Παλαιστίνιοι κρατούμενοι και πρώην κρατούμενοι περιγράφουν σε άρθρο γνώμης των New York Times βιασμούς, σεξουαλικά βασανιστήρια και συστηματικούς εξευτελισμούς από δεσμοφύλακες, ανακριτές και μέλη των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας.
Ο αρθρογράφος Νίκολας Κρίστοφ καταγράφει μαρτυρίες ανδρών, γυναικών και ανηλίκων που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση κατά την κράτησή τους μετά την 7η Οκτωβρίου, ενώ επικαλείται εκθέσεις διεθνών οργανισμών και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που κάνουν λόγο για συστηματικές πρακτικές κακομεταχείρισης Παλαιστινίων κρατουμένων.
Στο κείμενο περιγράφονται περιστατικά βιασμών με αντικείμενα, ξυλοδαρμών στα γεννητικά όργανα, απειλών σεξουαλικής βίας και δημόσιων εξευτελισμών μέσα σε φυλακές και κέντρα κράτησης. Πολλοί από όσους μίλησαν δηλώνουν ότι φοβήθηκαν να καταγγείλουν όσα υπέστησαν εξαιτίας απειλών από τις ισραηλινές αρχές αλλά και λόγω του κοινωνικού στίγματος γύρω από τον βιασμό στις παλαιστινιακές κοινότητες.
Ένας από τους ανθρώπους που μίλησαν στον Κρίστοφ είναι ο 46χρονος δημοσιογράφος Σάμι αλ-Σάι, ο οποίος συνελήφθη το 2024. Όπως αφηγείται, δεσμοφύλακες τον πέταξαν στο έδαφος, του κατέβασαν τα ρούχα και προσπάθησαν να τον βιάσουν με γκλομπ και άλλα αντικείμενα.
«Προσπαθούσαν να το βάλουν μέσα μου. Ο πόνος ήταν αφόρητος»
«Προσπαθούσαν να το βάλουν μέσα μου. Ο πόνος ήταν αφόρητος», αναφέρει σύμφωνα με το άρθρο. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι οι φρουροί γελούσαν κατά τη διάρκεια της επίθεσης, ενώ μία γυναίκα δεσμοφύλακας τού έσφιγγε τα γεννητικά όργανα μέχρι να ουρλιάξει από τον πόνο.
Ο αλ-Σάι δηλώνει ότι πιστεύει πως συνελήφθη για να πιεστεί να συνεργαστεί ως πληροφοριοδότης των ισραηλινών υπηρεσιών πληροφοριών. Όπως λέει, αρνήθηκε.
Ο Κρίστοφ γράφει ότι έχει καλύψει πολέμους, γενοκτονίες και μαζικούς βιασμούς σε συγκρούσεις ανά τον κόσμο, ωστόσο σημειώνει ότι η περίπτωση του Ισραήλ αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω της αμερικανικής στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης προς το ισραηλινό κράτος.
«Το ενδιαφέρον μου για τις καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης Παλαιστινίων κρατουμένων ξεκίνησε όταν ο Ίσα Άμρο, ένας μη βίαιος ακτιβιστής που συχνά αποκαλείται “Παλαιστίνιος Γκάντι”, μου είπε ότι είχε δεχθεί σεξουαλική επίθεση από Ισραηλινούς στρατιώτες και ότι θεωρούσε τέτοιες πρακτικές πολύ πιο διαδεδομένες απ’ όσο καταγράφονται», γράφει ο Κρίστοφ.
Σύμφωνα με τους New York Times, το Ισραήλ έχει συλλάβει περίπου 20.000 Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου, ενώ περισσότεροι από 9.000 παρέμεναν υπό κράτηση μέχρι αυτόν τον μήνα. Πολλοί κρατούνται χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορίες, στο πλαίσιο διοικητικής κράτησης για λόγους ασφαλείας, ενώ μετά το 2023 περιορίστηκαν σημαντικά οι επισκέψεις από τον Ερυθρό Σταυρό και δικηγόρους.
