Η Μπάρμπαρα Ες, πρωτοπόρος της πειραματικής φωτογραφίας και του κινηματογράφου, μουσικός και εκπαιδευτικός, επί σειρά ετών καθηγήτρια φωτογραφίας στο Bard College στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, πέθανε σε ηλικία 72 ετών. Το νέο του θανάτου της επιβεβαίωσε η γκαλερί της, Magenta Plains.
Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε εξάρουν τη ριζοσπαστική της δύναμη και τον τρόπο που εργαζόταν, άφοβα, με πνευματικότητα και χιούμορ. Η Ες ήταν μέλος της σκηνής του νέου κύματος της Νέας Υόρκης και το 1979 ίδρυσε το γυναικείο τρίο Y Pants με τις Gail Vachon και Virginia Piersol. Η Ας συνέχισε να κάνει μουσική παράλληλα με τη φωτογραφία και αφότου διαλύθηκε το γκρουπ.
Η Ες έγινε γνωστή για τις φωτογραφίες της καθημερινής ζωής της που είναι διαποτισμένες με μια ανησυχητική, στοχαστική ματιά. Οι μετέπειτα δουλειές της εξέτασαν την κατάσταση που επικρατούσε στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών και του Μεξικό. Μπήκε στο τμήμα φωτογραφίας στο Bard College το 1997, όπου δίδαξε καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής της.
Η Ες είπε κάποτε ότι ο στόχος της δουλειάς της ήταν να «μεταμορφώσει το συνηθισμένο σε συμβολικό και να αποκαλύψει το νόημα στο φαινομενικά κοσμικό».
Μεγάλο μέρος της φωτογραφίας της ήταν έργα μεγάλης κλίμακας – pinhole (κάμερα με τρύπες), μια πρακτική που ξεκίνησε το 1983. Αυτό το σώμα της δουλειάς της εκδόθηκε το 2005 στο I Am Not This Body. Οι εικόνες της συχνά αλλόκοσμες και οι μορφές μοιάζουν φασματικές ενώ τα αποπροσανατολιστικά τοπία δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμα με την πρώτη ματιά.
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν το 1948, και σπούδασε φιλοσοφία και αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Michigan. Μετά την αποφοίτησή του το 1969, εργάστηκε ως συντάκτης στο πολιτικό περιοδικό War Peace Reporting. Το 1971, εγγράφηκε στο London School of Film Technique, και αντάχθηκε στο Film Co-op στο Λονδίνο για να εργαστεί ως καλλιτέχνης.
Η δουλειά της Ess εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Artforum το 1990, περίπου την εποχή που η καριέρα της άρχισε να φτάνει στο ζενίθ. Μετά από την έκθεση στο Queens Museum το 1993 με τίτλο «BarbaraEss: Photography, Installation and Books» άρχισε να εξετάζει έντονα θέματα ασθένειας και γήρανσης. Τα τελευταία έργα ασχολούνται υπαρξιακά ερωτήματα και μυστήρια, καθώς και με τις έννοιες της απόστασης και του χωρισμού.
Τα έργα της έχουν εκτεθεί σε μεγάλα μουσεία και γκαλερί και υπάρχουν στις συλλογές του Μουσείου Whitney στη Νέα Υόρκη, του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγου, του Κέντρου Πομπιντού στο Παρίσι, του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και άλλων ιδρυμάτων.
