Κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει λειτουργήσει με βάση την διαίσθηση, την παρόρμηση και τον αυτοσχεδιασμό.
Ο πόλεμος με το Ιράν, που διανύει ήδη την τρίτη εβδομάδα του, είναι η πρώτη κρίση στην οποία το στυλ του Τραμπ δεν του επιτρέπει να βρει εύκολα διέξοδο απλώς μιλώντας ή αυτοσχεδιάζοντας.
Ο Τραμπ ενδέχεται να βρεθεί εγκλωβισμένος ανάμεσα στις ιδιοτροπίες του και τις πραγματικότητες του πολέμου. Προσδοκά μια γρήγορη και σαφή νίκη. Όμως, σε αντίθεση με τους δασμούς που μπορούν να επιβληθούν και να καταργηθούν γρήγορα, η έκβαση του πολέμου δεν υπόκειται σε μονομερή έλεγχο και δεν επιδέχεται γρήγορες λύσεις. Και το Ιράν έχει λόγο.
Ο Τραμπ προσπαθεί να συμβάλει στην εξάλειψη της πετρελαϊκής κρίσης στον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, με αυτό τον τρόπο, διακινδυνεύει να παγιδευτεί σε μια «παγίδα κλιμάκωσης», όπου η ισχυρότερη δύναμη έχει κίνητρο να συνεχίσει τις επιθέσεις για να επιδείξει την κυριαρχία της, ακόμη κι όταν τα οφέλη από την κλιμάκωση μειώνονται.
«Ενισχύουν τη σκληρή στάση του»
Ένας ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Τραμπ παραδέχθηκε σχεδόν ανοιχτά, λέγοντας στον Marc Caputo του Axios: «Οι Ιρανοί που προκαλούν αναταραχή στα Στενά του Ορμούζ μόνο ενισχύουν τη σκληρή στάση του Τραμπ».
Το Ισραήλ επιδιώκει την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και πιο δραστική στρατιωτική καταστροφή, ενώ εξετάζει το ενδεχόμενο εισβολής στο Λίβανο. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι, όσον αφορά το Ιράν, έχει τη δυνατότητα να πείσει τον Τραμπ να ταχθεί στο πλευρό του.
Παράλληλα, το Ιράν επιδιώκει την επιβίωσή του - και να αποδείξει ότι μπορεί να επιφέρει πόνο, στρατιωτικά και οικονομικά, ώστε να αποτρέψει μελλοντικές επιθέσεις, ενώ και άλλες χώρες επιθυμούν την ελεύθερη ροή πετρελαίου και εμπορίου μέσω των θαλάσσιων και εναέριων διαδρομών της Μέσης Ανατολής.
Αν υπολογίσουμε τον μέσο όρο των χρονοδιαγραμμάτων που ανέφεραν ο Τραμπ και οι συνεργάτες του, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση περίμενε μια έντονη στρατιωτική επιχείρηση διάρκειας περίπου 4-6 εβδομάδων. Αυτό καθιστά την 1η Απριλίου (33η ημέρα του πολέμου) μια πραγματική δοκιμασία.
Όλοι προετοιμάζονται για μια μακροχρόνια κρίση
Ωστόσο, στην Ουάσινγκτον και σε πρωτεύουσες σε όλο τον κόσμο, οι αξιωματούχοι προετοιμάζονται για μια πολύ πιο μακροχρόνια κρίση. Ο Μπαράκ Ραβίντ του Axios λέει ότι έχει ακούσει από τρεις διαφορετικούς ανθρώπους στην κυβέρνηση και σε συμμαχικές χώρες ότι πιστεύουν ότι η αστάθεια στη Μέση Ανατολή και η εμπλοκή των ΗΠΑ θα μπορούσαν να συνεχιστούν μέχρι τον Σεπτέμβριο, ακόμη και αν ο πόλεμος μετατραπεί σε σύγκρουση χαμηλής έντασης.
Το Ισραήλ δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι σχεδιάζει τουλάχιστον τρεις ακόμη εβδομάδες επιθέσεων εναντίον χιλιάδων επιπλέον στόχων στο Ιράν.
Την Κυριακή, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνέντευξης στους Financial Times:
«Έχουμε ουσιαστικά καταστρέψει το Ιράν… Δεν έχουν ναυτικό, δεν έχουν αντιαεροπορική άμυνα, δεν έχουν αεροπορία — όλα έχουν χαθεί. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να δημιουργήσουν λίγα προβλήματα βάζοντας νάρκη στο νερό...»
Η Anna Kelly, αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, τόνισε ότι η Επιχείρηση Epic Fury είναι το αποτέλεσμα «μηνών και μηνών σχολαστικού σχεδιασμού», με «άφθονες επιλογές» να παρουσιάζονται στον πρόεδρο, ο οποίος έλαβε υπόψη τις απόψεις όλων των κορυφαίων αξιωματούχων πριν πάρει την τελική απόφαση.
Ο Τραμπ θα μπορούσε να αποχωρήσει ακόμη και αύριο. Ωστόσο, οι Ιρανοί θα μπορούσαν να κρατήσουν το Στενά του Ορμούζ κλειστά και να ανεβάσουν τις τιμές του πετρελαίου τόσο ψηλά, ώστε οι ΗΠΑ να χρειαστεί να επέμβουν ξανά.
Οι Ιρανοί έχουν ξεκαθαρίσει, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, ότι ακόμα κι αν ο Τραμπ αποφασίσει να τερματίσει τον πόλεμο, θα μπορούσαν να συνεχίσουν να εκτοξεύουν πυραύλους και ρουκέτες μέχρι να πάρουν εγγυήσεις ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει, και όχι απλώς ότι ισχύει μια προσωρινή ανακωχή.
Με πληροφορίες από Axios