Οι ισραηλινές δυνάμεις δυνάμεις χρησιμοποιούν «συστηματική σεξουαλική βία, σύμφωνα με έκθεση
Το άρθρο επικαλείται έκθεση του οργανισμού Euro-Med Human Rights Monitor, σύμφωνα με την οποία οι ισραηλινές δυνάμεις χρησιμοποιούν «συστηματική σεξουαλική βία» εναντίον Παλαιστινίων κρατουμένων. Μεταξύ άλλων αναφέρεται η μαρτυρία 42χρονης γυναίκας, η οποία υποστηρίζει ότι κρατήθηκε γυμνή δεμένη πάνω σε μεταλλικό τραπέζι και ότι στρατιώτες τη βίαζαν επί δύο ημέρες ενώ άλλοι κατέγραφαν τις επιθέσεις με κάμερες. Σύμφωνα με την καταγγελία της, αργότερα τής έδειξαν φωτογραφίες από τους βιασμούς και την απείλησαν ότι θα δημοσιοποιηθούν αν δεν συνεργαστεί με τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών.
Ο Κρίστοφ σημειώνει ότι είναι αδύνατο να εξακριβωθεί η πραγματική έκταση των σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον Παλαιστινίων. Αναφέρει ωστόσο ότι για το άρθρο μίλησε με 14 άνδρες και γυναίκες που υποστηρίζουν ότι υπέστησαν σεξουαλική βία από εποίκους ή μέλη των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας.
Όπως γράφει, σε αρκετές περιπτώσεις οι μαρτυρίες επιβεβαιώθηκαν εν μέρει μέσω συγγενών, δικηγόρων, κοινωνικών λειτουργών ή άλλων προσώπων στα οποία τα θύματα είχαν εκμυστηρευτεί όσα υπέστησαν. Σε άλλες περιπτώσεις, σημειώνει, αυτό δεν κατέστη δυνατό, καθώς πολλοί απέφευγαν ακόμη και να μιλήσουν στις οικογένειές τους λόγω ντροπής και φόβου κοινωνικού στιγματισμού.»
Οργανώσεις που εργάζονται με Παλαιστίνιους ανηλίκους και δημοσιογράφους καταγράφουν επίσης εκτεταμένες καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση κατά την κράτηση, σύμφωνα με το άρθρο.
Η Save the Children ανέφερε σε έρευνα του 2024 ότι περισσότεροι από τους μισούς ανήλικους ηλικίας 12 έως 17 ετών που είχαν κρατηθεί από τις ισραηλινές αρχές δήλωσαν πως είτε υπέστησαν είτε έγιναν μάρτυρες σεξουαλικής βίας. Η οργάνωση εκτίμησε ότι το πραγματικό ποσοστό ενδέχεται να είναι υψηλότερο, καθώς αρκετά παιδιά δίσταζαν να μιλήσουν ειλικρεινά.
Αντίστοιχα, η Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων, αμερικανική οργάνωση που παρακολουθεί παραβιάσεις κατά δημοσιογράφων διεθνώς, ανέφερε ότι σε έρευνα μεταξύ 59 Παλαιστινίων δημοσιογράφων που είχαν κρατηθεί μετά την 7η Οκτωβρίου, το 3% δήλωσε ότι υπέστη βιασμό και το 29% άλλες μορφές σεξουαλικής βίας.
Ο Κρίστοφ σημειώνει ότι οι συνεντεύξεις για το άρθρο ήταν από τις πιο δύσκολες της δημοσιογραφικής του πορείας, καθώς ζητούσε από ανθρώπους να περιγράψουν «τις πιο οδυνηρές και προσωπικές εμπειρίες της ζωής τους».
Τι απαντάει η κυβέρνηση του Ισραήλ στις κατηγορίες
Η ισραηλινή κυβέρνηση απορρίπτει τις κατηγορίες περί συστηματικής σεξουαλικής κακοποίησης Παλαιστινίων, όπως και η Χαμάς αρνήθηκε τις καταγγελίες για βιασμούς Ισραηλινών γυναικών μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου.
