Τα άτομα που είναι ή υπήρξαν παντρεμένα έχουν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Αυτό υποδηλώνει ότι η οικογενειακή κατάσταση μπορεί να αποτελεί έναν σημαντικό αλλά παραγνωρισμένο κοινωνικό παράγοντα που επηρεάζει την εμφάνιση του καρκίνου.
Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του University of Miami και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Research Communications, διαπίστωσε ότι τα άτομα που δεν παντρεύτηκαν ποτέ εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά καρκίνου.
Οι άνδρες που δεν παντρεύτηκαν ποτέ είχαν 68% υψηλότερη επίπτωση καρκίνου, ενώ στις γυναίκες το ποσοστό αυτό έφτανε το 85%.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η συσχέτιση αυτή ήταν ισχυρότερη μεταξύ των ατόμων ηλικίας 55 ετών και άνω, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι διαφορές που απορρέουν από την οικογενειακή κατάσταση μπορούν να συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια της ζωής των ανθρώπων.
«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι κοινωνικοί παράγοντες, όπως η οικογενειακή κατάσταση, μπορεί να λειτουργούν ως σημαντικοί δείκτες κινδύνου καρκίνου σε επίπεδο πληθυσμού», δήλωσε ο Paulo Pinheiro, συν-συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής επιδημιολογίας καρκίνου στο Miller School Department of Public Health Sciences στο Μαϊάμι.
Είναι ο γάμος η «λύση» για την αποφυγή του καρκίνου;
Οι ερευνητές ξεκαθαρίζουν ότι τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν πως οι άνθρωποι πρέπει να παντρευτούν, ούτε ότι ο γάμος διαθέτει κάποια «μυστική» προστατευτική ιδιότητα.
«Αυτό σημαίνει ότι, αν δεν είσαι παντρεμένος, θα πρέπει να δίνεις μεγαλύτερη προσοχή στους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο, να κάνεις τους απαραίτητους προληπτικούς ελέγχους και να φροντίζεις να είσαι ενήμερος για την υγεία σου», δήλωσε ο Frank Penedo, επίσης συν-συγγραφέας της μελέτης από το University of Miami.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η οικογενειακή κατάσταση συχνά αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα δημογραφικό στοιχείο. Ωστόσο, τα ευρήματα δείχνουν ότι μπορεί να λειτουργεί και ως κοινωνικός παράγοντας έκθεσης, αποτυπώνοντας πτυχές του κινδύνου καρκίνου που δεν εξηγούνται πλήρως από τη φυλή, την ηλικία ή την κοινωνικοοικονομική κατάσταση.
Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από περισσότερα από 100 εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ και πάνω από 4 εκατομμύρια περιπτώσεις καρκίνου που διαγνώστηκαν μεταξύ 2015 και 2022. Περιέλαβε όλους τους κακοήθεις καρκίνους που διαγνώστηκαν σε ενήλικες άνω των 30 ετών - ηλικία που αντιστοιχεί περίπου στον μέσο όρο πρώτου γάμου στις ΗΠΑ.
Η οικογενειακή κατάσταση χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες: όσοι δεν παντρεύτηκαν ποτέ και όσοι είχαν παντρευτεί αλλά δεν είναι πλέον, συμπεριλαμβανομένων διαζευγμένων, σε διάσταση και χήρων.
Ισχύουν τα αποτελέσματα για όλους τους καρκίνους;
Συνολικά, οι ενήλικες που δεν παντρεύτηκαν ποτέ εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά καρκίνου, αν και η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη για ορισμένους τύπους.
Οι άνδρες που δεν είχαν παντρευτεί είχαν σχεδόν πενταπλάσιο ποσοστό καρκίνου του πρωκτού σε σύγκριση με τους παντρεμένους. Στις γυναίκες, η μη ύπαρξη γάμου συνδέθηκε με σχεδόν τριπλάσιο ποσοστό καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Τα ποσοστά καρκίνου του οισοφάγου, του ήπατος και των πνευμόνων ήταν περίπου διπλάσια και στα δύο φύλα στους μη παντρεμένους σε σχέση με όσους είναι ή ήταν παντρεμένοι.
Πώς επηρεάζει ο γάμος τα ποσοστά καρκίνου;
Ο γάμος έχει εδώ και καιρό συσχετιστεί με καλύτερα αποτελέσματα υγείας, όπως χαμηλότερη νοσηρότητα, μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής και καλύτερη αυτοαξιολόγηση της υγείας, σημειώνουν οι συγγραφείς.
Οι θετικοί παράγοντες που συνδέονται με τον γάμο περιλαμβάνουν μεγαλύτερη κοινωνική υποστήριξη, πιο υγιεινές συμπεριφορές - όπως μειωμένη κατανάλωση αλκοόλ και καπνού -, πιο ασφαλή σεξουαλική συμπεριφορά και μεγαλύτερη οικονομική σταθερότητα.
Για ορισμένους καρκίνους, όπως του πρωκτού και του τραχήλου της μήτρας - που σχετίζονται με τον ιό HPV - οι διαφορές μπορεί να οφείλονται και σε διαφοροποιήσεις στην έκθεση.
Πέρα από την εμφάνιση του καρκίνου, προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι παντρεμένοι ασθενείς διαγιγνώσκονται συχνότερα σε πρώιμα στάδια και έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης.
Τα πλεονεκτήματα αυτά αποδίδονται συχνά στην υποστήριξη από τον/την σύντροφο, τόσο στην πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση όσο και στη διαχείριση της θεραπείας, καταλήγει η μελέτη.
Με πληροφορίες από euronews.com
