Φίλε 16άρη εαυτέ,

 

Μην βιάζεσαι τόσο πολύ. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσα είναι μπροστά σου και σε περιμένουν. Μια λάμψη από το μυαλό σου μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αρκεί να ηρεμήσεις. Και μην στεναχωριέσαι αν δε σε θέλει. Κατά πάσα πιθανότητα ούτε κι εσύ τη θέλεις όσο νομίζεις.

 

Πόσες θα έρθουν και θα φύγουν μέχρι να βρεις τη μία την καλή. Και να σου πω: παράτα λίγο τους γονείς σου. Δεν τα ξέρουν όλα κι επίσης, φοβούνται κι αυτοί όπως κι εσύ. Μη σου πω πιο πολύ. Σκέψου οτι όλα όσα σου φαίνονται τώρα βουνό ή απόλυτες αλήθειες, είναι τόσο σταθερά όσο και τα πουλιά που πετάν στον ουρανό....

 

Αυτό το γράμμα που κρατάς στα χέρια, σκίσε το και πέτα το! Μην ακούς λέξη απ’όσα λέω! Η προηγούμενη παράγραφος μπορεί να σου φαίνεται λογική, αλλά σε ΠΑΡΑΚΑΛΩ ξέχνα τη! Πέτα τη! Κάψε τη! Καν’ τα όλα όπως γουστάρεις! Ό,τι σου ’ρθει! Να καψουρευτείς και να κλάψεις! Να θυμώσεις και να σπάσεις το χέρι σου στον τοίχο! Φύγε απ’ την Ελλάδα αφού τόσο πολύ το θέλεις! Μην φοβάσαι! Κάνε πιο πολλά! Τεμπέλιασε με την ψυχή σου! Χόρεψε με την ψυχή σου! Κάνε τα όλα όπως θέλεις! Με τις μαλακίες και όλα, με τα λάθη και με τα ωραία! Να σε νοιάζει μόνο να γουστάρεις! Μόνο μην ξεχάσεις πως κάποιοι σ´ αγαπάνε και πως θα τους αγαπάς κι εσύ μέχρι τέλους! 

 

Υ.Γ. ΕΠΕΙΓΟΝ: χρειάζομαι να μου στείλεις κι εσύ γράμμα!