Το άρθρο αναφέρει ότι το Ισραήλ είχε χαιρετίσει έκθεση των Ηνωμένων Εθνών που τεκμηρίωνε σεξουαλικές επιθέσεις εναντίον Ισραηλινών γυναικών από Παλαιστινίους μαχητές, απορρίπτοντας ωστόσο τις αναφορές του ίδιου κειμένου σε πιθανές παραβιάσεις εις βάρος Παλαιστινίων κρατουμένων.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει κάνει λόγο για «αβάσιμες κατηγορίες σεξουαλικής βίας» εναντίον του Ισραήλ.
Το ισραηλινό υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας αρνήθηκε να σχολιάσει το άρθρο. Εκπρόσωπος της υπηρεσίας φυλακών δήλωσε στους New York Times ότι οι κατηγορίες απορρίπτονται «κατηγορηματικά» και ότι κάθε καταγγελία εξετάζεται από τις αρμόδιες αρχές. Δεν απάντησε, ωστόσο, αν υπήρξαν ποτέ απολύσεις ή διώξεις δεσμοφυλάκων για σεξουαλικές επιθέσεις.»
Πολλοί από τους Παλαιστινίους που μίλησαν στον Κρίστοφ περιέγραψαν μορφές κακοποίησης που δεν περιλάμβαναν μόνο βιασμό αλλά και επαναλαμβανόμενο σεξουαλικό εξευτελισμό και βασανιστήρια.
Αρκετοί ανέφεραν ότι στρατιώτες ή δεσμοφύλακες τραβούσαν βίαια τα γεννητικά τους όργανα ή τους χτυπούσαν στους όρχεις. Σύμφωνα με το άρθρο, μεταλλικοί ανιχνευτές χρησιμοποιούνταν ανάμεσα στα πόδια γυμνών κρατουμένων πριν χτυπηθούν πάνω στα γεννητικά τους όργανα, ενώ η έκθεση του Euro-Med Human Rights Monitor καταγράφει περιπτώσεις ανδρών που χρειάστηκε να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό όρχεων μετά από ξυλοδαρμούς.
Το στίγμα γύρω από τον βιασμό που στοιχειώνει τα θύματα
Ο Κρίστοφ γράφει ότι ένας από τους λόγους που τέτοιες καταγγελίες σπάνια δημοσιοποιούνται είναι οι απειλές από τις ισραηλινές αρχές προς κρατούμενους που αποφυλακίζονται. Παράλληλα, πολλοί Παλαιστίνιοι δήλωσαν ότι αποφεύγουν να μιλήσουν λόγω του κοινωνικού στίγματος που επικρατεί στις αραβικές κοινότητες γύρω από τον βιασμό και τη σεξουαλική κακοποίηση.
Δύο από τα θύματα που μίλησαν στον αρθρογράφο ανέφεραν ότι ένας άνδρας που παραδέχεται δημόσια ότι βιάστηκε μπορεί να στιγματίσει ολόκληρη την οικογένειά του και να επηρεάσει ακόμη και τις πιθανότητες γάμου για τις αδελφές ή τις κόρες του.
Ένας αγρότης, ο οποίος αρχικά είχε συμφωνήσει να κατονομαστεί στο άρθρο αλλά αργότερα υπαναχώρησε, περιέγραψε ότι συνελήφθη και κρατήθηκε επί μήνες χωρίς κατηγορίες στο πλαίσιο διοικητικής κράτησης.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ομάδα δεσμοφυλάκων τον ακινητοποίησε κρατώντας τα χέρια και τα πόδια του, του κατέβασε τα ρούχα και τον βίασε με μεταλλικό γκλομπ ενώ γελούσαν και πανηγύριζαν.
Λίγες ώρες αργότερα, όπως λέει, λιποθύμησε και μεταφέρθηκε στην κλινική της φυλακής. Όταν συνήλθε, υποστηρίζει ότι βιάστηκε ξανά με το ίδιο αντικείμενο.
«Αιμορραγούσα», αναφέρει στο άρθρο. «Κατέρρευσα τελείως. Έκλαιγα».
