Την ώρα που η λήψη όλο και πιο δραστικών μέτρων γενικεύεται στον κόσμο για την ανάσχεση του κορωνοϊού, τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι δεν διαθέτουν καν τα στοιχειώδη «όπλα» για να προστατευτούν: τρεχούμενο νερό και σαπούνι.
Μετά την Κίνα, το επίκεντρο της επιδημίας έχει μεταφερθεί στην Ευρώπη. Αλλά η ανησυχία αυξάνεται για τις επιπτώσεις που θα έχει η εξάπλωσή της στις υπό ανάπτυξη χώρες με τα εύθραυστα συστήματα υγείας. Οι ηγέτες των χωρών της Αφρικής και της Ασίας έχουν επιβάλει αυστηρούς ταξιδιωτικούς περιορισμούς και μέτρα καραντίνας σε μια προσπάθεια ανάσχεσης της επιδημίας. Όμως το συστηματικό πλύσιμο των χεριών, ένα από τα στοιχειώδη μέτρα φραγμού στη μόλυνση, που επαναλαμβάνεται αδιάκοπα από τις υγειονομικές Αρχές, δεν είναι εφαρμόσιμο για εκατομμύρια ανθρώπους, προειδοποιεί ο ΟΗΕ.
Η Unicef υπολογίζει ότι το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι, δεν μπορούν να πλύνουν τα χέρια τους στο σπίτι. Ορισμένες περιοχές δεν διαθέτουν τρεχούμενο νερό, οι κάτοικοί τους δεν έχουν τα μέσα για να αγοράσουν σαπούνι και δεν γνωρίζουν τη σημασία αυτής της απλής κίνησης προσωπικής υγιεινής για την προστασία τους, εξηγεί ο Σαμ Γκόντφρεϊ, υπεύθυνος της Unicef για το νερό και την υγιεινή για τη νότια και την ανατολική Αφρική. Τη στιγμή που τα πρώτα κρούσματα εμφανίστηκαν στην ήπειρο μέσω όσων έχουν τα μέσα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, η επιδημία θεωρείται νόσος των πλουσίων στην Αφρική, όμως είναι μια νόσος που θα καταλήξει να πλήττει ακόμα περισσότερο τους φτωχούς.
Οι κάτοικοι των υπερπληθών παραγκουπόλεων ή των γιγάντιων προσφυγικών καταυλισμών κινδυνεύουν, διότι είναι ήδη θύματα του υποσιτισμού ή άλλων προβλημάτων υγείας, ενώ πλήττονται από ελλιπή καθαρισμό του νερού. Στην υποσαχάρια Αφρική το 63% των κατοίκων των αστικών περιοχών (258 εκατομμύρια άνθρωποι) δεν μπορεί να πλύνει τα χέρια του, σύμφωνα με τη Unicef. Το ίδιο ισχύει για το 22% του πληθυσμού (153 εκατομμύρια) της κεντρικής και νότιας Ασίας.
«Δεν το έχουμε ανάγκη»
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανησυχεί για την πορεία στις φτωχότερες χώρες μιας πανδημίας που έχει φέρει στα όρια των δυνατοτήτων τους τις πλουσιότερες χώρες. Την ώρα που τα ευρωπαϊκά νοσοκομεία αναζητούν αναπνευστήρες, οι αφρικανικές χώρες αναζητούν σαπούνι. Η Unicef διανέμει σαπούνι σε εκατομμύρια ανθρώπους, αλλά η αναπλήρωση των αποθεμάτων έχει δυσκολέψει στις χώρες που εξαρτώνται από τις εισαγωγές που γίνονται από την Κίνα.
Ορισμένες χώρες μπορούν να χρησιμοποιήσουν την εμπειρία που αποκτήθηκε από τη μάχη κατά του Έμπολα. Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό η επιδημία του Έμπολα έμαθε στους ανθρώπους να μην κάνουν χειραψία. «Χαιρετιούνται με τον αγκώνα και ο χαιρετισμός Έμπολα έγινε χαιρετισμός κορώνα» λέει ο Σαμ Γκόντφρεϊ. Οι ειδικοί ελπίζουν ότι η πανδημία θα ωθήσει τις κυβερνήσεις να ενισχύσουν τους μηχανισμούς υγιεινής και τα ενημερωτικά μηνύματα για το πλύσιμο των χεριών που σώζει ζωές. Αλλά, ενώ το hashtag #SanitizersForSlums ενθουσιάζει το Twitter στην Κένυα, το σύνθημα δεν πείθει.
«Δεν έχουμε ανάγκη από αντισηπτικά για τα χέρια, δεν πέθανε κανείς επειδή δεν είχε. Δεν τα έχουμε ανάγκη» λέει ένας κάτοικος της παραγκούπολης του Ματάρε.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ/AFP
σχόλια