Καλοκαίρι στη Μήλο: Βράχια-μισοφέγγαρα και γλυκό κουφέτο

Καλοκαίρι στη Μήλο: Βράχια-μισοφέγγαρα και γλυκό κουφέτο Facebook Twitter
Το σεληνιακό τοπίο των λευκών βράχων του Σαρακήνικου. Φωτο: Georgina Staikou / SOOC
2

Δύο είναι οι επικρατέστερες φήμες για το νησί της Αφροδίτης. Από τη μια «ζευγαρονήσι» – και ως θετικό και ως αρνητικό. Ρομαντικό, πανέμορφο (όχι που είμαι από κει, αλλά, ναι), με τις ωραιότερες παραλίες της Ελλάδας.


Σίγουρα θα ακούσετε και αλλού τα «best of»: το σεληνιακό τοπίο των λευκών βράχων του Σαρακήνικου που φιγουράρει στα μισά καλοκαιρινά βιντεοκλίπ, τα ηφαιστειογενή πετρώματα της Φυριπλάκας, το απροσπέλαστο από ξηράς Κλέφτικο. Μη φοβηθείτε τα καραβάκια για τον γύρο του νησιού: προφανή ναι, αλλά η μόνη λύση για τις δύσβατες, can't-miss παραλίες. Το Κλίμα φημίζεται για τα πολύχρωμα γραφικά «σύρματα» (αποθήκες+σπιτάκια για τις βάρκες), αλλά η δική μου καρδιά ανήκει for ever σ' αυτά του Φυροποτάμου, που είναι ένας παραλιακός οικισμός κλεισμένος σε κόλπο ανάμεσα σε βουνά, μ' ένα ξωκλήσι με τις πιο γκραν-γκινιόλ αιματοβαμμένες αγιογραφίες, έργο της Ουκρανής εικαστικού Χριστίνας Κατράκη. Για ερημικές καταστάσεις, σκαρφαλώστε πέρα απ' τα απόκρημνα βράχια στο Παλιοχώρι ή αναζητήστε τις απόμερες Τριάδες για να ζήσετε το δικό σας Blue Lagoon. Για ακόμα πιο ιδιαίτερες εξερευνήσεις, στις Θειάφες θα βρείτε Ιnstagram υλικό για μήνες στα εγκαταλελειμμένα θειωρυχεία, στην Αλογόμαντρα θα παραλιαστείτε σε σπηλιά κάτω από τη σκιά του βράχου-μισοφέγγαρο και στον Παπάφραγκα θα κατέβετε τα στενά σκαλάκια για μια φλοίδα παραλίας ανάμεσα σε πανύψηλες συμπληγάδες!

Καλοκαίρι στη Μήλο: Βράχια-μισοφέγγαρα και γλυκό κουφέτο Facebook Twitter
Αλογόμαντρα. Φωτο: Georgina Staikou / SOOC


Μη σας φάει η αρμύρα όμως. Ντουσαριστείτε και σκαρφαλώστε στο Κάστρο για το ηλιοβασίλεμα –κάτι εκατοντάδες σκαλιά είναι μόλις από τα γραφικά σοκάκια της Πλάκας– ή κατεβείτε προς το Αρχαίο Θέατρο. Στον δρόμο έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για Πόκεμον και τη γωνίτσα όπου ανακαλύφθηκε το άγαλμα της Αφροδίτης της Ντι Μάιλο. Για πιο σπάνια instamoments, οι Πλάκες έχουν in-scale ρέπλικες των Σταυρών του Γολγοθά (για reasons), και για πιο κουλτούρα, τα υπόγεια καταφύγια-σήραγγες του Β' Παγκοσμίου λειτουργούν πλέον ως πειραματικά installation spaces στο «Refuge Project».


Αν βράζει το αίμα σου, βέβαια, και θες να παρτάρεις... τράβα Μύκονο. Το καλύτερο που σου 'χω είναι τα ρομαντικά μπαράκια (Άκρη, Μικρό Καφέ) στην μπαλκονοπερατζάδα του Αδάμαντα με θέα στο λιμάνι, η Ουτοπία στην Πλάκα ή το παραλιακό Deep Blue στο Παλιοχώρι. Λες από τη βαρεμάρα να βγήκε η δεύτερη φήμη της Μήλου ως το νησί όπου «πάνε όλοι να χωρίσουν»; Βλακείες! Τα άλλα νησιά τις βγάζουν αυτές τις βρόμες.


