Έχει ανέβει δύο φορές στο Κιλιμάντζαρο, πήγε από το Λάγος στην Άκρα με ποδήλατο σε τρεις ημέρες. Είναι προφανές ότι ο Kunle Adeyanju αγαπά τον κίνδυνο και την αδρεναλίνη. Κάπως έτσι, αποφάσισε να πάει από το Λονδίνο στο Λάγος της Νιγηρίας με μηχανή.
Του πήρε 41 ημέρες για να καλύψει 13.000 χιλιόμετρα, περνώντας από 11 χώρες και 31 πόλεις. Ένα ταξίδι κατά το οποίο ο Νιγηριανός έπεσε δύο φορές σε αμμοθύελλα, ενώ παραλίγο να ξεμείνει από νερό ενώ διέσχιζε τη Σαχάρα.
Thank you Nigerians, thank you Africa, & Indeed World Over! …… it pays to serve humanity!#EndPolio #LionHeart#ThinkAfrica #LondonToLagos pic.twitter.com/s1JMpRSOnO
— Kunle Adeyanju (@lionheart1759) June 1, 2022
Ξεκίνησε αυτή την περιπέτεια εν μέρει προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για την πολιομυελίτιδα, σε συνεργασία με οργάνωση της οποίας είναι πρόεδρος. Έναν σκοπό που επέλεξε επειδή παιδικός φίλος του έπασχε από την ασθένεια.
«Η πολιομυελίτιδα είναι ένα προσωπικό ζήτημα για εμένα… όταν ήμουν παιδί ο καλύτερος φίλος μου είχε την ασθένεια, δεν μπορούσε να κολυμπήσει ή να παίξει ποδόσφαιρο μαζί μας. Δυστυχώς, ο φίλος μου πέθανε πριν από μερικά χρόνια. Αν δεν είχε πολιομυελίτιδα πιθανότατα θα ήταν ζωντανός σήμερα», δήλωσε στο CNN.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του έζησε κάποιες τρομακτικές στιγμές στο Μαρόκο. Ταξίδεψε στο Tizi n'Tichka, τον δρόμο που σε πάει στην κορυφή της οροσειράς Άτλαντας. «Θεωρείται ο πιο επικίνδυνος δρόμος στην Αφρική», είπε. Για να τον διασχίσει χρειάστηκε περίπου μία ώρα και 30 λεπτά. «Ήταν η πιο δύσκολη 1,5 ώρα της ζωής μου. Αλλά όταν φτάνεις στην κορυφή, η θέα που σε επιβραβεύει ξεπερνά την πίεση που έχεις περάσει για να φτάσεις εκεί», δήλωσε.
Έπειτα από αυτό, κατευθύνθηκε προς την έρημο Σαχάρα, μια τρομερή εμπειρία, παραδέχθηκε, εξαιτίας της ακραίας ζέστης. «Υπήρξε κάποια στιγμή που τσέκαρα τη θερμοκρασία όταν ήμουν στη μαυριτανική πλευρά της Σαχάρα και η άσφαλτος έφτανε τους 53 βαθμούς Κελσίου. Οδηγούσα στα 150 χιλιόμετρα την ώρα και ήταν ένα ατύχημα που περίμενε να συμβεί», δήλωσε.
Κάλυπτε 1.000 χιλιόμετρα καθημερινά και χρειάστηκε μία εβδομάδα για να διασχίσει την έρημο. «Η Σαχάρα είναι ένα εχθρικό περιβάλλον. Δεν συγχωρεί. Κάνεις ένα λάθος και μπορεί να μην γυρίσεις πίσω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στο πιο δύσκολο κομμάτι του ταξιδιού του βίωσε δύο αμμοθύελλες και παραλίγο να ξεμείνει από νερό. «Η Σαχάρα στη μαροκινή πλευρά είναι εντελώς διαφορετική από τη Σαχάρα στη Μαυριτανία», εξήγησε και τόνισε πως στην πρώτη περίπτωση το θέμα είναι οι άνεμοι. «Βίωσα αμμοθύελλα δύο φορές που κράτησε περίπου 30-40 λεπτά. Έπρεπε να βάλω τη μηχανή κάτω και να ξαπλώσω μπρούμυτα για 30 λεπτά, μέχρι να περάσει η θύελλα», περιέγραψε.
Μετά τις αμμοθύελλες, παραλίγο να ξεμείνει από νερό. «Παρασύρθηκα και έπινα καθώς ήμουν κουρασμένος, μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι μου είχε απομείνει μόνο ένα λίτρο και ότι είχα άλλα 450 χιλιόμετρα». Αφυδατωμένος, αποπροσανατολισμένος και αναγκασμένος να κινείται αργά, ξαφνικά είδε ένα τζιπ σταματημένο στην έρημο.
«Κάποιοι έκαναν σαφάρι στην έρημο. Οδήγησα προς το μέρος τους και δεν μπορούσα να μιλήσω… Η ομιλία μου ήταν ασυνάρτητη. Ο ένας είπε απλά “μην μιλάς, μην μιλάς”. Πήγε στο αυτοκίνητό του και μου έδωσε δύο μπουκάλια νερό του 1,5 λίτρου. Αν δεν τους είχα δει, δεν ξέρω αν θα ήμουν εδώ σήμερα», δήλωσε.
Είχε και κάποιες άλλες τρομακτικές στιγμές στην έρημο, όπως όταν ξαφνικά άρχισε να ακούει φωνές, παρότι δεν υπήρχε κανένας γύρω του. Ένα φαινόμενο στο οποίο οι ατμοσφαιρικές συνθήκες στο έδαφος μπορεί να μεταφέρουν τον ήχο σε μεγάλες αποστάσεις, εξήγησε. «Σου φέρνει ξεκάθαρα κύματα ήχου… και ακούς φωνές τριγύρω. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι πνεύματα, αλλά είναι απλά επιστήμη», κατέληξε.
