Στο μυθιστόρημα «Το χαμόγελο της Κατερίνας», το οποίο παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου στη Φλωρεντία, διατυπώθηκαν ιστορικές απόψεις για την καταγωγή της μητέρας του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ενώ υποστηρίχθηκε πως ήταν σκλάβα.
Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο Ansa παρουσιάζοντας ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Il Sorriso di Caterina» (μτφρ : Το χαμόγελο της Κατερίνας), ο καθηγητής λογοτεχνίας Κάρλο Βέτσε έκανε τον προαναφερόμενο ισχυρισμό για την μητέρα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Μάλιστα δήλωσε ότι η πειστική απόδειξη για όσα ισχυρίζεται είναι η πράξη απελευθέρωσης από τη δουλεία, που υπογράφει ο πατέρας του ντα Βίντσι, ο συμβολαιογράφος Πιέρο Ντα Βίντσι, και βρέθηκε στο κρατικό αρχείο της Φλωρεντίας.
Ο Βέτσε είπε ότι αρχικά σκόπευε να διαψεύσει τις εικασίες ότι η γυναίκα μπορεί να ήταν σκλάβα. «Όταν βγήκαν αυτά τα έγγραφα, άρχισα να τα μελετώ προκειμένου να δείξω ότι αυτή η Κατερίνα που ήταν σκλάβα δεν ήταν η μητέρα του Λεονάρντο», δήλωσε και πρόσθεσε: «Αλλά τελικά όλα τα στοιχεία πήγαιναν προς την αντίθετη κατεύθυνση, κυρίως το έγγραφο της απελευθέρωσης. Ο συμβολαιογράφος που απελευθέρωσε την Κατερίνα ήταν το ίδιο πρόσωπο, το οποίο την αγαπούσε όταν ήταν ακόμη σκλάβα και με το οποίο απέκτησε αυτό το παιδί», πρόσθεσε, αναφερόμενος στον Λεονάρντο.
Στο βιβλίο του ο Βέτσε αναφέρει ότι η Κατερίνα μεταφέρθηκε στην Ιταλία από την Κιρκασία, μια ιστορική περιοχή του Βόρειου Καυκάσου, λόγω της ικανότητάς της να δουλεύει με υφάσματα.
Είπε ακόμη ότι την έφεραν στη Βενετία με πλοίο και στη συνέχεια τη μετέφεραν στη Φλωρεντία, όπου εργάστηκε σε ένα σπίτι κοντά στον καθεδρικό ναό και μετά δούλεψε ως νταντά μέχρι την απελευθέρωσή της στις 2 Νοεμβρίου 1452.
Ο Παόλο Γκαλούτσι ειδικός επί θεμάτων για τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι και πρώην διευθυντής του Μουσείου Γκαλιλέο στη Φλωρεντία, εξέφρασε την δική του άποψη: «Θα το περιέγραφα ως ντοκιμαντέρ-μυθοπλασία. Χρειάζεται μια αντίθεση για να εξηγηθεί αυτό το βιβλίο, γιατί είναι ένας συνδυασμός δύο παραδοσιακά διαφορετικών ειδών».
