Ο Γερμανός Heinz Stücke δεν είναι ένα συνηθισμένο είδος ανθρώπου που του αρέσει απλώς να ταξιδεύει στον κόσμο. Είναι η προσωπική ιστορία ενός παθιασμένου, ίσως και εμμονικού, τύπου που αποφάσισε μία μέρα να αφήσει πίσω όλα όσα ήξερε, να ανέβει σε ένα ποδήλατο και να μην πατήσει το πόδι του ποτέ ξανά στη Γη.
Ο Stücke γεννήθηκε στο Hovelhof της Γερμανίας και σε ηλικία 32 ετών αποφάσισε να φύγει από τη γενέτειρα του πάνω σε ένα ποδήλατο τριών ταχυτήτων για να κάνει μια μικρή βόλτα στον κόσμο. Ακολούθησε κάτι που ίσως και ο ίδιος να μην το φανταζόταν ποτέ. Μέσα σε 48 χρόνια, ταξίδεψε σε πέντε ηπείρους, σχεδόν 200 χώρες, χρησιμοποίησε 20 διαβατήρια, δύο ιδιόκτητα ποδήλατα, έξι κλεμμένα ή δανεικά και δεν πέρασε μέρα που να μην ποδηλατήσει κατά μέσο όρο 80 με 120 χιλιόμετρα.
Σήμερα, είναι 75 ετών και τα τελευταία πέντε χρόνια χρησιμοποιεί ένα σπαστό ποδήλατο Brompton. Πρόσφατα αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο όπου αφηγείται όλα όσα είδε στα ταξίδια του στις μικρές και μεγάλες γωνιές του κόσμου.
Κάποια από τα περιστατικά που εξιστορεί στο βιβλίο αφορούν τη σύγκρουση του με φορτηγό στην έρημο Ατακάμα της βόρειας Χιλής, την καταδίωξη από έναν οργισμένο όχλο ανθρώπων στην Αϊτή, μία επίθεση από μέλισσες στη Μοζαμβίκη, τη σύλληψη του από στρατιωτικούς στο Καμερούν και την κλοπή του ποδηλάτου του στη Σιβηρία.
«Τα ποδήλατα είναι ένα υπέροχο διαβατήριο», γράφει ο Heinz, που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει 20 διαβατήρια κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του. «Μπορείς να γνωρίσεις ανθρώπους γιατί όταν είσαι πάνω σε ένα ποδήλατο σε θεωρούν καλό άνθρωπο. Εξάπτεις την περιέργεια τους και έρχονται πιο κοντά σου».
«Πάντα κατάφερνα να αποφεύγω τα πλήθη των τουριστών. Μελετάς για ώρες το χάρτη, βλέπεις που θέλεις να πας και απλώς πας», γράφει σε άλλο σημείο του βιβλίου του.
«Τα πρώτα 40 χρόνια χρησιμοποιούσα ένα πολύ συμπαγές ατσάλινο ποδήλατο. Είχα τροποποιήσει τα χερούλια ώστε η θέση που καθόμουν να μην προξενούσε ζημιά στον αυχένα μου. Τότε συνειδητοποίησα πως ένα ποδήλατο βάρους 25-26 κιλών ήταν πολύ δύσχρηστο και άβολο. Ξεκίνα να καβαλάω ένα Brompton το 2010. Ο τρόπος που αναδιπλώνεται ήταν πολύ πιο βολικός».
Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του κουβαλούσε πάνω στο ποδήλατό του ένα μικρό μαγειρικό σκεύος, σκηνή και υπνόσακο, ενώ προσάρμοσε στην πλάτη του ένα σάκο με ελαστικά σκοινιά.
Όσο για το πιο δύσκολο μέρος του ταξιδιού του, ομολογεί πως αυτό ήταν η Αυστραλία. «Γύρω από το Ayers Rock είχε μόνο μεγάλα κομμάτια ερήμου, τόσο αμμώδη που το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να σπρώχνω το ποδήλατο μου».
Η πιο υψηλή θερμοκρασία που συνάντησε ήταν στην Μαυριτανία όπου ο υδράργυρος άγγιξε τους 53 βαθμούς κελσίου.
Τώρα που επέστρεψε οριστικά από τα ταξίδια του έχει μόνο μία μικρή δουλειά να κάνει. Να επιλέξει τις καλύτερες φωτογραφίες ανάμεσα σε μία σειρά από 100.000 φωτογραφικά στιγμιότυπα και να οργανώσει τις περίπου 18.000 σελίδες των ημερολογίων του. Κάποιες από αυτές τις χρησιμοποίησε για να γράψει το νέο του βιβλίο, με τίτλο « Home is Elsewhere: 50 Years Around the World by Bike».
Αν δυσκολευόταν να βρει τίτλο θα μπορούσε απλώς να χρησιμοποιήσει το μότο που έχει στην προσωπική του ιστοσελίδα πάνω από το χάρτη αυτού του κόσμου. «Ο άνθρωπος που ήθελε να τα δει όλα».
Πηγή: Telegraph / Mετάφραση, επιμέλεια: LIFO Newsroom