Όταν επέστρεψε στο κελί του, ζήτησε χαρτί και στυλό για να καταθέσει καταγγελία. Το αίτημα απορρίφθηκε.»
Το ίδιο βράδυ, σύμφωνα με τη μαρτυρία του αγρότη, ομάδα δεσμοφυλάκων μπήκε στο κελί του αφού έμαθε ότι επιχείρησε να υποβάλει καταγγελία.
«Ποιος είναι αυτός που θέλει να κάνει παράπονα;» θυμάται να φωνάζει ένας από τους φρουρούς. Όταν άλλος κρατούμενος τον υπέδειξε, όπως λέει, ακολούθησε άγριος ξυλοδαρμός.
Στη συνέχεια, σύμφωνα με την καταγγελία του, οι δεσμοφύλακες τον βίασαν για τρίτη φορά την ίδια ημέρα με το μεταλλικό γκλομπ.
«Τώρα έχεις ακόμα περισσότερα να γράψεις στην καταγγελία σου», θυμάται να του λέει ένας από αυτούς.
«Οι αρχές γνωρίζουν τι συμβαίνει και δεν το σταματούν».
Λίγες ημέρες μετά τη συνέντευξη με τον Κρίστοφ, ο άνδρας επικοινώνησε ξανά με τον δημοσιογράφο ζητώντας να μη δημοσιευθεί το όνομά του. Όπως είπε, είχε δεχθεί επίσκεψη από τη Σιν Μπετ, την εσωτερική υπηρεσία ασφαλείας του Ισραήλ, και προειδοποιήθηκε «να μην προκαλέσει προβλήματα». Παράλληλα φοβόταν και την αντίδραση της οικογένειάς του.
Η Σάρι Μπάσι, Ισραηλινοαμερικανίδα δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων και επικεφαλής της οργάνωσης Public Committee Against Torture in Israel, δήλωσε στους New York Times ότι η σεξουαλική κακοποίηση Παλαιστινίων κρατουμένων έχει πλέον «κανονικοποιηθεί».
«Δεν βλέπω ενδείξεις ότι υπάρχουν εντολές για βιασμούς», ανέφερε. «Υπάρχουν όμως επίμονες ενδείξεις ότι οι αρχές γνωρίζουν τι συμβαίνει και δεν το σταματούν».
Αντίστοιχη εικόνα περιέγραψε και ο Ισραηλινός δικηγόρος Μπεν Μαρμαρέλι, ο οποίος εκπροσωπεί Παλαιστινίους κρατούμενους. Όπως είπε, οι βιασμοί με αντικείμενα «συμβαίνουν παντού».
Η Μπάσι δήλωσε ότι η οργάνωσή της έχει καταθέσει εκατοντάδες καταγγελίες για κακοποιήσεις κρατουμένων χωρίς καμία να οδηγήσει σε ποινικές διώξεις. Όπως υποστηρίζει, η ατιμωρησία λειτουργεί ως «πράσινο φως» για περαιτέρω βία.
Το άρθρο αναφέρεται επίσης σε υπόθεση Παλαιστίνιου κρατουμένου από τη Γάζα, ο οποίος νοσηλεύτηκε το 2024 με ρήξη στο ορθό, σπασμένα πλευρά και διάτρηση πνεύμονα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι ερευνητές απέκτησαν βίντεο από τη φυλακή που φέρεται να καταγράφει την κακοποίηση.
Για την υπόθεση συνελήφθησαν εννέα έφεδροι στρατιώτες, ωστόσο η αντίδραση της ισραηλινής ακροδεξιάς υπήρξε έντονη. Σύμφωνα με το άρθρο, εξοργισμένοι διαδηλωτές, ανάμεσά τους και πολιτικοί, εισέβαλαν στη φυλακή εκφράζοντας στήριξη προς τους δεσμοφύλακες.
Οι τελευταίες κατηγορίες εναντίον των στρατιωτών αποσύρθηκαν τον Μάρτιο, ενώ τον προηγούμενο μήνα ο ισραηλινός στρατός ενέκρινε την επιστροφή τους στην υπηρεσία.
