Σήμερα ο Φρανκ Άουερμπαχ είναι 93 ετών. Ο Γερμανο-Βρετανός ζωγράφος, θεωρείται ένα από τα κορυφαία ονόματα στη Σχολή του Λονδίνου, με τους Φράνσις Μπέικον και Λούσιαν Φρόιντ.
Τον γεννημένο στο Βερολίνο Άουερμπαχ οι γονείς του τον έστειλαν στη Βρετανία το 1939 στο πλαίσιο του προγράμματος Kindertransport που μετέφερε σχεδόν 10.000 παιδιά, κυρίως Εβραίους στη Βρετανία για να γλυτώσουν από τις διώξεις των Ναζί. Οι γονείς του έμειναν πίσω στη Γερμανία και σκοτώθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς το 1942.
Η προσωπική του ιστορία και το ζωγραφικό του ύφος αποτελούν τη βάση για τον χαρακτήρα του ζωγράφου Μαξ Φέρμπερ στη βραβευμένη συλλογή αφηγήσεων του W. G. Sebald The Emigrants («Οι ξεριζωμένοι» στα ελληνικά από τις εκδόσεις Άγρα).
Σαν μαθητής ο Άουερμπαχ διέπρεψε, έπαιξε για λίγο στο θέατρο και μεταπολεμικά φοίτησε πρώτα στο St Martin's School of Art από το 1948 έως το 1952 και στο Royal College of Art από το 1952 έως το 1955.
Κατά τα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του ως νέος καλλιτέχνης στο μεταπολεμικό Λονδίνο, ο Φρανκ Άουερμπαχ δημιούργησε ένα από τα πιο αξιοσημείωτα έργα του: μια σειρά πορτραίτων με κεφάλια μεγάλης κλίμακας από κάρβουνο. Ο Άουερμπαχ ξόδεψε μήνες σε κάθε σχέδιο, δουλεύοντας και ξαναδουλεύοντάς το κατά τη διάρκεια πολλών συνεδριών με τους φίλους και τις συντρόφους του.
Τα σημάδια αυτής της παρατεταμένης και έντονης διαδικασίας δημιουργίας είναι εμφανή στα τελειωμένα σχέδια, τα οποία έχουν πλούσια υφή και στρώσεις. Μερικές φορές, σκιζόταν ακόμη και το χαρτί και το μπάλωνε πριν συνεχίσει. Τα κεφάλια του Άουερμπαχ αναδύονται από το σκοτάδι του κάρβουνου ζωντανά, έχοντας περάσει από μια μακρά περίοδο επεξεργασίας – μια εικόνα που δημιουργήθηκε και καταστράφηκε επανειλημμένα. Ο χαρακτήρας των σχεδίων μιλάει βαθιά για την εποχή τους, καθώς οι άνθρωποι ξαναέφτιαχναν τις ζωές τους μετά τις καταστροφές και το τέλος του πολέμου.
Στην έκθεση «Frank Auerbach. Το Charcoal Heads» στην Courtauld Gallery θα είναι η πρώτη φορά που τα εξαιρετικά μεταπολεμικά σχέδια του Άουερμπαχ που έγιναν στη δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960, θα συγκεντρωθούν ως μια ολοκληρωμένη ομάδα.
Θα παρουσιαστούν μαζί με μια επιλογή από πίνακες ζωγραφικής που έφτιαξε με τα ίδια «μοντέλα», γι’ αυτόν, η ζωγραφική και το σχέδιο ήταν πάντα βαθιά συνδεδεμένα. Στα πρώιμα αριστουργήματα ενός από τους πιο διάσημους εν ζωή καλλιτέχνες στον κόσμο, μπορούμε να διακρίνουμε μια τεχνική επανειλημμένης διαγραφής και επανάληψης των σχεδίων του, που θα αναζωογονούσαν τη μεταπολεμική βρετανική τέχνη. Συχνά φαίνεται να ενσαρκώνουν την αυστηρή ατμόσφαιρα της εποχής τους, το περιβάλλον του μετά το Blitz, σχεδιάζει με γρήγορα, βαριά σημάδια πριν τα σβήσει και τα ξανασχεδιάσει, ξανά και ξανά.
Η έκθεση εστιάζει στον νέο τρόπο σχεδίασης που επινόησε ο Άουερμπαχ. Ο επιμελητής της έκθεσης, Barnaby Wright λέει πως «Δεν μπορώ να σκεφτώ προηγούμενο στην ιστορία της τέχνης για αυτά. Είναι μια σημαντική συνεισφορά στην τέχνη της περιόδου».
Τα σχέδια του Άουερμπαχ με την εφαρμογή και το ξύσιμο παχιών στρωμάτων χρώματος είναι ολοκληρωμένα έργα τέχνης, αλλά η έκθεση περιλαμβάνει επίσης έξι πίνακες από την ίδια περίοδο που επιλέχθηκαν για να δώσουν μια εικόνα της στενής σχέσης μεταξύ αυτών των δύο σκελών του έργου του ζωγράφου. Τα πορτρέτα είναι βαθιά προσωπικά, υπάρχει πέντε της ξαδέρφης του Gerda Boehm που ήταν η μόνη συγγενής του που είδε ξανά. Τον Άουερμπαχ τον ευχαριστούσε πάντα να ζωγραφίζει πρόσωπα που ήταν κοντά του. Υπάρχουν αυτά της συζύγου του Τζούλια, της ερωμένης του Stella West, της φίλης του Helen Gillespie, του Leon Kossoff και του ίδιου του καλλιτέχνη που καταγράφουν μια κομβική φάση στη ζωή ενός άνδρα.
Ο Άουερμπαχ σήμερα, εξακολουθεί να εργάζεται στο ίδιο στούντιο Mornington Crescent όπου έγιναν πολλά από αυτά τα σχέδια, και η ανάμνηση αυτής της εποχής έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία της έκθεσης που θα διαρκέσει μέχρι τις 27 Μαΐου.
