Η νέα κινηματογραφική εβδομάδα εγκαινιάζει και τη θερινή περίοδο από τέλος Απριλίου.
Αφενός τα πρώτα θερινά άνοιξαν ή πρόκειται να ανοίξουν, αφετέρου έχουμε και την πρώτη επανέκδοση. Ο λόγος για τον ολάνθιστο Κήπο των Φίντσι-Κοντίνι του Βιτόριο Ντε Σίκα, ο οποίος, δεκαετίες μετά τη βράβευσή του με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, ανοίγει ξανά τις πύλες του για να αποτελέσει ένα κουκούλι καλαισθησίας μέσα στην κινηματογραφική κακογουστιά.
Από τις νέες ταινίες ξεχωρίζει σίγουρα το φιλμ με τον εύγλωττο τίτλο Τα Πάντα Όλα. Αποτέλεσε το sleeper hit της Α24 στις ΗΠΑ, εξερευνά με ευρηματικό τρόπο την ιδέα του πολυσύμπαντος, αφουγκράζεται τη σημερινή αισθητική, έχει κάτι καλόψυχο να πει για τη μάστιγα της εποχής, τη σοσιαλμιντιακή πολυδιάσπαση, κρατά όμως και πολύ παραπάνω από όσο θα έπρεπε και επαναλαμβάνεται.
Η Μνήμη του Δολοφόνου, παρά την παρουσία του Μάρτιν Κάμπελ στη σκηνοθεσία, κινείται στο χαμηλό επίπεδο των τελευταίων περιπετειών του Λίαμ Νίσον. Ο τελευταίος εμφανίζεται στον ρόλο ενός πληρωμένου εκτελεστή που βρίσκεται στα πρώτα στάδια Αλτσχάιμερ και αποκτά κρίση συνείδησης.
Δύο ακόμα ταινίες συμπληρώνουν το παζλ των νέων κυκλοφοριών. Το τούρκικο Kerr αποτελεί την arthouse εκδοχή ενός κάφκικου εφιάλτη και διαθέτει ένα έξοχο τζαζίστικο μουσικό θέμα από τον Νίκο Κυπουργό, ενώ το animation Αίνμπο: Πριγκίπισσα του Αμαζονίου κοπιάρει ντισνεϊκές επιτυχίες του παρελθόντος σε μια απόπειρα να προσελκύσει τους μικρότερους θεατές.
