό θέαμα να πας να αφήσεις ένα στεφάνι, να βρίσεις τον πρωθυπουργό και να φύγεις... Εκεί φαίνεται ο μικρός άνθρωπος... Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα έκανες ανάλογο σποτ, αν σου ζητούσαν;

Βεβαίως. Είχα μάλιστα δεχτεί πρόταση από το υπουργείο Παιδείας που τελικά για άλλους λόγους ναυάγησε. Νιώθω ότι μπορώ να διαχωρίσω τον κοινό σκοπό από την πολιτική απόχρωση. Καμιά φορά όμως, ξέρεις, ο διχασμός διοχετεύεται στον λαό από το ίδιο το κράτος. Για παράδειγμα, όταν είχε πεθάνει ο Λουκιανός Κηλαηδόνης βγήκε ανακοίνωση του ΥΠΠΟ που μας θύμιζε ότι ψήφισε ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Εκείνη την ώρα δεν ήξερα αν το υπουργείο μου επέτρεπε να πενθήσω επειδή είχα ψηφίσει ΝΑΙ. Αλίμονο αν βάζουμε διαχωριστικά ακόμα και στο θάνατο.

 

Δεν είμαι αριστερός καλλιτέχνης και βιοπορίζομαι σε έναν κόσμο όπου η αριστερά υπερτερεί. Έχει πολύ ψωμί για δράμα η αριστεροσύνη στον καλλιτεχνικό χώρο. Κάποτε οι αριστεροί στη χώρα εργάζονταν υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες. Σήμερα το πολιτικό προσωπικό της αριστεράς στη χώρα δεν έχει εργαστεί ποτέ.

 

— Θεωρείς ότι το ίδιο έγινε και με την τιμητική εκδήλωση για τα θύματα της Μαρφίν το περασμένο Σάββατο;

Πόσο θλιβερό θέαμα να πας να αφήσεις ένα στεφάνι, να βρίσεις τον πρωθυπουργό και να φύγεις... Εκεί φαίνεται ο μικρός άνθρωπος. Γιατί να μην μπορεί να δεχτούμε όλοι ανεξαιρέτως ότι το μίσος και η διχόνοια –που κανείς δεν είπε ότι είναι αριστερής προελεύσεως– μας έφεραν τρεις νεκρούς;

 

— Για να τελειώνουμε: θεωρείς ότι αν δεν είχες τη συγκεκριμένη πολιτική στάση θα έβλεπαν όλοι λιγότερο σεξισμό;

Ενδεχομένως ναι... Δεν είμαι αριστερός καλλιτέχνης και βιοπορίζομαι σε έναν κόσμο όπου η αριστερά υπερτερεί. Έχει πολύ ψωμί για δράμα η αριστεροσύνη στον καλλιτεχνικό χώρο. Τα αριστερά φρονήματα και η αριστερή ψυχή κουβαλούν μια ολόκληρη κουλτούρα ακόμα κι αν η αριστερά που έζησε η γενιά μας ήταν η μεγαλύτερη ακύρωση που μπορούσε κανείς να φανταστεί. Κάποτε οι αριστεροί στη χώρα εργάζονταν υπό τις πιο δύσκολες συνθήκες. Σήμερα το πολιτικό προσωπικό της αριστεράς στη χώρα δεν έχει εργαστεί ποτέ.

 

— Δεν σου αρέσει καθόλου η δραματοποίηση;

