ΤΗ ΦΡΙΚΗ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΣΕ σα σκιά η ανατριχιαστικά προφητική ανακοίνωση της ΔΕΣΚ-Σιδηροδρομικών από τις 7 Φεβρουαρίου, που περιφερόταν χθες στα μέσα και στο διαδίκτυο, στοιχειώνοντας ακόμα περισσότερο το ζοφερό σκηνικό: «Δεν θα περιμένουμε το δυστύχημα που έρχεται για να τους δούμε να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα κάνοντας διαπιστώσεις».
Μια εβδομάδα μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 2023, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μη τήρηση των κανόνων για τους σιδηροδρόμους.
Σχεδόν ένα χρόνο πριν, τον Απρίλιο του 2022, όπως μας υπενθύμισε χθεσινό άρθρο του Press Project, είχε παραιτηθεί από τη θέση του ο πρόεδρος της επιτροπής ETCS, αρμόδιας για τα έργα σηματοδότησης και ασφάλειας στο σιδηροδρομικό δίκτυο, Χρήστος Κατσιούλης, καταγγέλλοντας με επιστολή του την ημιτελή συντήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου.
Η «Ελλάδα 2.0», η Ελλάδα της υψηλής ανάπτυξης και της ψηφιακής απογείωσης, μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα εσωτερικό αστείο που το πετάμε αντανακλαστικά πού και πού για παρηγοριά, επειδή ο σαρκασμός και το μαύρο χιούμορ είναι η τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στην απελπισία.
Κάποια στιγμή, μέσα στον ορυμαγδό θλίψης, απελπισίας, οργής, κραυγής, καταγγελίας της χθεσινής ατέλειωτης μέρας, έπεσα πάνω σε μια άλλη ανακοίνωση, νωπή αυτή τη φορά – την ανακοίνωση της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας που καλούσε τα μέλη της να συνδράμουν «στο έργο των συναδέλφων μας της Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου της Λάρισας».
Ύψιστη ανάγκη φυσικά η φροντίδα όσων είχαν άμεση και αδιανόητα τραυματική σχέση με την τραγωδία –είτε ως επιζώντες είτε ως συγγενείς και οικείοι των νεκρών και των αγνοούμενων–, φαινόταν όμως σα να έχουμε όλοι χθες ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη.
Μπορούσες να νιώσεις το βάρος του υπαρξιακού τρόμου στην ατμόσφαιρα, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα Τέμπη που δαιμονοποιήθηκαν και πάλι χθες με αξιοθαύμαστη γλαφυρότητα: «καταραμένος τόπος», «σύγχρονη κατοικία του Μινώταυρου» (!), «κοιλάδα των νεκρών», «ενεργειακό ναρκοπέδιο».
Δεισιδαιμονία, μοιρολατρία και εξιλαστήρια θύματα. «Όλα δείχνουν πως πρόκειται για ανθρώπινο λάθος», δήλωσε ο πρωθυπουργός (ο ίδιος πρωθυπουργός που είχε πει στη Βουλή «εμείς μετράμε στρέμματα εσείς μετράτε φέρετρα»), εξαίροντας επίσης την ευθιξία του θλιβερού υπουργού του, ο οποίος παραιτήθηκε τελικά μόνο όταν η πίεση έφτασε στο απροχώρητο και έπρεπε με κάποιο τρόπο να εκτονωθεί. Ήταν ο όγδοος στη σειρά, αν δεν κάνω λάθος, αρμόδιος υπουργός, από την εποχή του Σημίτη που αποκτήθηκε το σύστημα τηλεδιοίκησης των σιδηροδρόμων, που δεν εδέησε να το λειτουργήσει.
Η «Ελλάδα 2.0», η Ελλάδα της υψηλής ανάπτυξης και της ψηφιακής απογείωσης, μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα εσωτερικό αστείο που το πετάμε αντανακλαστικά πού και πού για παρηγοριά, επειδή ο σαρκασμός και το μαύρο χιούμορ είναι η τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στην απελπισία.
