Ο ΖΑΚ ΓΑΛΙΦΙΑΝΑΚΗΣ μοιάζει καταδικασμένος να μείνει στην ιστορία και στη συνείδηση του μεγάλου κοινού για τον ρόλο του στην ταινία The Hangover και τις συνέχειές της, παρά τις – αμέτρητες πλέον – εξαιρετικές, απολαυστικές, ιδιοφυείς σε κάποιες περιπτώσεις, δουλειές που έχει κάνει στην «τηλεόραση», ως κωμικός και ως περφόρμερ. Σε κάθε περίπτωση, έμοιαζε αδύνατο να τον φανταστεί οποιοσδήποτε ως παρουσιαστή εκπομπής για την κηπουρική, εκτός αν επρόκειτο για κάποια «προχωρημένη» φάρσα ή κάποια σαρδόνια παρωδία των προγραμμάτων αυτού του είδους.
Κι όμως, όπως κυριολεκτικά και χωρίς καμιά διάθεση σαρκασμού δηλώνει ο τίτλος της, αυτή είναι μια σειρά για την κηπουρική (και για την καλλιέργεια και για την τροφοσυλλογή και για άλλα ωραία και υπαίθρια πράγματα) με παρουσιαστή-ινστρούχτορα τον Ζακ Γαλιφιανάκη, ο οποίος δεν αστειεύεται καθόλου όταν δηλώνει με έμφαση σε κάθε επεισόδιο ότι «το μέλλον είναι γεωργικό». Ή, για την ακρίβεια, «το μόνο μέλλον είναι γεωργικό».
«Όσο απαισιόδοξος κι αν μπορεί να γίνει κανείς στις μέρες μας, οι κήποι είναι η ελπίδα. Η Γη είναι ελπίδα. Η φύση είναι η ελπίδα…».
Η σειρά των έξι επεισοδίων (με διάρκεια μόλις δεκαπέντε λεπτών το καθένα) έκανε πρεμιέρα στο Netflix προχθές, Ημέρα της Γης, και απευθύνεται κυρίως σε «άσχετους», γεγονός που εξηγεί εν μέρει το γεγονός ότι την είδα με απόλαυση αλλά και με ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος.
Κάθε επεισόδιο ξεκινά με τον Γαλιφιανάκη να συζητά με μικρά παιδιά περί κήπων, λαχανικών αλλά και επί παντός επιστητού, συχνά με σπαρταριστά και σουρεαλιστικά αποτελέσματα (τα μικρά παιδιά συχνά μοιάζουν με ενήλικες υπό την επήρεια ουσιών). Ένας εξάχρονος του δηλώνει ότι έχει έντεκα παιδιά, αλλά δεν θυμάται τα ονόματά τους. «Το ίδιο και η μάνα μου», λέει ο Γαλιφιανάκης, μελαγχολικά και ψιθυριστά σχεδόν.
Το κύριο μέρος όμως κάθε επεισοδίου έχει να κάνει με την επίσκεψη του σε κάποια φάρμα, σε κάποιο περιβόλι, σε κάποιο δάσος της περιοχής γύρω από τη λίμνη (όχι την πόλη) Βανκούβερ στο βορειοδυτικό άκρο των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου με τη βοήθεια ανθρώπων που ζουν από την καλλιέργεια της γης, μαθαίνουμε, κι εμείς αλλά και ο παρουσιαστής της σειράς, μια σειρά από ενδιαφέροντα έως και συναρπαστικά πράγματα για τη ντομάτα, τα μήλα, την καλλιέργεια, την τροφοσυλλογή, την κομποστοποίηση.
Όλα αυτά σε χαλαρό πνεύμα και με μπόλικο χιούμορ, αφού κι εδώ αναπόφευκτα ο αγαπητός κωμικός πραγματοποιεί μια παράσταση, ειδικά όταν παρουσιάζεται η ευκαιρία για ένα αστείο, όλα όμως γίνονται στο πλαίσιο μιας αποστολής, την οποία μοιάζει να ασπάζεται με γνήσια θέρμη: «Όσο απαισιόδοξος κι αν μπορεί να γίνει κανείς στις μέρες μας, οι κήποι είναι η ελπίδα. Η Γη είναι ελπίδα. Η φύση είναι η ελπίδα…».
Και σε ψήνει γι’ αυτό που λέει, επειδή κι ο ίδιος, παρά τον ενθουσιασμό του για το αντικείμενο, παραμένει σχετικά άσχετος και η προσέγγισή του δεν έχει τίποτα το διδακτικό ή το εκνευριστικά «φυσιολατρικό». Σε ψήνει επίσης ότι η κηπουρική και η καλλιέργεια δεν είναι δύσκολα πράγματα, και μπορεί σε κάποιο επίπεδο να τα αποπειραθεί κανείς ακόμα και σε ένα διαμέρισμα στην πόλη (αρκεί να το βλέπει ο ήλιος).
Στην αρχή του τέταρτου επεισοδίου ο Γαλιφιανάκης εντοπίζει την απαρχή της αγάπης του για την κηπουρική σ’ ένα νεανικό ταξίδι του στην Κρήτη όταν είδε έναν ηλικιωμένο άνδρα να φροντίζει το περιβόλι του. «Τότε σκέφτηκα ότι θέλω να πεθάνω σ΄ ένα περιβόλι».
Σε μια συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα στους New York Times, είπε και κάτι παραπάνω σχετικά με τη στιγμή εκείνη: «Ήταν πριν από καμιά τριανταριά χρόνια στην Κρήτη και τριγυρνούσα με τη βέσπα όταν είδα αυτόν τον άνδρα στο περιβόλι του. Θα πρέπει να ήταν γύρω στα ογδόντα και φαινόταν τόσο ευτυχισμένος. Κατέβηκα από τη βέσπα και τον ρώτησα αν μπορώ να τον φωτογραφήσω. Δέχτηκε με χαμόγελο και εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι αν φτάσω ποτέ στην ηλικία του, σ΄ ένα τέτοιο μέρος θα ήθελα να βρίσκομαι…».
This Is a Gardening Show | Official Trailer | Netflix
