Η Ινδία ανακοίνωσε πρόσφατα μία σειρά φιλόδοξων στόχων για το διαστημικό της πρόγραμμα, για την επίτευξη των οποίων αφιέρωσε 227 δισεκατομμύρια ρουπίες ή περίπου $2,7 δισεκατομμύρια. Μπορεί το ποσό να ακούγεται μεγάλο, αλλά σε σύγκριση με τις δαπάνες των ΗΠΑ και της Ρωσίας για παρόμοια εγχειρήματα, πρόκειται για «ψίχουλα».
Ειδικότερα αν αναλογιστεί κανείς το εύρος αυτών των στόχων, που περιλαμβάνουν την επόμενη φάση της ιστορικής αποστολής της Ινδίας στη σελήνη, το ξεκίνημα της κατασκευής του πρώτου διαστημικού σταθμού της χώρας, την δημιουργία ενός επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου για την εκτόξευση δορυφόρων και την αποστολή ενός διαστημοπλοίου σε τροχιά γύρω από την Αφροδίτη.
Έτσι, όταν η Ινδία αποκάλυψε τους διαστημικούς στόχους της, οι ειδικοί ανά τον κόσμο για άλλη μία φορά επαίνεσαν την αποδοτικότητα του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας (ISRO), σε συνάρτηση με το συγκριτικά μικροσκοπικό κόστος του.
India becomes the fourth nation ever to land a spacecraft on the moon. The successful attempt comes days after Russia's failed lunar mission. https://t.co/2fT87NR4Jx pic.twitter.com/ukzkumCkBM
— CNN International (@cnni) August 23, 2023
Ταξίδι στη Σελήνη για λιγότερο από όσο κόστισε το «Gravity»
Για παράδειγμα, το ινδικό διαστημόπλοιο Mangalyaan που πλέον βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη κόστισε $74 εκατομμύρια, ενώ η κατασκευή του Chandrayaan-3, που προσγειώθηκε στη σελήνη τον Αύγουστο του 2023, στοίχισε ένα εκατομμύριο δολάρια παραπάνω. Το οποίο σημαίνει ότι η Ινδία πήγε στο φεγγάρι με σκάφος που κόστισε $25 εκατομμύρια λιγότερο από ότι η παραγωγή της ταινίας «Gravity», με τον Τζορτζ Κλούνι και τη Σάντρα Μπούλοκ.
Το διαστημόπλοιο Maven, της NASA, που επίσης βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη, κόστισε $582 εκατομμύρια, αρκετά για να χτιστούν επτά ινδικά Chandrayaan-3. Λιγότερο κοστοβόρο ήταν το ρωσικό σκάφος Luna-25, αλλά και λιγότερο επιτυχημένο, καθώς συνετρίβη στη προσπάθεια του να προσγειωθεί στη Σελήνη, δύο ημέρες πριν την επιτυχία της ινδικής αποστολής με τον ίδιο σκοπό.
Η Ινδία παράγει μεγαλύτερο έργο από τις δυνατότητες της
Αλλά άσχετα με το χαμηλό κόστος, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι το διαστημικό πρόγραμμα της Ινδίας έχει σημειώσει κάποιες μεγάλες επιτυχίες.
Το Chandrayaan-1 ήταν το πρώτο που διαστημόπλοιο που επιβεβαίωσε την παρουσία νερού στο σεληνιακό έδαφος, ενώ το Mangalyaan μετέφερε στον Άρη ένα σημαντικό φορτίο για τη μελέτη του μεθανίου στην ατμόσφαιρα του «κόκκινου πλανήτη».
Άρα, λοιπόν, πώς τα καταφέρνει η Ινδία;
Όπως εξήγησε στο BBC ο Σισίρ Κουμάρ Ντας, ο οποίος διαχειριζόταν τα οικονομικά του Ινδικού Οργανισμού Διαστημικής Έρευνας για πάνω από 20 χρόνια, η αποδοτικότητα του προγράμματος μπορεί να αποδοθεί στα χρόνια της λιτότητας που ακολούθησαν την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο, το 1947.
Δεκαετίες αργότερα, όμως και ο προϋπολογισμός του ISRO παραμένει αρκετά χαμηλός. Φέτος, το κονδύλι του προϋπολογισμού της Ινδίας για το διαστημικό της πρόγραμμα είναι 130 δισ. ρουπίες, δηλαδή $1,55 δισεκατομμύρια. Για το ίδιο διάστημα, ο προϋπολογισμός της Nasa είναι $25 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με τον Ντας, ο καταλυτικός παράγοντας που κάνει τις αποστολές του ISRO τόσο φθηνές είναι το γεγονός ότι όλες οι τεχνολογίες και τα μηχανήματα κατασκευάζονται εγχώρια. Σε αντίθεση με τη NASA, που βασίζεται σε ιδιωτικές εταιρείες όπως η SpaceX, οι οποίες επίσης ασφαλίζουν τις υπηρεσίες τους, αυξάνοντας περαιτέρω το κόστος τους.