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου χαιρέτισε την απόφαση κάνοντας λόγο για το τέλος μιας «συκοφαντίας αίματος» εις βάρος των στρατιωτών. «Το κράτος του Ισραήλ πρέπει να κυνηγά τους εχθρούς του και όχι τους ηρωικούς μαχητές του», δήλωσε.
Η Σάρι Μπάσι σχολίασε ότι η απόσυρση των κατηγοριών ισοδυναμεί ουσιαστικά με «άδεια για βιασμό».
Ο κρατούμενος από τη Γάζα επέστρεψε αργότερα στη Λωρίδα της Γάζας. Σύμφωνα με άνθρωπο του περιβάλλοντός του που μίλησε στους New York Times, χρειάστηκε να νοσηλευτεί επί μήνες εξαιτίας των εσωτερικών τραυμάτων που υπέστη και έφερε σακούλα κολοστομίας μετά την κακοποίηση. Ο ίδιος αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη.
Ο Κρίστοφ συγκρίνει την υπόθεση με εκείνη του Αμπνερ Λουίμα, Αϊτινού μετανάστη που βασανίστηκε και βιάστηκε με ξύλο από αστυνομικούς στη Νέα Υόρκη το 1997, υπόθεση που είχε προκαλέσει σοκ στις Ηνωμένες Πολιτείες και είχε οδηγήσει σε διώξεις αστυνομικών.
Πως η σεξουλαική κακοποίηση κανονικοποιείται
Κατά τον αρθρογράφο, δημόσια κατακραυγή και ποινικές διώξεις μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά απέναντι σε τέτοιες πρακτικές. Υποστηρίζει επίσης ότι η αμερικανική κυβέρνηση θα μπορούσε να πιέσει το Ισραήλ απαιτώντας, μεταξύ άλλων, την επαναφορά επισκέψεων του Ερυθρού Σταυρού σε κρατούμενους και συνδέοντας τις μεταφορές όπλων με τον τερματισμό σεξουαλικών κακοποιήσεων.
Στο άρθρο επιχειρεί επίσης να εξηγήσει πώς τέτοιες μορφές βίας μπορούν να κανονικοποιηθούν σε συνθήκες πολέμου και παρατεταμένης κατοχής.
«Δεκαετίες κάλυψης πολέμων μού έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός απανθρωποποίησης και ατιμωρησίας μπορεί να οδηγήσει ανθρώπους σε ακραία βαρβαρότητα», γράφει.
Ο Κρίστοφ αναφέρει ότι έχει συναντήσει αντίστοιχα φαινόμενα σε συγκρούσεις από το Κονγκό και το Σουδάν μέχρι τη Μιανμάρ, ενώ παραπέμπει και στα βασανιστήρια κρατουμένων από Αμερικανούς στρατιώτες στις φυλακές Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ.
«Η ωμή πραγματικότητα είναι ότι όταν δεν υπάρχουν συνέπειες, οι άνθρωποι είναι ικανοί για τεράστια κτηνωδία απέναντι σε όσους έχουν μάθει να θεωρούν κατώτερους», γράφει.
Το άρθρο αναφέρεται επίσης στον Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, υπουργό Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει Παλαιστίνιους κρατούμενους «σκουπίδια» και «ναζί» και έχει δηλώσει δημόσια ότι επιδιώκει αυστηρότερες συνθήκες κράτησης.
Κατά τον Κρίστοφ, σε ένα τέτοιο περιβάλλον η σεξουαλική κακοποίηση μετατρέπεται σε ακόμη ένα μέσο ταπείνωσης και τιμωρίας των Παλαιστινίων.
Ο Μπεν-Γκβιρ αρνήθηκε να σχολιάσει τις καταγγελίες μέσω εκπροσώπου του.
