Πόλη-Μονδέλο

Τρίτηβράδυ στο Ηρώδειο. Ο Preisner sold-out. Ταφώτα χαμηλώνουν, τα φωτισμένα αναλόγια της ορχήστρας κάνουν τη σκηνή τουθεάτρου να μοιάζει με κάποιο rave paty που είναι έτοιμο να ξεκινήσει, και μιαφωνή ακούγεται από τα ηχεία: «Γιατί οι φτωχοί έχουν πληγεί τόσο από απελπισία;Γιατί οι πλούσιοι νιώθουν πιο μόνοι από ποτέ; Αγκαλιάζει τα πάντα, νύχτα καιόνειρα, Ησυχία που ξυπνάει την αναστάτωση. Νύχτα που περικλείει λύπη καιαπελπισία. Όνειρα με την ελπίδα για μεταμόρφωση. Ας ακούσουμε με προσοχή τονΙώβ. Ίσως μετά να επικρατήσουμε έναντι των συνθημάτων, των ετικετών, τωνψευδαισθήσεων και της αδιαφορίας». • Απόλυτη σιγή και ύστερα η φωνή της τραγουδίστριαςτων Madredeus Teresa Salgueiro σαν σε υπνωτικό μυσταγωγικό τριπ κάπου ανάμεσαστα αλατωρυχεία της Κρακοβίας, σε μια ερειπωμένη εκκλησία στα lavafields της Ισλανδίας και σε μια κηδεία σε ένα χωριό της Πορτογαλίας.• Στο διάλειμμα παρατηρώ τον κόσμο που μοιάζει (κατά το ήμισυ) να βγήκε απόσυναυλία στο Bios ή από αυτήν του Max Richter στο Gagarinκαι είναισαφές ότι περιμένει το δεύτερο μέρος για να ακούσει τα «χιτάκια» από τη «ΔιπλήΖωή της Βερόνικα» και την τριλογία «Τα Τρία Χρώματα». • Τα φώτα ξαναχαμηλώνουνκαι κάπου μεταξύ του Ευάγγελου Αντώναρου που κάθεται στην πρώτη σειρά και τηςΑκρόπολης με τις σκαλωσιές πλανώνται οι μορφές της Ιρέν Ζακόμπ και της ΖιλιέτΜπινός, μια σκηνή από την αριστουργηματική «Μικρή ιστορία για ένα φόνο» και οΚισλόφσκι που πάντα ήθελε να έρθει στο Ηρώδειο για να παρευρεθεί σε μιααντίστοιχη συναυλία. • Είμαι σίγουρος ότι δυο ώρες μετά το τέλος της, σε ένασπίτι στην Αργυρούπολη, σε ένα άλλο στο Κολωνάκι και σε ένα άλλο στην Καλλιθέαμια ανοιχτή τηλεόραση θα έπαιζε στο repeat τους τίτλους αρχής απόκάποιο dvd ταινίας του Κισλόφκσι. • Πέμπτη βράδυ. Οι δρόμοι είναι άδειοι σανβραδιά Champions League. Στα σπίτια «πίτσα, μπύρακαι debate» και στην πλατεία Κλαυθμώνος, στο εκλογικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ,λίγα δειλά σημαιάκια με το σήμα του κινήματος, πασοκικά μουστάκια, σουβλάκια,φυλλάδια υποψηφίων και ξηροί καρποί από τον (all timeclassic) πωλητή της Σταδίου (σε λίγες μέρες, με τις ΝύχτεςΠρεμιέρας θα ξαναζήσει νέες δόξες). • Ένας κύριος δίπλα μου κρατάει ένα χαρτί όπουέχει γράψει μια μαντινάδα με τίτλο «Κυβέρνηση Μονδέλο», με κοιτάει με απορίαόταν ο Αλαβάνος ξεστομίζει τη λέξη «bloggers» και μετά από λίγο ξεσπάεισε χειροκρότημα όταν εμφανίζεται στην οθόνη ο πρόεδρος. • Ένας νεαρός έχει κάτσεισε απόσταση αναπνοής από τη γιγαντοοθόνη και ανεμίζει βαριεστημένα ένα σημαιάκι«ψέλνοντας» μόνος του κάτι ακατάληπτα συνθήματα σαν τον τρελό του χωριού, ενώ έναςυπέργηρος σε αναπηρικό καροτσάκι τσακώνεται με κάποιον για την ευγλωττία τουΓιώργου Παπανδρέου, σε μια σκηνή που θα μπορούσε να ήταν performance δρόμουστο πλαίσιο της Destroy Athens. Κάποιος ζητάει το κλειδίαπό το μπαρ του εκλογικού κέντρου για να χρησιμοποιήσει τη χημική τουαλέτα. • ΗΜαρία Χούκλη καληνυχτίζει τους τηλεθεατές, ο κύριος με τη μαντινάδα γεμίζει μιασακούλα με όλα τα φυλλάδια των υποψηφίων, μια δημοσιογράφος του Alphaστέλνει τορεπορτάζ της και τα μπαρ του κέντρου αρχίζουν να γεμίζουν. Καλή ψήφο.