Από τις νέες κυκλοφορίες της εβδομάδας ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα το Daddio.
Ντακότα Τζόνσον και Σον Πεν αναβαθμίζουν το διαλογικό, νυχτερινό δράμα της Κρίστι Χολ, τη μουσική του οποίου υπογράφει ο Ντίκον Χίνκλιφ των Τindersticks.
Κατά τα άλλα η γαλλική κινηματογραφική βιομηχανία συνεχίζει να παράγει βιογραφικά δράματα ζωγράφων και το Bonnard: Pierre et Marthe είναι ένα από αυτά, παράγει όμως και σαχλές κωμωδίες, σαν το Lucky Winners, όπου τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία.
Στα χαρτιά το Second Tour του Αλμπέρ Ντιποντέλ φαντάζει πιο ενδιαφέρον, κυρίως επειδή είναι η αμέσως επόμενη ταινία του μετά το Adieu Le Cons.
To γερμανικό Two to One είναι σίγουρα εύπεπτο, αν και ανοικονόμητο και διόλου εφευρετικό στο heist σκέλος του. Eπίσης, δίνει την ευκαιρία να δεις τη Σάντρα Χούλερ σε πιο ελαφρύ ρόλο.
Η επανέκδοση-στοίχημα της εβδομάδας (ίσως και του καλοκαιριού) είναι το Shawshank Redemption, που κλείνει 30 χρόνια ζωής φέτος. Εισπρακτική αποτυχία στην εποχή του, νούμερο 1 ταινία στο IMDb στην εποχή μας. Λίγοι έχουν δει στη μεγάλη οθόνη αυτό το εξαίρετο δράμα αλά Φρανκ Κάπρα και η επανέκδοσή του είναι μια καλή ευκαιρία για να αναπληρώσουν το κενό.
Το The Killing είναι η πρώτη σπουδαία ταινία της φιλμογραφίας του Στάνλεϊ Κιούμπρικ. Περιγράφει μη γραμμικά την επιχείρηση μιας ληστείας και επικυρώνει με ένα αξέχαστο φινάλε τη σταθερά του χάους που ορίζει τα πράγματα.
Τέλος, κυκλοφορεί και το High Society, η μιούζικαλ εκδοχή του Philadelphia Story, που περισσότερο από τους φαν της ελαφριάς κομεντί, απευθύνεται σε μουσικόφιλους, καθώς ενώνει επί της οθόνης τον Φρανκ Σινάτρα και τον Μπινγκ Κρόσμπι σε μια απολαυστική μονομαχία crooning με διαιτητή τον Λούις Άρμστρονγκ.