Το ισραηλινό κέντρο ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem κάνει επίσης λόγο για «σοβαρό μοτίβο σεξουαλικής βίας» εναντίον Παλαιστινίων κρατουμένων. Στο άρθρο παρατίθεται η περίπτωση του Τάμερ Καρμούτ από τη Γάζα, ο οποίος δήλωσε ότι βιάστηκε με ξύλο κατά τη διάρκεια της κράτησής του.
Η οργάνωση υποστηρίζει ότι τα βασανιστήρια έχουν πλέον μετατραπεί σε «αποδεκτή πρακτική».
Παράλληλα, πρώην Ισραηλινός αξιωματικός που υπηρέτησε σε ιατρείο φυλακής περιγράφει σε μαρτυρία προς την οργάνωση Breaking the Silence πώς «συνηθισμένοι άνθρωποι» φτάνουν να κακοποιούν κρατούμενους «για διασκέδαση» ή για εκδίκηση.
Η καταγγελία γυναίκας για τις συνθήκες κράτησης στο Ισραήλ
Αν και η πλειονότητα των καταγγελιών αφορά άνδρες κρατούμενους, καθώς οι περισσότεροι φυλακισμένοι Παλαιστίνιοι είναι άνδρες, ο Κρίστοφ μίλησε και με γυναίκα που συνελήφθη σε ηλικία 23 ετών μετά την επίθεση της Χαμάς το 2023.
Η ίδια υποστηρίζει ότι κατά τη σύλληψή της στρατιώτες απείλησαν να βιάσουν την ίδια, τη μητέρα της και την ανήλικη ανιψιά της.
Όπως αφηγείται, η κράτησή της ξεκίνησε με σωματικό έλεγχο από γυναίκες φρουρούς, ωστόσο στη συνέχεια άνδρας στρατιώτης μπήκε στον χώρο ενώ βρισκόταν γυμνή.
Τις επόμενες ημέρες, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, δεχόταν επανειλημμένα ξυλοδαρμούς, γδυνόταν με τη βία και υποβαλλόταν σε σωματικούς ελέγχους από ομάδες ανδρών και γυναικών δεσμοφυλάκων.
Όπως περιγράφει, οι φρουροί έμπαιναν στο κελί της, της αφαιρούσαν τα ρούχα, της έδεναν τα χέρια πίσω από την πλάτη και την ανάγκαζαν να σκύβει προς τα εμπρός, συχνά με το κεφάλι μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας. Σε αυτή τη στάση, όπως λέει, τη χτυπούσαν και την άγγιζαν σε όλο της το σώμα.
«Είχαν τα χέρια τους παντού πάνω μου», αναφέρει στο άρθρο. «Ειλικρινά, δεν ξέρω αν με βίασαν», προσθέτει, εξηγώντας ότι αρκετές φορές έχανε τις αισθήσεις της από τους ξυλοδαρμούς.
Η ίδια πιστεύει ότι ο στόχος ήταν αφενός να συντριβεί ψυχολογικά και αφετέρου να επιτρέπεται σε άνδρες φρουρούς να κακοποιούν μια γυμνή Παλαιστίνια χωρίς συνέπειες.
«Με γδύνανε και με χτυπούσαν πολλές φορές τη μέρα», λέει. «Ήταν σαν να με παρουσίαζαν σε κάθε βάρδια. Στην αρχή κάθε βάρδιας έφερναν τους άνδρες για να με γδύσουν».
Λίγο πριν αποφυλακιστεί, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, μεταφέρθηκε σε δωμάτιο όπου βρίσκονταν έξι αξιωματούχοι και προειδοποιήθηκε να μη δώσει ποτέ συνεντεύξεις.
«Με απείλησαν ότι αν μιλήσω θα με βιάσουν, θα με σκοτώσουν και θα σκοτώσουν και τον πατέρα μου»
«Με απείλησαν ότι αν μιλήσω θα με βιάσουν, θα με σκοτώσουν και θα σκοτώσουν και τον πατέρα μου», αναφέρει. Για τον λόγο αυτό αρνήθηκε να κατονομαστεί στο άρθρο.
