ΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ “Beef”, το ύψιστο δημιούργημα του εξαίρετου Αμερικανο-Νοτιοκορεάτη συγγραφέα και σκηνοθέτη Λι Σουνγκ Τζιν και μια από τις πιο καλύτερες (και πιο πολυβραβευμένες, αν και αυτό σπανίως έχει σημασία) σειρές των τελευταίων χρόνων, έγινε «ανθολογία». Που σημαίνει ότι ο τίτλος της σειράς και η κεντρική ιδέα (το concept) παραμένουν το ίδια, κάθε κύκλος όμως είναι αυτοτελής, με τους δικούς του χαρακτήρες, το δικό του σκηνικό, το δικό του πλαίσιο.
Ο νέος, οκτώ επεισοδίων, κύκλος του “Beef” (στο Netflix και πάλι) φτάνει τρία χρόνια μετά τα δέκα επεισόδια του απολύτως συναρπαστικού πρώτου, στη διάρκεια του οποίου είδαμε μέχρι πού μπορεί να φτάσει, σχεδόν από το τίποτα, και πώς μπορεί να κλιμακωθεί, με κωμικοτραγικά αποτελέσματα, η έριδα (το «μπιφ») μεταξύ δύο πρώην αγνώστων. Ήταν, εκτός των άλλων, μια σπουδή στο φάσμα του εμφιαλωμένου θύμου που αφρίζει μέσα στο μπουκάλι αναζητώντας διέξοδο. Μια παρεξήγηση – ή μια τυχαία αλλά διαβολική συγκυρία – μπορεί να είναι αρκετή για να πυροδοτήσει την έναρξη ενός φαύλου κύκλου ανταγωνισμού, παράνοιας και εκδίκησης.
Το καλοδουλεμένο σενάριο, οι καυστικοί διάλογοι, η πυκνή πλοκή, ο υπερκινητικός συχνά αλλά ποτέ σπασμωδικός ρυθμός, η υψηλή αισθητική και το εξαίρετο καστ εξακολουθούν να ισχύουν και με το παραπάνω και σ΄ αυτόν τον δεύτερο κύκλο του Beef.
Το σύμπαν του “Beef” εξαπλώνεται σ’ αυτόν τον δεύτερο κύκλο, μαζί με τον ορίζοντα και τις φιλοδοξίες της σειράς, που σ’ αυτή την «μετενσάρκωσή» της φέρνει στο μυαλό όχι μόνο το σκηνικό και τη θεματική μιας σειράς όπως το περιβόητο “White Lotus” αλλά ακόμα και το έργο τιτάνων του του σύγχρονου νοτιοκορεάτικου σινεμά όπως ο Μπονγκ Τζουν-χο («Μνήμες φόνων», «Παράσιτα») ή ο Παρκ Τσαν-γουκ («Oldboy», «Καμιά άλλη επιλογή»).
Η δράση φτάνει μέχρι την Σεούλ αλλά το κεντρικό σκηνικό είναι ένα πολυτελές country club βόρεια του Λος Άντζελες, μέλη του οποίου είναι διάφοροι εκπρόσωποι του ακραίου πλούτου και οι δύο πλευρές της αντιδικίας που ξεκινά από μια ζαριά της μοίρας και φτάνει μέχρι τα άκρα εκπροσωπούνται αυτή τη φορά όχι από δύο άτομα αλλά από δύο ζευγάρια διαφορετικής οικονομικής και κοινωνικής τάξης που μπλέκονται σ’ ένα τρελό γαϊτανάκι αθέμιτου ανταγωνισμού.
Από τη μια μεριά ο διευθυντής αυτής της αποκλειστικής λέσχης και η συζυγός του (Όσκαρ Άιζακ και Κάρι Μάλιγκαν) και από την άλλη ένα νεαρό ζεύγος που εργάζεται εκεί (Τσαρλς Μέλτον και η, αποκαλυπτική στις ερμηνευτικές της εκφάνσεις, Κέιλι Σπένι).
Στην πορεία, εμπλέκεται κι ένα τρίτο ζεύγος, που αποτελείται από μια ζάπλουτη Κορεάτισα και τον πλαστικό χειρούργο σύζυγό της, χαρακτήρες τους οποίους υποδύονται δύο μεγάλες μορφές του κορεατικού κινηματόγραφου, η Γιουν Για-γιουνγκ και ο Σονγκ Κανγκ-χο, διάσημος από τα «Παράσιτα», μεταξύ άλλων.
Το καλοδουλεμένο σενάριο, οι καυστικοί διάλογοι, η πυκνή πλοκή, ο υπερκινητικός συχνά αλλά ποτέ σπασμωδικός ρυθμός, η υψηλή αισθητική και το εξαίρετο καστ εξακολουθούν να ισχύουν και με το παραπάνω και σ΄ αυτόν τον δεύτερο κύκλο, ο οποίος όμως είναι περισσότερο «δράμα» παρά «μαύρη κωμωδία» και επικεντρώνεται σε ένα διαχρονικό ναρκοπέδιο οργής, κλονισμών και εντάσεων που αφορά τις σχέσεις, τις πολλές γκρίζες ζώνες τους και τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τον έρωτα από το μίσος, την εμπιστοσύνη από την καχυποψία, την αφοσίωση από την περιφρόνηση.
Όλα αυτά σε συνδυασμό (και τι εκρηκτικός συνδυασμός!) με τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους τα χαρακτηριστικά του «ύστερου καπιταλισμού» (όρος ο οποίος αναφέρεται δύο φορές ήδη στο πρώτο επεισόδιο κιόλας) συμβάλλουν στην κατάρρευση του δεσμού εμπιστοσύνης μεταξύ ζευγαριών που κάποτε υπήρξεαν ευτυχισμένα. Ή τουλάχιστον λειτουργούσαν στην ίδια συχνότητα πριν η σχέση τους διαβρωθεί από την αγωνία της ανέλιξης. Έρωτα ανίκητε στη μάχη… Όχι όμως στη μάχη με τον σύγχρονο καπιταλισμό και τα δηλητηριώδη πλοκάμια του.
BEEF: Season 2 | Official Trailer | Netflix
