Με νωπές ακόμα τις μνήμες από τις επιθέσεις στο Σαρλί Εμπντό και το Μπατακλάν η Γαλλία, η χώρα της Δύσης που περισσότερο από κάθε άλλη έχει χτυπηθεί από την τρομοκρατία ετοιμάζει ένα μουσείο που θα ανιχνεύσει την εξέλιξη της τρομοκρατίας με την πάροδο των χρόνων, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo και της αίθουσας συναυλιών Bataclan στο Παρίσι που έπληξαν βαθιά τη χώρα τα τελευταία χρόνια.
Με περισσότερες από 50 επιθέσεις, τους νεκρούς να ανέρχονται σε 300, ανάμεσά τους δεκάδες έφηβοι και παιδιά, μια μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει ανάμεσα σε όσους επιζήσαντες φέρουν ακόμα το τραύμα των επιθέσεων. Σχεδόν 1.000 άνθρωποι τραυματίστηκαν από τρομοκρατικές επιθέσεις από το 2012.
Η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το τραύμα αυτών των επιθέσεων, με θύματα των οποίων οι σωματικές και ψυχολογικές πληγές είναι ακόμα ωμές και η κίνηση της ίδρυσης ενός μουσείου θεωρείται εξαιρετικά τολμηρή.
Όλοι στη Γαλλία έχουν καταλάβει ότι ο τρόμος των επιθέσεων δεν έχει τελειώσει. Το περασμένο φθινόπωρο αποκεφαλίστηκε ο καθηγητής ιστορίας Samuel Paty, που έδειξε κινούμενα σχέδια του Προφήτη Μωάμεθ σε μια τάξη. Τρία άτομα σκοτώθηκαν σε μια εκκλησία στη Νίκαια εκείνο τον μήνα.
Η Γαλλία χτυπήθηκε από μια σειρά θανατηφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων που πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονα με τη δίκη 14 ατόμων που βοήθησαν την επίθεση του Σαρλί Εμπντό το 2015, στην οποία δολοφονήθηκαν δώδεκα άνθρωποι που εργάζονται για το σατιρικό περιοδικό, το περασμένο φθινόπωρο.
Ο Γάλλος ιστορικός Ανρί Ρουσό υποστηρίζει ότι «Το ίδιο το γεγονός ότι δημιουργούμε ένα μνημείο, ενώ το φαινόμενο της τρομοκρατίας δεν έχει καμία πιθανότητα να εξαφανιστεί τα επόμενα χρόνια είναι ένας τρόπος να δείξουμε την ικανότητά μας να κάνουμε ένα βήμα πίσω, να αντιμετωπίσουμε και να κατανοήσουμε μια μάστιγα».
«Είναι μια μορφή αντίστασης μέσω του πολιτισμού, της γνώσης, της νοημοσύνης και της μετάδοσης εμπειριών», δήλωσε ο Ρουσό, ο οποίος βοήθησε επίσης στη δημιουργία του Μουσείου της Caen, το οποίο σηματοδοτεί την απόβαση στην ακτή της Νορμανδίας στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και το Μνημείο Shoah στο Παρίσι για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
Το νέο μουσείο αναμένεται να εγκαινιαστεί στην περιοχή του Παρισιού έως το 2027 και θα στοχεύσει να δείξει πώς η Γαλλία και άλλες χώρες που έχουν πληγεί από την τρομοκρατία αντέδρασαν στις επιθέσεις τα τελευταία 50 χρόνια, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανθεκτικότητα των ανθρώπων τους.
Οι δράστες των επιθέσεων θα εμφανίζονται επίσης στο μουσείο κάτι που γεννά εύλογα ερωτήματα σχετικά με το αν το μουσείο τους δοξάζει ακούσια. Όταν κάνουμε ένα μουσείο για τον ναζισμό αναφέρουμε και τον Χίτλερ και τον Χίμλερ λένε οι άνθρωποι που θα αναμειχθούν στην κατασκευή του μουσείου.
Ο Christophe Naudin, δάσκαλος ιστορίας που ήταν στο Μπατακλάν στις 13 Νοεμβρίου 2015, όταν ένοπλοι επιτέθηκαν και σκότωσαν 90 άτομα – από τα συνολικά 131 που πέθαναν εκείνη την ημέρα σε τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι - είπε ότι ήταν υπέρ του να αναφερθούν με προσοχή τα ονόματα των δραστών των επιθέσεων, τονίζοντας ότι μερικά από τα θύματα δε μπορούν ακόμα να χειριστούν το θέμα.
Σε αντίθεση με το μνημείο για τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη το γαλλικό μνημείο δεν θα ήταν αφιερωμένο σε μια συγκεκριμένη επίθεση. Θα περιλαμβάνει μια ιστορική αναδρομή για την τρομοκρατία στη Γαλλία, που χρονολογείται από την περίοδο του Ναπολέοντα, ενώ θα γίνονται εκδηλώσεις, συνέδρια και περιοδικές εκθέσεις.
Η ακριβής τοποθεσία του μουσείου αναμένεται να αποφασιστεί μέχρι την επόμενη άνοιξη. Ένα μνημείο για τα θύματα της τρομοκρατίας υπάρχει στο Παρίσι από το 1998, στους κήπους των Les Invalides με το άγαλμα του Ναπολέοντα.
Το μελλοντικό μνημείο θα περιλαμβάνει τα ονόματα των θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων στη Γαλλία και των Γάλλων θυμάτων επιθέσεων στο εξωτερικό. Θα καλύψει μια περίοδο που ξεκινά το 1974, τη χρονιά που ο διαβόητος Κάρλος «το τσακάλι», ανατίναξε ένα φαρμακείο στο Παρίσι.
Με έμπνευση από μουσεία μνήμης της τρομοκρατίας σε όλο τον κόσμο, όπως το Κέντρο της 22ης Ιουλίου στο Όσλο της Νορβηγίας, ερευνητές άρχισαν να εντοπίζουν αντικείμενα και έγγραφα που θα μπορούσαν να προβληθούν, όπως γραπτά μηνύματα από θύματα, σφραγισμένα δικαστικά αρχεία και ποιήματα και σχέδια που έχουν απομείνει μνημεία.
«Η τρομοκρατία, είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι μέρος των κοινωνιών μας», είπε ο Ρουσό. «Η δημιουργία ενός μουσείου είναι ένας τρόπος να κάνει τους ανθρώπους να το καταλάβουν».