Ορισμένες από τις πιο σοβαρές καταγγελίες προέρχονται από κρατούμενους στη Γάζα. Παλαιστίνιος δημοσιογράφος περιέγραψε στον Κρίστοφ ότι, μετά τη σύλληψή του το 2024, οι σεξουαλικές κακοποιήσεις ήταν σχεδόν καθημερινές μέσα στο κέντρο κράτησης.
«Κανείς δεν γλίτωνε από τις σεξουαλικές επιθέσεις», αναφέρει. «Ίσως να μην βιάζονταν όλοι, αλλά όλοι περνούσαν από εξευτελιστικές και βρόμικες μορφές σεξουαλικής κακοποίησης».
Σε μία περίπτωση, όπως λέει, δεσμοφύλακες έδεσαν το πέος και τους όρχεις του επί ώρες ενώ τον χτυπούσαν στα γεννητικά όργανα. Μετά την επίθεση, υποστηρίζει ότι ουρούσε αίμα για ημέρες.»
Σε μία περίπτωση, όπως υποστηρίζει, οι φύλακες τον ακινητοποιήσαν, τον έγδυσαν και ενώ του περνούσαν χειροπέδες και του έβαζαν κορδέλα μπροστά από τα μάτια, έφεραν ένα σκυλί στον χώρο. Σύμφωνα με τον ίδιο, το σκυλί τον καβάλησε αφού έλαβε ενθάρρυνση στα εβραϊκά από τον χειριστή του.
«Χρησιμοποιούσαν κάμερες και τα τηλέφωνά τους για να βγάλουν φωτογραφίες και άκουσα τα γέλια και τα χαχανητά τους». Ο άνδρας είπε ότι προσπάθησε να απομακρύνει τον σκύλο, αλλά το ζώο διείσδυσε μέσα του.
Ομάδες υπεράσπισης των δικαιωμάτων και άλλοι παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν αναφέρει περιστατικά στα οποία σκυλιά της αστυνομίας εκπαιδεύονταν για να βιάζουν κρατούμενους. Ο παλαιστίνιος δημοσιογράφος δήλωσε στον Κριστόφ ότι μετά την αποφυλάκισή του, ισραηλινός αξιωματούχος τον προειδοποίησε: «Αν θέλεις να μείνεις ζωντανός όταν γυρίσεις σπίτι, μη μιλήσεις στα media».
Οι απειλές σεξουαλικές βίας προς τους κατοίκους της Δυτικής Όχθης
Ο Κρίστοφ επικαλείται νέα έκθεση του West Bank Protection Consortium, συμμαχίας διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων υπό τον συντονισμό του Norwegian Refugee Council, σύμφωνα με την οποία η σεξουαλική βία και οι απειλές βιασμού χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά ως μέσο εκφοβισμού παλαιστινιακών κοινοτήτων στη Δυτική Όχθη.
Σύμφωνα με την έκθεση, περισσότερο από το 70% των οικογενειών που εγκατέλειψαν τις εστίες τους ανέφεραν ότι καθοριστικό ρόλο στην απόφασή τους έπαιξαν οι απειλές εναντίον γυναικών και παιδιών, ιδιαίτερα φόβοι για σεξουαλική βία.
Η Allegra Pacheco, εκπρόσωπος της κοινοπραξίας, δηλώνει ότι η σεξουαλική βία αποτελεί πλέον «έναν από τους μηχανισμούς εκδίωξης πληθυσμών από τη γη τους».
Σε απομακρυσμένη κοινότητα Βεδουίνων στην κοιλάδα του Ιορδάνη, ο 29χρονος αγρότης Σουχάιμπ Αμπουαλκεμπάς περιέγραψε επίθεση ομάδας περίπου 20 εποίκων εναντίον της οικογένειάς του.
Όπως αναφέρει το άρθρο, οι έποικοι εισέβαλαν στα σπίτια, ξυλοκόπησαν ενήλικες και παιδιά, έκλεψαν κοσμήματα και εκατοντάδες πρόβατα, ενώ κατά τη διάρκεια της επίθεσης υπέβαλαν και τον ίδιο σε σεξουαλικό εξευτελισμό και κακοποίηση.