Δεν μου αρέσει να τραγουδάω για το αιώνιο θύμα, ούτε να παίζω σε έργα που γαργαλούν τα γρήγορα αντανακλαστικά του κοινού. Προτιμώ τη δραματοποίηση που απεικονίζει τη συνθετότητα της αλήθειας και της φύσης της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν μου αρέσει ο διχασμός της αριστεράς που είναι εύκολος, χοντροκομμένος, φανατισμένος. Καταλαβαίνω ότι το να απορρίπτεις τις πεποιθήσεις κάποιου είναι σαν να ακυρώνεις όλη του την ύπαρξη αλλά εγώ τάσσομαι με τον Μπέρτραντ Ράσελ «πιστεύω στις απόψεις μου, τις υπερασπίζομαι με ανοικτό μυαλό αλλά ποτέ δεν θα πεθάνω γι' αυτές γιατί μπορεί να κάνω λάθος». Δεν μπορείς να ταυτίζεις την ύπαρξή σου με τις ιδέες σου γιατί η ύπαρξή μας είναι το μόνο που έχουμε. Επίσης όταν λες ότι μπορείς να πεθάνεις για τις ιδέες σου σημαίνει ότι είσαι έτοιμος για μάχη μέχρις εσχάτων. Δηλαδή με την ευκολία που πεθαίνεις, σκοτώνεις κιόλας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κύριε Λούλη μας δείξτε λίγη κατανόηση στο κορίτσι, τόσο καταλαβαίνει
Ο «διάβολος» είναι γυναίκα. Και συγκεκριμένα η σύντροφος του everyman χαρακτήρα που ερμηνεύει (άσχημα) ο ηθοποιός, η οποία, από τα λεγόμενά και τον ξινό σαρκασμό του, καταλαβαίνουμε ότι είναι η κλασική ελαφρόμυαλη γκόμενα που τη νοιάζει μόνο το θεαθήναι
Αποσύρεται το σποτ με τον Χρήστο Λούλη - Μετά τις αντιδράσεις για σεξισμό
Το βίντεο με τον Χρήστο Λούλη προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και τελικά αποσύρθηκε μέσα σε λίγες ώρες
Ο Χρήστος Λούλης σε αναπηρικό αμαξίδιο για την καμπάνια του Ποταμιού (BINTEO)
«Να κάνουμε τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα να νιώθουν καλά στην πόλη τους« επισημαίνει
Ο Χρήστος Λούλης απαντά για το σποτ: «Δεν το βρήκα σεξιστικό - Το έκανα αφιλοκερδώς»
Ο ηθοποιός Χρήστος Λούλης μιλάει για τη συμμετοχή του στο σποτ που αποσύρθηκε μετά από τις αντιδράσεις για σεξιστικά πρότυπα
Κορωνοϊός: Η Κατερίνα Λέχου στο νέο σποτ κατά του συνωστισμού
Η Κατερίνα Λέχου μετέχει στην καμπάνια της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας
Χρήστος Λούλης - Αλέξανδρος Μπουρδούμης: Ξαναζώντας το θρίλερ της διαπραγμάτευσης
Οι δύο ηθοποιοί που υποδύονται τον Γιάνη Βαρουφάκη και τον Αλέξη Τσίπρα αντίστοιχα στη νέα ταινία του Κώστα Γαβρά «Ενήλικοι στην αίθουσα» περιγράφουν πώς ενσάρκωσαν τους πρωταγωνιστές της πιο τραυματικής περιόδου της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.
Ο Χρήστος Λούλης στέλνει ένα γράμμα στον 16χρονο εαυτό του
"Δεν μπορείς να φανταστείς πόσα είναι μπροστά σου και σε περιμένουν"

