Η εικόνα μιας ταλαιπωρημένης νεαρής γυναίκας να κρατά σφιχτά τα λουριά εννέα σκύλων -κάποιοι σε αναπηρικά αμαξίδια- είναι από τις πιο χαρακτηριστικές του φρικτού πολέμου στην Ουκρανία.
Η τόλμη της γυναίκας, η οποία προσπαθούσε να διαφύγει από μια κατεστραμμένη γέφυρα εν μέσω ρωσικών πυρών, και η κατάσταση των ζώων, μερικά από τα οποία ήταν σε αναπηρικά καροτσάκια σκύλων, θεωρήθηκε από πολλούς ως επιτομή της σκληρότητας του πολέμου που ξεκίνησε ο Βλαντιμίρ Πούτιν και της αξιοπρέπειας της ουκρανικής απάντησης.
Η ιστορία της Anastasiya Tykha, 20 ετών, φοιτήτριας κτηνιατρικής στο τελευταίο έτος του πτυχίου της, και του συζύγου της, Arthur Lee, 26 ετών, είναι ενδεχομένως ακόμη πιο εντυπωσιακή από τη φωτογραφία, την οποία το ζευγάρι ανακάλυψε ότι έγινε viral όταν είδε την είδε η Tykha στις ειδήσεις και άκουσε τον παρουσιαστή να αναφέρει ότι πέθανε.
Οι δυο τους εγκατέλειψαν το Ιρπίν στις 9 Μαρτίου και κατέληξαν περάσουν συνολικά επτά φορές από τη γέφυρα, καθεμία εν μέσω ρωσικών πυρών.
«Είχαμε πάρα πολλά να κάνουμε για να ανησυχήσουμε ή να φοβηθούμε», λέει η Tykha, ο οποίος διατηρεί καταφύγιο ζώων στο Ιρπίν εδώ και τέσσερα χρόνια. Σε εκείνο το πρώτο ταξίδι προσπαθούσε να φύγει με 19 σκυλιά, πέντε γάτες, μια χελώνα, έναν χαμαιλέοντα, δύο σαύρες, ένα αξολότλ και ένα χάμστερ.
Η απόφαση να φύγουν δεν ήταν εύκολη, αλλά οι Ρώσοι είχαν πάρει τον έλεγχο της πόλης, δεν υπήρχε ρεύμα ή τρεχούμενο νερό και τα σκυλιά έπρεπε να πίνουν από το ενυδρείο του καταφυγίου.
Η Snizhana Bugryk, 35 ετών, μια φίλη που συμμετείχε στην εύρεση εγκαταλελειμμένων και ανάπηρων ζώων για το καταφύγιο των Tykha και Lee, ήταν εκείνη που έπεισε το ζευγάρι ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να φύγουν.
«Η Snizhana είπε ότι έπρεπε να φύγουμε διαφορετικά θα μας σκότωναν, ότι αυτή ήταν η τελευταία μας ευκαιρία να επιβιώσουμε εμείς και τα ζώα», λέει η Tykha. «Και είχε δίκιο», προσθέτει ο Lee. «Το σπίτι μας βρέθηκε αργότερα στο επίκεντρο των συγκρούσεων».
Περπάτησαν δύο μίλια μέχρι τη γέφυρα όπου Ουκρανοί στρατιώτες βοηθούσαν τον κόσμο να περάσει.
Δύο από τα σκυλιά, που είχαν σπασμένα ράχη, ήταν σε αναπηρικά καροτσάκια, ενώ ένα άλλο με ακρωτηριασμένα πόδια, αρνιόταν να δεθεί και έσερνε τα πόδια του. «Κάποια στιγμή σκέφτηκαν ότι δεν θα τα καταφέρναμε», είπε ο Lee, «αλλά η Snizhana τηλεφώνησε και είπε ότι θα υπήρχε ένα μικρό λεωφορείο από την άλλη πλευρά για να βοηθήσει».
Χρειάστηκαν τρεις ώρες για να φτάσουν στη γέφυρα. Ένας σκύλος, ένας βελγικός ποιμενικός ενάμιση έτους, ήταν τόσο τρομοκρατημένος που δάγκωσε μέρος της γλώσσας του, ενώ τέσσερις από τους άλλους, συμπεριλαμβανομένου του σκύλου του ζευγαριού, Zeus, ενός μπιγκλ, στρεσαρίστηκαν τόσο πολύ από τους ήχους του πολέμου που μάσησαν τα λουριά τους και τράπηκαν σε φυγή.