«Φοβήθηκα ότι θα με ακρωτηρίαζαν», λέει σύμφωνα με το άρθρο. «Πίστεψα ότι θα πέθαινα».
Ο Κρίστοφ γράφει ότι ορισμένοι ίσως αμφισβητήσουν τις καταγγελίες των Παλαιστινίων, ωστόσο σημειώνει ότι κανένα από τα πρόσωπα που μίλησαν δεν τον αναζήτησε δημοσίως ούτε γνώριζε ποιοι άλλοι είχαν δώσει συνεντεύξεις.
Αντίθετα, όπως σημειώνει, οι περισσότεροι εμφανίζονταν απρόθυμοι να μιλήσουν και αρκετοί ζήτησαν αργότερα να μη δημοσιευθούν τα ονόματά τους.»
Ο Μοχάμαντ Ματάρ, Παλαιστίνιος αξιωματούχος που επίσης μίλησε στον Κρίστοφ, περιγράφει ότι έποικοι τον γύμνωσαν, τον ξυλοκόπησαν και τον απειλούσαν με βιασμό ενώ τον φωτογράφιζαν δεμένο και με καλυμμένα μάτια.
Σύμφωνα με το άρθρο, οι δράστες δημοσίευσαν αργότερα φωτογραφία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώ φορούσε μόνο το εσώρουχό του.
«Για έξι μήνες δεν μπορούσα να μιλήσω γι’ αυτό ούτε στην οικογένειά μου», αναφέρει.
Με τον χρόνο, όπως λέει, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια ώστε να σπάσει το στίγμα γύρω από τη σεξουαλική κακοποίηση ανδρών στις παλαιστινιακές κοινότητες. Σήμερα διατηρεί εκτυπωμένη τη φωτογραφία από την επίθεση στον τοίχο του γραφείου του.\
«Διαπράττονται εγκλήματα πολέμου κάθε μέρα στα κατεχόμενα εδάφη»
Ο Κρίστοφ αναφέρει ότι επικοινώνησε και με τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ Εχούντ Ολμέρτ προκειμένου να συζητήσει τις καταγγελίες.
Ο Ολμέρτ δήλωσε ότι δεν γνωρίζει σε βάθος το ζήτημα της σεξουαλικής βίας εις βάρος Παλαιστινίων, ωστόσο πρόσθεσε ότι δεν εξεπλάγη από τις μαρτυρίες που του μεταφέρθηκαν.
«Πιστεύω ότι συμβαίνει; Απολύτως», ανέφερε. «Διαπράττονται εγκλήματα πολέμου κάθε μέρα στα κατεχόμενα εδάφη», πρόσθεσε.
Στο τελευταίο μέρος του άρθρου, ο Κρίστοφ επιστρέφει στην αντίδραση που είχε προκαλέσει διεθνώς η σεξουαλική βία κατά Ισραηλινών γυναικών στις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023.
Όπως γράφει, οι υποστηρικτές του Ισραήλ είχαν δίκιο όταν ζητούσαν διεθνή καταδίκη των βιασμών και των σεξουαλικών εγκλημάτων που διαπράχθηκαν τότε.
Ο ίδιος υποστηρίζει όμως ότι η ίδια αρχή πρέπει να ισχύει και για τις καταγγελίες Παλαιστινίων κρατουμένων.
Το άρθρο παραπέμπει σε έκθεση 49 σελίδων των Ηνωμένων Εθνών από το 2024, η οποία κάνει λόγο για «σεξουαλικά βασανιστήρια» και «συστηματική» κακοποίηση Παλαιστινίων από ισραηλινές αρχές, με «τουλάχιστον σιωπηρή ενθάρρυνση από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία».
Ο Κρίστοφ καταλήγει γράφοντας ότι η κακοποίηση Παλαιστινίων κρατουμένων συνεχίζεται «μέσα από τη σιωπή, την αδιαφορία και την απουσία λογοδοσίας» τόσο από το Ισραήλ όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το ρεπορτάζ των New York Times μπορείτε να το βρείτε και εδώ
