Τα καλύτερα έρχονται

Σάββατο βράδυ, πολύ βράδυ, στο Underworld.Η πόλη κάτω από την πόλη. Ένα φουτουριστικόκαρναβάλι φτιαγμένο με βινύλ, EBM,κορσέδες, Βερολίνο και ψηλές μπότες,που σε δέκα χρόνια θα αποτελεί νοσταλγικόορόσημο για μια γενιά και τα περιοδικά(κυρίως άτομα που είχαν πάει μια φορά ήκαμιά) θα γράφουν αφιερώματα όπως αυτάγια το Εργοστάσιο στα ‘80sκαι το Mercedes στα ‘90s.Ο Γιώργος Φακίνος με ένα διαστημικόoutfit παίζει διαστημικέςμουσικές, άγριες, κοφτές, με αδυσώπηταdrum machines πουσου τραντάζουν το σώμα και σου βάζουνμπουρλότο στον εγκέφαλο. Αγόρια καικορίτσια που μοιάζουν να βγήκαν από τοΝευρομάντη του Ουίλιαμ Γκίμπσον,οργιώδης ακομπλεξάριστος ερωτισμός(που ποτέ όμως δεν γίνεται χυδαίος), όλοιχορεύουν με τα μάτια κλειστά, το κεφάλιπίσω, τα beats σκάνε, οιApoptygma Berzerk δίνουν το έναυσμα για τηρομποτική χορογραφία, ένα δύο εν δυο,σαν την επέλαση των alienσε sci-fiταινία. Το Underworld είναιτο μοναδικό πραγματικό κλαμπ στην Αθήνα,το μοναδικό που έχει συγκεκριμένηφιλοσοφία, concept, ατμόσφαιρακαι συγχρόνως είναι ανοιχτό σε όλους,δεν είναι members' club,δεν κλείνει την πόρτα σε κανέναν, είναιεκεί υπόγεια και ξεκάθαρα χωρίςτυμπανοκρουσίες, lifestyleεξάψαλμους και ταρατατζούμ ετήσιεςανακαινίσεις, μετακομίσεις ή αλλαγέςονομάτων. • Δευτέρα βράδυ στο Γκάζι. Ελάχιστοιδίνουν σημασία στα live τηςπρώτης ημέρας του DestroyAthens και τα τραπεζάκιατου μπαρ που έχουν επεκταθεί σαν καφετέριατου Θησείου στην αριστερή πλευρά τουχώρου είναι γεμάτα από μπίρες σε πλαστικόποτήρι και κόσμο που αράζει με μια έξαψηστο βλέμμα από το γεγονός ότι είναιπαρών σε κάτι σημαντικό, σε κάτι πολυεθνικόπου γίνεται για πρώτη φορά στην Αθήνα.Η Γεωργία Σαγρή έχει τελειώσει το(συγκλονιστικό) performanceτης και περιφέρεται στο χώρο, ενώ κάποιοιάλλοι με ποτό στο ένα χέρι και το χάρτητου Remap στο άλλοξεκινάνε τη σάγκα τους στα στενά τουΜεταξουργείου, στα σαραβαλιασμένακτίρια (εκπληκτικό το Ξενοδοχείο«Γαλήνη») της περιοχής, ανάμεσαστους οίκους ανοχής και τα νέα κινέζικαεστιατόρια της Λεωνίδου με τα χρυσάλιοντάρια στο πεζοδρόμιο και τασουρεαλιστικά ονόματα όπως«Πλουτοκράτ-Υπέροχες Γεύσεις», που θα μπορούσαν να ήταν κάπου στοΛας Βέγκας. • Περπατάω μέχρι του Ψυρρή.Αλλαγή σκηνικού. Μια πιο λαϊκή Γλυφάδα,ένα πιο κυριλέ Μπουρνάζι στα άθλιακαφέ-μπαρ της Αγιών Αναργύρων, κάποιοςβγαίνει από το Pink Visual,το νέο κατάστημα πωλήσης πορνοταινιώνπου διαθέτει και καμπίνες για ιδιωτικέςπροβολές (Άμστερνταμ γίναμε!), ενώ τοκαφενείο «Η Ψείρα» έχει πιαμεγαλύτερες επεκτατικές διαθέσεις καιαπό σουλτάνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίαςκαι μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναιη «νέα Μαβίλη». • Στην Ομόνοιατο ολοκαίνουριο σουβλατζίδικο «Χαρτίκαι Καλαμάκι» και το μπουγατσατζίδικοτου «Θείου Βάνια» φέρνουνάρωμα Θεσσαλονίκης σε ένα μέρος πουεξακολουθεί να μοιάζει με σταθμόυπεραστικών λεωφορείων σε κάποιακωμόπολη της Νότιας Ισπανίας (κι αυτόδεν είναι απαραίτητα κακό). • Δυο πιτσιρικάδεςδιασχίζουν την Αγίου Κωνσταντίνου μεποτά στο χέρι και δυνατά γέλια σαν ναείναι στο Φαληράκι. Η Αθήνα ακόμαγιορτάζει το καλοκαίρι. Έχει ακόμακαλοκαίρι και το χαίρεται. Με λίγο πιοαλτέρνατιβ κοσμοπολιτισμό, αυτές τιςημέρες του Destroy Athensκαι του
Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας.Τα καλύτερα έρχονται. Ας ελπίσουμε.