Φτάνοντας εξουθενωμένοι στο ουκρανικό σημείο ελέγχου δίπλα στη γέφυρα, το ζευγάρι και τα ζώα τους τράβηξαν την προσοχή των φωτογράφων, που συνωστίστηκαν γύρω τους.
«Τότε τραβήχτηκε αυτή η φωτογραφία – εγώ ήθελα απλώς να μας αφήσουν να περάσουμε στη γέφυρα», λέει η Tykha. «Ανησυχούσα γιατί υπήρχαν καμένα αυτοκίνητα και πολλά σπασμένα γυαλιά και μέταλλα και δεν ήθελα να τραυματιστούν τα ζώα».
Μια ομάδα Ουκρανών στρατιωτών ήρθε να βοηθήσει, απομακρύνοντας τους φωτογράφους. «Ακούγονταν εκρήξεις και πυροβολισμοί, αλλά μετά από δύο εβδομάδες ρωσικής κατοχής, είχαμε συνηθίσει», είπε ο Lee.
Το ζευγάρι βρήκε το μίνι βαν, που τους μετέφερε σε μια νοτιοδυτική συνοικία του Κιέβου, όπου τους διέθεσαν μια σάουνα στο πλάι ενός σπιτιού για να μείνουν με τα ζώα τους.
Και την ακριβώς επόμενη μέρα ανακάλυψαν ότι οι περιπέτειές τους συζητούνταν σε όλη την Ουκρανία και ότι η Tykha θεωρούταν νεκρή.
Ήταν, όμως, αποφασισμένοι να επιστρέψουν για να βρουν τον Zeus και τα άλλα σκυλιά που είχαν τραπεί σε φυγή φοβισμένα.
«Ήμασταν στη σάουνα για πέντε ημέρες, αλλά καθημερινά η Anastasiya πήγαινε στο ουκρανικό στρατιωτικό σημείο ελέγχου και απαιτούσε να της επιτραπεί να περάσει για να βρει τα σκυλιά που δραπέτευσαν», λέει ο Lee. Κάθε μέρα ο διοικητής στο σημείο ελέγχου αρνιόταν και κάθε μέρα επέστρεφε. Τελικά υπέκυψε.
Αφού πέρασαν τη γέφυρα, ξανά εν μέσω ρωσικών πυρών, περπάτησαν τρία μίλια μέχρι ένα καταφύγιο εγκαταλελειμμένων ζώων, όπου ήξεραν ότι υπήρχαν πεινασμένα σκυλιά που χρειάζονταν βοήθεια.
«Ήταν δύσκολη διαδρομή γιατί είχαμε μαζί όλο αυτό το βαρύ φαγητό», είπε ο Lee. Επέστρεψαν στο σπίτι τους, όπου βρήκαν τον Zeus, και μάζεψαν επίσης μερικά σκυλιά γειτόνων, συμπεριλαμβανομένου ενός γερμανικού ποιμενικού, ανεβάζοντας τον αριθμό των ζώων στην επιστροφή σε πέντε.
Έκαναν άλλα δύο ταξίδια, και κατάφεραν να εντοπίσουν όλα τα σκυλιά που τράπηκαν σε φυγή με την πρώτη απόδραση.
Ο Lee είπε ότι το τελευταίο τους ταξίδι πίσω στο Ιρπίν, στις 29 Μαρτίου, ήταν το πιο τρομακτικό. «Το συμβούλιο είχε πει ότι οι Ρώσοι είχαν πάει την προηγούμενη μέρα και ότι ήταν ασφαλές – αλλά δεν ήταν», εξηγεί. «Οι βόμβες έπεφταν μόλις δυο μέτρα μακριά. Κρυφτήκαμε ανάμεσα στο μίνι βαν και έναν φράχτη, αλλά ήταν κοντά».
Πλέον έχουν επιστρέψει στο Ιρπίν, σε νέο, νοικιασμένο σπίτι. Επειδή, όμως, έχουν εγκαταλείψει την πόλη πάρα πολλοί κάτοικοι, η συλλογή των ζώων τους έχει αυξηθεί σε 30 σκύλους και 10 γάτες, που όπως λέει το ζευγάρι, «είναι απλώς χαρούμενοι που κάνουν τη ζωή που αγαπούν».
Με πληροφορίες από Guardian
