Καλοκαίρι στην Ανάφη: Ρούκουνας, Κατσούνι και μουσακάς με τόνο

Καλοκαίρι στην Ανάφη: Ρούκουνας, Κατσούνι και μουσακάς με τόνο Facebook Twitter
Η φάση στην Ανάφη είναι: ξυπνάς αργά, μένεις στη θάλασσα ως αργά, τρως αργά, κοιμάσαι λίγο και ξαναξυπνάς για afterhours χορό μέχρι το ξημέρωμα. Φωτο: Alexandros Michailidis / SOOC
1

 

Μόνο στην Ανάφη καταφέρνω να αδειάζω. Αυτός ο αποκομμένος βράχος του Αιγαίου ιδιαίτερη ομορφιά δεν έχει. Σπουδαίες υποδομές επίσης δεν (θέλει να) έχει. Κι όμως, ασκεί μια εξωπραγματική γοητεία σε όσους μυούνται στις χάρες του. Οι παλιοί που την πρόλαβαν σε πιο πρωτόγονες εποχές λένε ότι έχει αλλοιωθεί η ζωώδης δύναμή της. Οι πρωτο-χίπστερ σταμάτησαν να πηγαίνουν προ πολλού, επειδή μπήκε στο ημερολόγιο των «άλλων». Ανοησίες! Η Ανάφη είναι για σένα που το καλοκαίρι σου θες να κυλήσει χωρίς ξαπλώστρες, ρακέτες, κοκτέιλ και selfies. Για σένα που ξέρεις ότι οφείλεις να σεβαστείς την ομερτά που επιβάλλει στους ελεύθερους κατασκηνωτές του Ρούκουνα να διατηρούν την παραλία πεντακάθαρη. Για σένα που γουστάρεις να αράζεις γυμνός με τις ώρες στο Κατσούνι ή να κυκλοφορείς μέρα-νύχτα χωρίς εσώρουχο.

Η φάση στην Ανάφη είναι: ξυπνάς αργά, μένεις στη θάλασσα ως αργά, τρως αργά, κοιμάσαι λίγο και ξαναξυπνάς για afterhours χορό μέχρι το ξημέρωμα. Γι' αυτό και στα δύο θρυλικά μαγαζιά της, τον Μύλο στη Χώρα και τις Μάντρες στον δρόμο προς το λιμάνι, δεν έχει νόημα να πας πριν από τις 4 το πρωί – τότε πηγαίνουν και όλοι σου οι γνωστοί που τον Αύγουστο μεταφέρουν την Κολοκοτρώνη και την Πραξιτέλους σε αυτά τα δύο «dancefloors». Να ξέρεις ότι η εικόνα της πρώτης αυγής πάνω στη θάλασσα του Αιγαίου, ενώ σέρνεσαι στην αυλή στις Μάντρες, θα σου μείνει χαραγμένη στη μνήμη για πάντα. Νωρίτερα, θα βρεθείς στον Γλάρο για ρακόμελα και θα ακολουθήσεις το τελετουργικό που απαιτεί να μιλάς ψιθυριστά. Εν τω μεταξύ, στη Χώρα θα φας φρέσκο ψάρι στο Λιοτρίβι, που μπορείς να τους πεις να σ' το κρατήσουν από το μεσημέρι, όταν παραλαμβάνουν την ψαριά της ημέρας. Σίγουρα θα δοκιμάσεις μουσακά με τόνο στο Αρμενάκι, είναι το signature πιάτο τους, κι αν είσαι τυχερός, θα σου πάρει παραγγελία η «θεά» του νησιού, η πανέμορφη Αθηνά, που μοιάζει με τη Λέχου, η οποία αργότερα θα ξεσηκώσει όλο το μαγαζί σε αυθεντικό νησιώτικο γλέντι – το κάνει κάθε βράδυ, όταν αφήνουν την κουζίνα και πιάνουν τα όργανα. Σαν βρεθείς στο Κλεισίδι, μην τολμήσεις και δεν δοκιμάσεις τους κεφτέδες της κυρίας Βιβής. Είναι η «alternative» επιλογή της περιοχής, κι άσε τους άλλους να μαδάνε μαργαρίτες, που είχε πει πέρσι κι ένας φίλος.

Καλοκαίρι στην Ανάφη: Ρούκουνας, Κατσούνι και μουσακάς με τόνο Facebook Twitter
Η Ανάφη είναι για σένα που το καλοκαίρι σου θες να κυλήσει χωρίς ξαπλώστρες, ρακέτες, κοκτέιλ και selfies. Φωτο: Alexandros Michailidis / SOOC


