Η 95χρονη σήμερα, βοηθός της βασίλισσας Ελισάβετ, Lady Prudence Penn, μίλησε για την πρώτη φορά που γνώρισε τον πρίγκιπα Φίλιππο και την εντύπωση που της είχε κάνει η «φυσική τελειότητα αυτού του νέου άντρα με τα υπέροχα μαλλιά, τέλειο συμπλήρωμα στην ομορφιά της πριγκίπισσας Ελισάβετ».
Ο πρίγκιπας Φίλιππος ήταν «θεόσταλτος» για τη βασίλισσα, γιατί «ανέβαζε πάντα το εγώ της λέγοντάς της πόσο όμορφη φαινόταν», αποκαλύπτει η Lady Prudence Penn.
Ο πρίγκιπας ήξερε πώς να συνοδεύει τη βασίλισσα και ήταν επίσης ένας αφοσιωμένος και γλυκός σύζυγος, καθώς ήξερε πως να βγάλει τον καλύτερο εαυτό μιας γυναίκας και είμαι σίγουρη ότι οι συμβουλές του και η συμπαράστασή του ήταν σημαντικά στη σχέση τους, πρόσθεσε η βοηθός της Ελισάβετ.
Αναφερόμενη στα επαγγελματικά του καθήκοντα, η ίδια πρόσθεσε: «Κάθε δουλειά που ξεκινούσε, το έκανε με ενθουσιασμό και επιδεξιότητα. Ήταν ο πιο πρακτικός άντρας που έχω γνωρίσει. Είχε έναν έντονο ενθουσιασμό για τόσα πολλά πράγματα, πάντα περίεργος να μάθει περισσότερα και, εάν είναι δυνατόν, να κάνει βελτιώσεις».
Όπως εξήγησε, πίστευε ότι υπήρχαν μεγάλες ομοιότητες ανάμεσα στον Δούκα του Εδιμβούργου και στον πρίγκιπα Άλμπερτ και το είχε πει στη Βασίλισσα η οποία όμως δεν συμφώνησε αρχικά.
Η Lady Penn τέλος υποστήριξε ότι «ο κύριος στόχος του ήταν η υποστήριξη της βασίλισσας. Την απάλλασσε από τη διαχείριση των βασιλικών κτημάτων. Συνήθιζε να λέει ότι, σε αντίθεση με άλλους άντρες, δεν έπρεπε να κερδίσει τα προς το ζην ή να στηρίξει την οικογένειά του, οπότε ήταν ελεύθερος να εξερευνήσει άλλα πράγματα. Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι μισούσε που ήταν δύο βήματα πίσω από τη βασίλισσα».
Ο Φίλιππος, ήταν αξιωματικός του ναυτικού, και παντρεύτηκε με τη τη βασίλισσα Ελισάβετ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ το 1947. Αν και δεν είχε επίσημο ρόλο, ο Φίλιππος, δούκας του Εδιμβούργου, ήταν μια από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της βασιλικής οικογένειας για περισσότερα από 70 χρόνια. Συχνά επικρίθηκε για τη συμπεριφορά του και μερικές φορές για τα κοφτά σχόλιά του, ωστόσο, σύμφωνα με το φιλικό του περιβάλλον, ως το κοντινότερο άτομο εμπιστοσύνης της βασίλισσας Ελισάβετ Β έφερε ευφυΐα και ενέργεια στη μοναρχία.
«Ήταν, απλά, η δύναμή μου και το στήριγμά μου όλα αυτά τα χρόνια», είπε η Ελισάβετ κατά τη διάρκεια ομιλίας για την 50ή επέτειο του γάμου τους το 1997. «Εγώ, και ολόκληρη η οικογένειά του, και αυτή και πολλές άλλες χώρες, του χρωστάμε περισσότερα από όσα θα ζητούσε ποτέ» είπε, μεταξύ άλλων.