Και να χώρισαν τίποτα γνωστοί σας, δεν ήξεραν προφανώς να ζήσουν τη ρομαντζίλα τους.Στις μεγάλες ανάγκες, υπάρχει πάντα το αλκοόλ στις ερημικές παραλίες (κλείσιμο ματιού) και το φαγητό. Το πολύ καλό και πολύ, πολύ φαγητό. Δεν είναι άδικες οι ουρές ως τον δρόμο στο #1 «Ω! Χαμός» με την παιχνιδιάρικη διακόσμηση – κάθε σπιθαμή τοίχου και καρέκλας γραμμένη με αποφθέγματα. Δοκιμάστε «σκορδολάζανα» στης Εργίνας (ανακατεύεις μόνος σου πελτέ με σκορδαλιά, σεφ), κεραμιδόπιτα στα Γλαρονήσια, κριθαρώτο σουπιάς στο Ενάλιον και τόνο tataki στον Γιαλό.


Αν ζεις, όπως κι εγώ, για το επιδόρπιο, το νησί θα σε φτιάξει πατροπαράδοτα. Πιταράκια θα βρεις παντού, αλλά αξίζει να ψάξεις παραπάνω γι' αυτά με την trademark γλυκιά κρεμώδη μυζήθρα. Το Γλυκό Κουφέτο του νησιού (από κολοκύθι και αμύγδαλα) το λένε και γαμόγλυκο γιατί σερβίρεται στους γάμους, αλλά εγώ το κοτσάρω εναλλακτικά στο τσιζκέικ μου. Για καρπουζόπιτα, γλυκιά και λαδερή, μην την πατήσεις με τις λεπτές μισοριξιές των τουριστικών. Ψάξε την αυθεντική, χοντρή και πρόστυχη με 2-3 εκατοστά πάχος στους φούρνους των πάνω χωριών. Πέρνα μια βόλτα από την Αγγελική για ευρηματικές γεύσεις παγωτό, στην Κιβωτό των Γεύσεων για πορτοκαλόπιτα και, όπως φεύγεις από το λιμάνι, δοκίμασε στου Ράπτη τα καλύτερα εκλέρ και κοκάκια του κόσμου όλου (σου μιλάει ο world expert). Πάρε και μια κούτα για Αθήνα. Όχι ότι θα επιζήσει ως εκεί, μόνο οι αναμνήσεις –και τα κιλά των διακοπών– θα αντέξουν.

Καλοκαίρι στη Μήλο: Βράχια-μισοφέγγαρα και γλυκό κουφέτο Facebook Twitter
Δεν είναι άδικες οι ουρές ως τον δρόμο στο #1 «Ω! Χαμός»...
Ταξίδια
2

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια οικογένεια, τρεις πιλότοι: Η τελευταία ημέρα ενός κυβερνήτη μετά από 21.000 ώρες στον αέρα

Ταξίδια / Μια οικογένεια, τρεις πιλότοι: Η τελευταία ημέρα ενός κυβερνήτη μετά από 21.000 ώρες στον αέρα

Το 1989, ο Τηλέμαχος Σινιόρος πέρασε τις εξετάσεις για να γίνει πιλότος στην τότε  Ολυμπιακή. Τριάντα πέντε χρόνια μετά, η AEGEAN τού επιφύλασσε μια ξεχωριστή έκπληξη για τη συνταξιοδότησή του, ενώ πλέον μπορεί να καμαρώνει τον γιο του ως κυβερνήτη της εταιρείας.
ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΛΑΡΗΣ
Ινδία, Νεπάλ, Μπουτάν: Καταγράφοντας τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, την τεχνητή νοημοσύνη και όσα πρεσβεύει η «γκουρού» Βαντάνα Σίβα

Οθόνες / Δύο Έλληνες κινηματογραφιστές ψάχνουν στην Ινδία μια απάντηση για το μέλλον του πλανήτη

Ο Χρόνης Πεχλιβανίδης και η Μαρία Γιαννούλη ξεκίνησαν μια έρευνα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και την «έξυπνη γεωργία», ταξίδεψαν σε Ινδία, Νεπάλ και Μπουτάν και συζήτησαν με τη διάσημη περιβαλλοντική ακτιβίστρια, Βαντάνα Σίβα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης: Ο τόπος μου, οι Σέρρες

Γειτονιές της Ελλάδας / Τρία πράγματα οφείλεις να δοκιμάσεις στις Σέρρες: Μπουγάτσα, σουβλάκι και ακανέ

Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης μένει στις Σέρρες από τότε που γεννήθηκε, με ένα μικρό διάλειμμα για σπουδές, και περιγράφει τα θετικά και τα αρνητικά της περιοχής.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Πώς η ανάβαση στο Έβερεστ κατέληξε από ηρωικό κατόρθωμα σε μαζική μπίζνα

