Όταν ξεκίνησε το κίνημα Occupy της Γουολ Στριτ και σύντομα επεκτάθηκε σε άλλες πολιτείες αλλά και σε χώρες εκτός ΗΠΑ, η Σάρον Λιόν, διευθύντρια δημόσιων προγραμμάτων στο Κέντρο για την Ιστορία των Νέων Μέσων «Roy Rosenzweig», περίμενε να δει ποιος θα είναι ο πρώτος που θα αρχίσει να συλλέγει τα βίντεο, τις φωτογραφίες και τα συνθήματα που δημιουργούνταν, καταγράφονταν και ορισμένες φορές διακινούνταν και μέσω του twitter. Αφού πέρασαν τρεις εβδομάδες και δεν έβλεπε κανέναν να παίρνει τη πρωτοβουλία, έστειλε η ίδια ένα μέιλ στο προσωπικό του Κέντρου αλλά και στους μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου George Mason ζητώντας εθελοντές για να στηθεί ένα αρχείο που θα καταγράφει όλα τα ντοκουμέντα από τα κινήματα Occupy που έχουν δημιουργηθεί σε πολλά μέρη των ΗΠΑ αλλά και σε χώρες όπως το Μεξικό, η Βραζιλία ή πόλεις όπως το Μπριζμπέιν της Αυστραλίας κ.α.. Δώδεκα άνθρωποι έδειξαν ενδιαφέρον και κάπως έτσι στήθηκε το OccupyArchive.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Economist, η κυρία Λιόν και οι εθελοντές της μοιράστηκαν τα περίπου 500 σάιτ που έχουν σαν θέμα τις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις και άρχισαν να εισάγουν υλικό στο αρχείο τους. Σήμερα έχουν περίπου 1,700 δημοσιεύματα και ελπίζουν ότι το αρχείο τους θα πληθύνει και θα φτάσει αυτό που δημιουργήθηκε για την 11η Σεπτεμβρίου το οποίο έφτασε να μετράει 150,000 δημοσιεύσεις.
Η συγκέντρωση και διατήρηση αυτού του αρχείου, κατά την κυρία Λιόν, θα είναι χρήσιμη για τους ιστορικούς των κοινωνικών κινημάτων του μέλλοντος. « Είναι δύσκολο να δούμε την ακαδημαϊκή αξία που θα έχει το εγχείρημα αυτό, αλλά αισθανθήκαμε ότι το κίνημα Occupy έχει πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που θα πρέπει να καταγραφεί», λέει η ίδια
Το αρχείο OccupyArchive θα έχει χρησιμότητα και στους δημοσιογράφους, διαβλέπει η κυρία Λιόν και επιπλέον « θα μπορεί να φανεί χρήσιμο και στους ανθρώπους που θέλουν να συμμετέχουν αλλά και να βοηθήσουν στην καλύτερη διοργάνωση των κινητοποιήσεων μιας και στο αρχείο θα μπορούν να δουν καταγεγραμμένα όλα όσα έχουν συμβεί μέχρι στιγμής».
Δείτε το σάιτ του OccupyArchive
Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα στον Economist
σχόλια