(Μέχρι να ανέβει το νέο μας site που τώρα σχεδιάζουμε και αποκτήσω εκεί το δικό μου μπλογκ , επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω το χώρο του Lifo Now, για να πω κάτι προσωπικό)
Κάθε βδομάδα που τελειώνει, είναι σα να τελειώνει μια δοκιμασία.
Πριν λίγο, κόσμος διαδήλωνε στο Σύνταγμα -η βουή του οργισμένου πλήθους.
Κάθε επιχείρηση είναι σα να παίζει κάθε μέρα ρώσικη ρουλέτα.
Τα media καταρρέουν μέσα σε κατάρες και ανυποληψία.
Ώρες ώρες δεν καταλαβαίνεις ποιο είναι το νόημα του να προσπαθείς.
Κι όμως υπάρχει νόημα: η ευχαρίστηση της δημιουργίας και η εγγύτητα της παρέας.
Τώρα που κλείσαμε τα πέντε χρόνια μας και οι δυσκολίες μάς έχουν δέσει ακόμα πιο πολύ, κάθε φορά που βγαίνει ένα καλό τεύχος ή αποχαιρετιόμαστε για το Σ/Κ, ξέρω ότι άξιζαν όλα όσα περάσαμε. Γιατί τα περάσαμε μαζί.
Ο δημιουργικός πυρήνας της Ελλάδας ήσαν ανέκαθεν οι παρέες. Χάρη στις παρέες θα επιβιώσουν στην λαίλαπα που έρχεται οι μικρές επιχειρήσεις.
Κάθε Παρασκευή που φεύγει η ένταση και πίνουμε κάνα ποτηράκι παραπάνω, αισθάνομαι ξανά τη πιο μεγάλη ευγνωμοσύνη για τη μεγάλη παρέα που δημιουργήσαμε: εμείς κι εσείς.
Ας είναι πάντα έτσι.
Καλό Σαββατοκύριακο (με ένα τραγούδι που λατρεύω, γιατί μου έρχεται από την πιο ανέμελη και φιλοπερίεργη φάση της νύχτας μου)
σχόλια