Ταξίδια / Πώς η ανάβαση στο Έβερεστ κατέληξε από ηρωικό κατόρθωμα σε μαζική μπίζνα

Η συντριπτική πλειονότητα των αναβατών είναι πελάτες που πληρώνουν εξαψήφια ποσά και μεταξύ αυτών που ανέβηκαν πρόσφατα στην «κορυφή του κόσμου» ήταν κάποιοι τυφλοί, δύο 13χρονοι, αρκετοί εβδομηντάρηδες, ακόμη και άτομα που είχαν υποστεί διπλό ακρωτηριασμό.
THE LIFO TEAM
«Το χωριό μου, ο Δεσύλλας Μεσσηνίας, είναι ένας μικρός κρυφός παράδεισος»

Γειτονιές της Ελλάδας / «Το χωριό μου, ο Δεσύλλας Μεσσηνίας, είναι ένας μικρός κρυφός παράδεισος»

Ο Μάριος Γκρόγκος μιλά για τον τόπο του με την ανεμπόδιστη θέα στον μεσσηνιακό κάμπο, για ένα μέρος που πια έχει όλα κι όλα δύο μαγαζιά – έχει όμως και μια ομάδα κατοίκων που στήνει φεστιβάλ και εκθέσεις φωτογραφίας και ανανεώνει εθελοντικά την όψη του χωριού.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Αβινιόν/Αρλ

Ταξίδια / Ένα road trip στην Αβινιόν των επτά Παπών και στην Αρλ του Βαν Γκογκ

Γοτθική αρχιτεκτονική, μια «δεύτερη Ρώμη», πολλά δωρεάν μουσεία, φοιτητές να πίνουν μπύρες σε ζωντανές πλατείες και φιλότεχνοι που αναζητούν την αύρα που ενέπνευσε τον Ολλανδό ζωγράφο, αλλά και τον Πικάσο και τον Γκογκέν. Δυο πόλεις που σε κάνουν να ξεχνάς με το ιστορικό τους κέντρο όλα τα βάσανα του ταξιδιού.
ΚΟΡΙΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟΡΗ
Όλα από την αρχή στο Σκαμνέλι, σε ένα Ζαγοροχώρι 25 κατοίκων

Γειτονιές της Ελλάδας / Όλα από την αρχή στο Σκαμνέλι, ένα Ζαγοροχώρι 25 κατοίκων

Ο Φίλιππος Φραγκούλης άφησε πίσω του μια πολυετή καριέρα στις τράπεζες προκειμένου να επιστρέψει στις ρίζες του, στην Τύμφη. Αντικατέστησε τα meetings με τα πυκνά δάση που αποτελούν πλέον το φόντο της νέας του πορείας στη ζωή, έχοντας όμως να αντιμετωπίσει πια τις δυσκολίες ενός ορεινού τόπου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Πώς είναι η καθημερινότητα ενός τριαντάρη στο ψηλότερο χωριό των Βαλκανίων;

Γειτονιές της Ελλάδας / Πώς είναι η καθημερινότητα ενός τριαντάρη στο ψηλότερο χωριό των Βαλκανίων;

Ο Άρης Αβέλλας περιγράφει τη ζωή του στη Σαμαρίνα, σε ένα μέρος που τραβάει την προσοχή ξένων αλπινιστών, σε έναν τόπο όπου όταν λιώνουν τα χιόνια μπορεί κανείς να βολτάρει σε καταρράκτες, να θαυμάσει άγρια ζώα, να δροσιστεί σε βάθρες.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Η καθημερινή ρουτίνα ενός πλοίου της γραμμής τον χειμώνα

Ταξίδια / Η καθημερινή ρουτίνα ενός πλοίου της γραμμής τον χειμώνα

Πήραμε το πλοίο της γραμμής για να κάνουμε το δρομολόγιο που κάνουν οι ναυτικοί μετ’ επιστροφής, χωρίς να κατέβουμε σε κάποιο λιμάνι. Η διαδρομή μας ήταν Πειραιάς – Κύθνος – Σέριφος – Σίφνος – Κίμωλος – Μήλος και πίσω, ενώ άλλες μέρες προστίθενται κάποιοι ακόμα προορισμοί, με τερματικό λιμάνι εκείνο της Σαντορίνης. Στις περίπου 17 ώρες προσπαθήσαμε να δούμε και να καταγράψουμε τη ζωή τον χειμώνα μέσα σε ένα από τα πολλά πλοία που ταξιδεύουν αδιάκοπα στις ελληνικές θάλασσες.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΛΑΣΑΚΗΣ

σχόλια

2 σχόλια