Το εμπάργκο της «Δύσης» στην Ινδία ήταν «δώρο» για το διαστημικό πρόγραμμα της
Ακόμη, ο πρώην Ινδός αξιωματούχος πιστεύει ότι το εμπάργκο που η «Δύση» επέβαλε στην Ινδία το 1974, μετά την πρώτη της πυρηνική δοκιμή, στην πραγματικότητα βοήθησε τις διαστημικές της φιλοδοξίες.
«Οι επιστήμονές μας το χρησιμοποίησαν ως κίνητρο για να αναπτύξουν τη δική τους τεχνολογία. Όλος ο εξοπλισμός που χρειάζονταν κατασκευαζόταν εγχώρια - και οι μισθοί και το κόστος εργασίας ήταν σαφώς χαμηλότερα εδώ από ό,τι στις ΗΠΑ ή την Ευρώπη», δήλωσε ο Σισίρ Κουμάρ Ντας.
Ο Mylswamy Annadurai, επικεφαλής της πρώτης και της δεύτερης αποστολής της Ινδίας στη Σελήνη και της αποστολής στον Άρη, αποκάλυψε στο BBC ότι η ISRO απασχολεί πολύ λιγότερους ανθρώπους και πληρώνει χαμηλότερους μισθούς, καθιστώντας τα ινδικά προγράμματα ανταγωνιστικά.
India has officially announced that it will build a space station in 2035, weighing approximately 52 tons and accommodating 3-4 members.
— DaiWW (@BeijingDai) July 18, 2024
It took China 18 years from achieving the first manned spaceflight to launching the Chinese space station. At present, India has not yet… pic.twitter.com/y5nHpyjFsl
Όπως λέει, «ηγήθηκε μικρών αφοσιωμένων ομάδων των 10 ή και λιγότερων ατόμων στις οποίες οι εργαζόμενοι συχνά δούλευαν απλήρωτες υπερωρίες» επειδή ήταν τόσο παθιασμένοι για αυτό που έκαναν.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον Annadurai, ο «σφιχτός» προϋπολογισμός των έργων, τους οδήγησε στην καινοτομία.
«Για το Chandrayaan-1, ο προϋπολογισμός που διατέθηκε ήταν 89 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία αρκούσαν για την αρχική διαμόρφωση. Αλλά στη συνέχεια, αποφασίστηκε ότι το διαστημόπλοιο θα μετέφερε και έναν αισθητήρα πρόσκρουσης με τη Σελήνη, πράγμα που σήμαινε επιπλέον 35 κιλά».
Τότε, οι επιστήμονες έπρεπε να διαλέξουν αν θα χρησιμοποιήσουν έναν βαρύτερο πύραυλο, κάτι που θα κόστιζε περισσότερο, ή να αφαιρέσουν υλικά από την αρχική κατασκευή τους, ώστε να ελαφρύνουν το φορτίο.
«Επιλέξαμε τη δεύτερη επιλογή. Μειώσαμε τους προωθητές, από 16 σε οκτώ και επίσης οι δεξαμενές πίεσης και οι μπαταρίες μειώθηκαν από δύο σε μία».
Η μείωση του αριθμού των μπαταριών, όμως, σήμαινε ότι η εκτόξευση έπρεπε να πραγματοποιηθεί πριν από το τέλος του 2008.
«Αυτό θα έδινε στο διαστημόπλοιο δύο χρόνια, ενώ θα έκανε τον γύρο της Σελήνης χωρίς να συναντήσει μια μακρά ηλιακή έκλειψη, η οποία θα επηρέαζε την ικανότητά του να επαναφορτίζει τις μπαταρίες του. Έτσι, έπρεπε να διατηρήσουμε ένα αυστηρό πρόγραμμα εργασιών για να προλάβουμε την προθεσμία εκτόξευσης».
Αλλά παρά τις δυσκολίες, τελικά τα κατάφεραν και μάλιστα δαπανώντας πολύ λιγότερα χρήματα από ότι οι «ανταγωνιστές» τους στην «κούρσα» της διαστημικής εξερεύνησης.
Βέβαια, με την οικονομία της Ινδίας να αναπτύσσεται στο σύνολό της, η κυβέρνηση έχει δείξει ότι ελπίζει στην είσοδο ιδιωτικών εταιρειών στο χώρο. Έτσι, τα διαστημόπλοια του ISRO 2040 λογικά θα κοστίζουν περισσότερο από μία ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Με πληροφορίες από BBC