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Ζωή Είναι Πάντα Μπροστά: Η αληθινή ιστορία του Δημήτρη Χρόνη σε σκηνοθεσία Βασίλη Κεκάτου
Η νέα καμπάνια της ΝΝ Hellas περνά ένα σημαντικό μήνυμα, μέσα από τη ξεχωριστή ιστορία του μαραθωνοδρόμου Δημήτρη Χρόνη και του βραβευμένου σκηνοθέτη Βασίλη Κεκάτου.
Το υπερθέαμα της εξέγερσης: Πώς ορισμένα media στέκονται στις φλόγες κι όχι στην αιτία που τις προκάλεσε
Είναι πολύ κρίσιμο για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης το αφήγημα που παρουσιάζεται στα media για τις διαδηλώσεις στην Αμερική, όπου κατά κανόνα οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας κατά του ρατσισμού ενάντια στον μαύρο πληθυσμό εμφανίζονται ως «απειλητικές» και «βίαιες», με αποτέλεσμα την απονομιμοποίησή τους.
«ZeroZeroZero»: Η διαδρομή μιας «καραβιάς» κοκαΐνης σε 8 συναρπαστικά επεισόδια
Η μαφιόζικη διαφθορά που τόσο καλά γνωρίζει ο Ρομπέρτο Σαβιάνο παντρεύεται ιδανικό με το βίαιο σύμπαν του «Narcos» και του «Traffic» στην τηλεοπτική σειρά της Amazon που φέρνει στην Ελλάδα η Nova.
MasterChef: Η «Silver Week» που οδηγεί γοργά στον τελικό
Κι ενώ τα γυρίσματα φτάνουν σιγά-σιγά στην εποχή του κορωνοϊού, τα αισχρά spoilers για το τελικό αποτέλεσμα δίνουν και παίρνουν.
Cinobo: Μια ελληνική streaming πλατφόρμα γεμάτη με εξαιρετικές ταινίες
Η ελληνική πλατφόρμα που εγκαινιάστηκε πριν από λίγο καιρό διαθέτει κινηματογραφικές επιλογές από το κλασικό και σύγχρονο world cinema, ανεξάρτητα και φεστιβαλικά διαμάντια, συν ένα μεγάλο μέρος της πρόσφατης ελληνικής παραγωγής – και όλα αυτά με χαμηλή μηνιαία συνδρομή.
Lovelife: (Some) Sex and the City, για ρομαντικές ψυχές
Η Άννα Κέντρικ τραβάει ζόρια, ψάχνοντας για τον ιδανικό σύντροφο στη μεγάλη πόλη, στη νέα σειρά του HBO Max που στην Ελλάδα προβάλλεται από το COSMOTE SERIES HD.
#EUmemes: Ένα επεισόδιο με θέμα την πολιτιστική κληρονομιά από τη σειρά της Ε.Ε. στο Youtube
Η Δημιουργική Ευρώπη είναι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη στήριξη του τομέα του πολιτισμού και του οπτικοακουστικού τομέα.
MasterChef: Ακόμα κι αν αποχώρησε, η Ντέμη κατάφερε να εκπαιδεύσει το ελληνικό κοινό στον βιγκανισμό
Όσα είδαμε στο ριάλιτι μαγειρικής αυτή την εβδομάδα + δύο τέλειες βίγκαν συνταγές.
#EUMemes: Οδηγίες για online shopping από την πρωτότυπη σειρά της Ε.Ε. στο Youtube
Σε αυτό το επεισόδιο το θέμα είναι «Προστασία Καταναλωτών».
«Have a Good Trip» στο Netflix: Σπαρταριστές αφηγήσεις διάσημων από τα τριπάκια τους στην χώρα του LSD
Από τον Άντονι Μπουρντέν ως τον Sting και από την Κάρι Φίσερ ως τον Μπεν Στίλερ, ηθοποιοί και μουσικοί αφηγούνται τα τριπάκια τους.
The Great: Μια σκαμπρόζικη σάτιρα για τα νεανικά χρόνια της Αικατερίνης της Μεγάλης
Ο σεναριογράφος της «Ευνοούμενης» εστιάζει στη νεότητα της Αικατερίνης της Μεγάλης, λίγο πριν από την αναρρίχησή της στον θρόνο της Ρωσίας, στη σειρά 10 επεισοδίων του Hulu που θα προβληθεί από την Cosmote TV.
MasterChef: Η επεισοδιακή αποχώρηση της Κατερίνας
Άτομα που δεν μπορούν να συμβιώσουν σε έναν χώρο δεν επιτρέπεται να λαμβάνουν μέρος σε ριάλιτι, που νοείται ως κατασκήνωση σε όλους τους τομείς, από το φαγητό μέχρι την προσωπική υγιεινή.
Becoming στο Netflix: Τελικά, Μισέλ Ομπάμα γεννιέσαι ή γίνεσαι
Δεν περιέχει συνταρακτικές αποκαλύψεις το ντοκιμαντέρ του Netflix για την πρώην «πρώτη κυρία» των ΗΠΑ, αποτελεί όμως μια διακριτική προσωπογραφία μιας γυναίκας που μοιάζει να αποτελεί τον ορισμό της «ήρεμης δύναμης».
Όλες οι τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε τον Μάιο
Όλες οι τηλεοπτικές σειρές που θα δούμε το Μάιο.
Time to Eat στο Netflix: Τέλος στον ελιτισμό της foodie κουλτούρας, ζήτω το απλό φαγητό
Η τηλεοπτική σειρά μαγειρικής που παρουσιάζει η εξαιρετικά συμπαθής και προσιτή Nadiya Hussein αντικατοπτρίζει μια νέα αντίληψη για το φαγητό που μοιάζει να παγιώνεται στην εποχή της πανδημίας
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή