Οι σπαρακτικές εικόνες των σκελετωμένων και υποσιτισμένων παιδιών που ζουν στην πόλη Μαντάγια της Συρίας και κυκλοφόρησαν ευρέως στο ίντερνετ, σόκαραν ακόμη και τον Άσαντ που επέτρεψε την αποστολή παροχής βοήθειας.
Από τον περασμένο Ιούλιο, οι 30.000 κάτοικοι της μικρής συριακής πόλης που απέχει μόλις μερικές δεκάδες χιλιόμετρα από τη Δαμασκό βρίσκονται σε καθεστώς πολιορκίας από τον κυβερνητικό στρατό του προέδρου Μπασάρ αλ - Άσαντ.
Αποκομμένοι από κάθε είδους τροφοδοσία, οι οικογένειες αναγκάζονται να τραφούν με φύλλα, γρασίδι και νερό αναμεμειγμένο με μπαχαρικά προκειμένου να επιβιώσουν. Στην αγορά της πόλης το ρύζι πωλείται με το γραμμάριο γιατί το ένα κιλό κοστίζει σχεδόν €300. Ορισμένοι από τους κατοίκους που έφτασαν στα όρια της απελπισίας, αναγκάστηκαν να σκοτώσουν και να φάνε τα κατοικίδια τους.
«Οι άνθρωποι πεθαίνουν σε αργή κίνηση», λέει ο Louay σε τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στη Guardian από την αποκλεισμένη πόλη και η φωνή του ακούγεται αδύναμη, εξασθενημένη από μήνες πείνας. «Στο σπίτι είχαμε κάποια λουλούδια που μεγάλωναν σε γλάστρες. Εχθές, μαζέψαμε τα πέταλα τους και τα φάγαμε, αλλά η γεύση τους ήταν πικρή, απαίσια».
Ο ίδιος έστειλε στην εφημερίδα αρκετές φωτογραφίες από πτώματα σκελετωμένων, ηλικιωμένων ανθρώπων που πέθαναν πρόσφατα από την έλλειψη φαγητού. Δεν τράβηξε τις φωτογραφίες ο ίδιος, ωστόσο όπως εξήγησε στην εφημερίδα αυτοί οι άντρες ήταν πολύ γνωστοί στην πόλη. «Συνηθίζαμε να λέμε πως κανείς δεν μπορεί να πεθάνει από την πείνα, αλλά έχουμε δει ανθρώπους που όντως πέθαναν από την πείνα».
Άλλοι ακτιβιστές μέσα από την πόλη μοιράστηκαν εικόνες πεινασμένων παιδιών, όπως αυτή ενός μικρού αγοριού που αναγκάζεται να μεταφέρεται σε ένα μικροσκοπικό καρότσι επειδή είναι πολύ αδύναμο για να περπατήσει μόνος του. Άλλα παιδιά που μπορούν ακόμη να περπατούν χωρίς βοήθεια και κανονικά θα έπρεπε να βρίσκονται στο σχολείο, ρισκάρουν τις ζωές τους προσπαθώντας να συλλέξουν φυτά και βότανα μέσα από ενεργά ναρκοπέδια στα περίχωρα της πόλης. Μάλιστα στην προσπάθεια τους αυτή, πολλά έχουν ακρωτηριαστεί, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της Μαντάγια.
Μέχρι σήμερα δεν ήταν εύκολο να επιβεβαιώσει κανείς τους ισχυρισμούς και τις φήμες που διέρρεαν εξαιτίας του καθολικού αποκλεισμού της Μαντάγια, όμως πολλές ανεξάρτητες πηγές επέμεναν να αφηγούνται πολύ παραστατικά τη ζωή σε μία πόλη που βρίσκεται υπό απελπιστική ανάγκη για φαγητό, φάρμακα και ηλεκτρισμό, εξηγούν οι συντάκτες του άρθρου στη Guardian, Kareem Shaheen από τη Βηρυτό και Emma Graham - Harrison από το Λονδίνο.
«Οποιοσδήποτε άντρας, γυναίκα, ή παιδί, είτε είναι 70 είτε 20 ετών, έχει χάσει τουλάχιστον 15 κιλά από το βάρος του», υποστηρίζει ο Ebrahem Abbass, λοχίας του συριακού στρατού που αποσκίρτησε. «Δεν υπάρχει κανένα παιδί στην πόλη που τα μάτια του να μην είναι "βουλιαγμένα" από την πείνα».
Η πολιορκία και ο αποκλεισμός της πόλης από τον κυβερνητική συριακό στρατό συνεχίζεται από τον περασμένο Ιούλιο. Οι κάτοικοι της Μαντάγια υποστηρίζουν ότι έχουν καταλήξει ανθρώπινα - πιόνια σε ένα πολύπλοκο παιχνίδι εξουσίας.
Οι φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο και οι αναφορές του ΟΗΕ ανάγκασαν τον Άσαντ να επιτρέψει την παροχή βοήθειας στην πολιορκημένη πόλη της Μαντάγια, όπως μετέδωσε εχθές το Al Jazzera. Ο συντονιστής του ΟΗΕ για την ανθρωπιστική βοήθεια ανέφερε ότι ο οργανισμός προγραμμάτιζε να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια «τις προσεχείς ημέρες».
Υπενθυμίζεται πως φορτηγά με φαρμακευτική και ανθρωπιστική βοήθεια εισήλθαν για τελευταία φορά στη Μαντάγια τον Οκτώβριο αλλά από τότε η πρόσβαση ήταν αδύνατη. Οι συνθήκες διαβίωσης χειροτέρεψαν με τον ερχομό του χειμώνα.
σχόλια