Έρευνα ρίχνει φως στην επίδραση του LSD στον ανθρώπινο εγκέφαλο περίπου 75 χρόνια από την τυχαία ανακάλυψη αυτού του χημικού ναρκωτικού από τον χημικό 'Αλμπερτ Χόφμαν.
Σύμφωνα με την έρευνα του Ιατρικού Τμήματος του Imperial College του Λονδίνου, η γενική διαπίστωση είναι ότι η διάσημη -και απαγορευμένη προ πολλού- ισχυρή ψυχεδελική (ψυχοδηλωτική) ουσία, που αποτέλεσε σήμα κατατεθέν των χίπις, κάνει τον εγκέφαλο να λειτουργεί πιο απλά και ενοποιητικά, με αποτέλεσμα να μοιάζει περισσότερο με του μωρού, καθώς εμφανίζει μικρότερη κατάτμηση και μεγαλύτερη ενοποίηση λειτουργιών.
Σύμφωνα με το ΑΜΠΕ, οι ερευνητές, πραγματοποίησαν πειράματα με 20 υγιείς εθελοντές, που πήραν διαδοχικά χάπι LSD (75 μικρογραμμάρια) και εικονικό χάπι (πλασέμπο). Οι εγκέφαλοι των χρηστών μελετήθηκαν με διάφορες τεχνικές, όπως λειτουργική μαγνητική απεικόνιση (fMRI) και μαγνητοεγκεφαλογράφημα (MEG).
Όπως διαπιστώθηκε, ενώ σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας ο εγκέφαλος του ενηλίκου δουλεύει με ανεξάρτητα δίκτυα που εκτελούν επιμέρους λειτουργίες (όραση, κίνηση, ακοή κ.α.), υπό την επίδραση του LSD ο διαχωρισμός αυτών των δικτύων και των αντίστοιχων λειτουργιών καταρρέει. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται ένα πιο ενιαίο εγκεφαλικό σύστημα και ο άνθρωπος να βιώνει -μέσω παραισθήσεων- μια πιο ολιστική εμπειρία της πραγματικότητας.
«Με πολλούς τρόπους, ο εγκέφαλος με το LSD προσομοιάζει με τον εγκέφαλό μας όταν ήμασταν νήπιο, δηλαδή ελεύθερος και χωρίς περιορισμούς, πράγμα που εξηγεί την υπερ-συναισθηματική και ευφάνταστη φύση του νηπιακού νου», δήλωσε ο Κάχαρτ-Χάρις.
Η χημική σύνθεση του LSD έγινε το 1938 και οι πρωτόγνωρες επιπτώσεις του έγιναν αντιληπτές το 1943. Στη συνέχεια, στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60, το LSD είχε αποτελέσει αντικείμενο εκτεταμένης επιστημονικής έρευνας, με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να θεραπεύσει διάφορες ψυχικές διαταραχές. Όμως η εν συνεχεία κατάχρησή του ως ναρκωτικής ουσίας από τους νέους, οδήγησε στην απαγόρευσή του με διεθνή συμφωνία στη δεκαετία του ΄60. Αυτό είχε ως συνέπεια να σταματήσει έως τώρα σχεδόν κάθε περαιτέρω επιστημονική μελέτη του.
Ένα βασικό χαρακτηριστικό του LSD και άλλων ψυχεδελικών ουσιών είναι ότι ο χρήστης χάνει την γνώριμη αίσθηση του εγώ και του εαυτού του, ενώ συχνά έχει μια εμπειρία θρησκευτικού ή πνευματικού περιεχομένου. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι έρευνες με LSD και άλλες ουσίες (όπως η ψιλοσυμβίνη, βασικό συστατικό των «μαγικών μανιταριών») θα μπορούσαν, πέρα από την φαρμακευτική αξιοποίησή τους, να φωτίσουν το μυστήριο των μυστηρίων: την ανθρώπινη συνείδηση.