Η μέρα σου θα ξεκινά με καφέ στο «Πού πας καραβάκι» της Χώρας. Όχι καφέ ξεροσφύρι όμως. Οι σπιτικές πίτες ταψιού που φτιάχνουν είναι λαχταριστές, ενώ με το μπανόφι τους κι ένα άλλο γλύκισμα σοκολάτας σε ποτήρι που το λένε «3:45» ή κάπως έτσι θα ξεχάσεις το όνομά σου. New entry για ποτό είναι ο προσεγμένος, κατηφορικός Μονόλιθος που πήρε το όνομά του από τον δεύτερο μεγαλύτερο μονόλιθο της Ευρώπης μετά το Γιβραλτάρ, αυτόν που δεσπόζει στο ανατολικό άκρο του νησιού. Κράτα μια νύχτα της παραμονής σου για ανάβαση στο μοναστήρι της Καλαμιώτισσας που βρίσκεται στην κορυφή του, εφοδιάσου με αθλητικά παπούτσια, sleeping bag, φακό και φίλους και ξεκίνα κατά τη δύση του ήλιου να τον ανέβεις. Πέρσι στο νησί είχε εμφανιστεί κι ένα αξιοπερίεργο «Phenomenon»: δύο λάτρεις της Ανάφης και της σύγχρονης τέχνης, ο Ιορδάνης και ο Piergiorgio, είχαν οργανώσει μια site-specific έκθεση, καλώντας γνωστούς καλλιτέχνες να εμπνευστούν και να δημιουργήσουν. Καλώς εχόντων, φιλοδοξούν να το επαναλάβουν του χρόνου. Κάποιο άλλο βράδυ, αργά, απομακρύνσου από την παρέα σου κι ανέβα στο ψηλότερο σημείο της Χώρας, στο Κάστρο, ή στην Άνω Πλατεία, όταν όλα θα έχουν σωπάσει και θα ακούγονται μόνο τα όργανα από το Αρμενάκι. Άραξε εκεί με καμιά μπίρα και, καθώς ο αέρας θα σε κοπανάει, σκέψου τον χειμώνα που πέρασε κι εκείνον που έρχεται. Θα με θυμηθείς!

Καλοκαίρι στην Ανάφη: Ρούκουνας, Κατσούνι και μουσακάς με τόνο Facebook Twitter
Κάποιο βράδυ, αργά, απομακρύνσου από την παρέα σου κι ανέβα στο ψηλότερο σημείο της Χώρας, στο Κάστρο, ή στην Άνω Πλατεία, όταν όλα θα έχουν σωπάσει και θα ακούγονται μόνο τα όργανα από το Αρμενάκι. Φωτο: Anne-Claude Faillétaz/Flickr
Ταξίδια
1

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Adrère Amellal: Μια μέρα στο ξενοδοχείο που φωτίζεται με κεριά στην όαση της Σίβα

Ταξίδια / Adrère Amellal: Μια μέρα στο ξενοδοχείο που φωτίζεται με κεριά στην όαση της Σίβα

Σε έναν αλλόκοτο υπερμεγέθη όγκο που ορθώνεται στην έρημο θυμίζοντας σεληνιακό τοπίο λειτουργεί ένα οικολογικό και απόλυτα μίνιμαλ αισθητικής ξενοδοχείο χωρίς ίντερνετ, ούτε τηλέφωνο, ούτε καν ερ-κοντίσιον.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο τόπος μου, η Καλοσκοπή

Γειτονιές της Ελλάδας / Mπορεί να ξαναζωντανέψει ένα χωριό είκοσι ατόμων στο βουνό της Γκιώνας;

Μια ομάδα κατοίκων φιλοδοξεί να αναζωογονήσει ένα ορεινό χωριό με άπλετο πράσινο, με άφθονα τρεχούμενα νερά και πηγές, την Καλοσκοπή Φωκίδας που βρίσκεται μόλις δυόμιση ώρες μακριά από την Αθήνα. Και δείχνει να τα καταφέρνει!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Ο τόπος μου, οι Λειψοί

Γειτονιές της Ελλάδας / Η ζωή μου στους ακριτικούς Λειψούς, εκεί που σταματά ο χρόνος

Ο Κωνσταντίνος Μπουράκης μας μιλά για τη ζωή στο νησί που κερδίζει την υπογεννητικότητα και αποτελεί έναν από τους πιο ποιοτικούς οικολογικούς προορισμούς της Ελλάδας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Ο τόπος μου, η Βίνιανη

Γειτονιές της Ελλάδας / Βίνιανη: Πώς ένας καθηγητής προσπαθεί να ξαναδώσει ζωή σ' ένα χωριό στα Άγραφα

Μια συζήτηση με τον Νίκο Μπελαβίλα, καθηγητή Πολεοδομίας και Ιστορίας της Πόλης στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, που προσπαθεί να κάνει ακριβώς αυτό για το ιστορικό χωριό Βίνιανη των Αγράφων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ
Αναζητώντας τα ορεινά καταφύγια της Ηπείρου

Radio Lifo / Το οδοιπορικό μου στα ορεινά καταφύγια της Ηπείρου

Ο Χρήστος Τζούτης, εκδότης του ταξιδιωτικού περιοδικού «Lamda 3», περιγράφει στη Μερόπη Κοκκίνη το οδοιπορικό που έκανε στα ορεινά καταφύγια της Ηπείρου και δίνει χρήσιμες συμβουλές σε όσους θελήσουν να τα επισκεφθούν.
ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ
Ο τόπος μου, ο δρόμος

Ταξίδια / Ο τόπος μου, ο δρόμος

Με μέσο τις φωτογραφικές και βιντεογραφικές παραγωγές, ο Στέφανος Γώγος και η Μαρία Πασσαριβάκη του SteMajourneys χαρτογραφούν την Ελλάδα και τους μικρούς προορισμούς και συστήνουν βιωματικές περιηγήσεις σε Έλληνες και ξένους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ

σχόλια

1 σχόλια