Στα 550 χρόνια από τη γέννησή του, ο Μιχαήλ Αγγελος φαίνεται να αποκτά ακόμη δύο πιθανά έργα. Μόνο που, όπως συμβαίνει συχνά με τόσο μεγάλα ονόματα, το πραγματικό θέμα δεν είναι μόνο η ανακάλυψη, αλλά και το πόσο εύκολα ο μύθος τους συνεχίζει να διευρύνεται.
Η πρώτη υπόθεση αφορά μια Pietà, δηλαδή μια παράσταση της Παναγίας που κρατά τον νεκρό Χριστό, η οποία είχε εμφανιστεί σε δημοπρασία στη Γένοβα ως έργο ανώνυμου καλλιτέχνη του 16ου ή του 17ου αιώνα. Σύμφωνα με το Artnet, ο νέος ιδιοκτήτης της έστειλε τον πίνακα για τεχνική ανάλυση στο βελγικό KIK-IRPA, το οποίο χρονολόγησε το έργο στο χρονικό διάστημα της ζωής του Μιχαήλ Αγγέλου και εντόπισε στοιχεία, όπως χρωστικές, μονογράμματα και τεχνικές, που θεωρήθηκαν συμβατά με τη δουλειά του.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν επίσης ότι η συγκεκριμένη Pietà συνδέεται εικονογραφικά με μοτίβα στα οποία ο Μιχαήλ Αγγελος επέστρεφε ξανά και ξανά, από τη διάσημη Pietà του Αγίου Πέτρου μέχρι τα ύστερα, πιο σπαραγμένα έργα του. Το έργο έχει ήδη πάρει τον τίτλο Spirituali Pietà, όμως η απόδοσή του παραμένει, προς το παρόν, διεκδίκηση και δεν μπορεί ακόμη να θεωρηθεί οριστική.
Η δεύτερη περίπτωση είναι ακόμη πιο αμφιλεγόμενη. Πρόκειται για μια μαρμάρινη προτομή του Χριστού Σωτήρα στη βασιλική της Αγίας Αγνής εκτός των Τειχών στη Ρώμη, την οποία η ανεξάρτητη ερευνήτρια Valentina Salerno αποδίδει στον Μιχαήλ Αγγελο έπειτα από δεκαετή αρχειακή έρευνα. Το Reuters παρουσίασε την υπόθεση με σαφή επιφύλαξη, ως νέα πρόταση απόδοσης που βασίζεται κυρίως σε συμβολαιογραφικά και ιστορικά τεκμήρια, ενώ δεν έχει ακόμη υπάρξει ευρύτερη αποδοχή από την ακαδημαϊκή κοινότητα.
Αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον σημείο της είδησης. Οχι μόνο ότι δύο ακόμη έργα συνδέονται με τον Μιχαήλ Αγγελο, αλλά ότι, 550 χρόνια μετά τη γέννησή του, το όνομά του παραμένει αρκετά ισχυρό ώστε να κινητοποιεί τεχνικές αναλύσεις, αρχειακές ερμηνείες, δημόσιο ενδιαφέρον και, φυσικά, αγορά. Το Artnet συνδέει μάλιστα αυτές τις νέες διεκδικήσεις με την πρόσφατη πώληση ενός σχεδίου που αποδόθηκε στον καλλιτέχνη στο Christie’s για 27,2 εκατομμύρια δολάρια.
Με άλλα λόγια, η εργογραφία του Μιχαήλ Αγγέλου δεν είναι απλώς πεδίο ιστορικής έρευνας. Παραμένει ένας ζωντανός χώρος διεκδίκησης, ερμηνείας και συμβολικής αξίας, όπου κάθε πιθανή νέα απόδοση ξαναφέρνει στο προσκήνιο το ίδιο ερώτημα: πού τελειώνει η επιστημονική ανακάλυψη και πού αρχίζει η δύναμη του ίδιου του μύθου;
