Αρχαιολόγοι της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ (IAA) αποκάλυψαν ένα βυζαντινό μοναστήρι ηλικίας 1.500 ετών βόρεια του Kiryat Gat στη Νότια Περιφέρεια του Ισραήλ.
Οι ανασκαφές αποτελούν μέρος των σχεδίων ανάπτυξης της Αρχής Γης του Ισραήλ για τη γειτονιά Karmei Gat North, όπου οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα μεγάλο μοναστικό συγκρότημα που χρονολογείται από τον 5ο έως τον 6ο αιώνα μ.Χ. κατά τη βυζαντινή περίοδο.
Στο εσωτερικό του μοναστηριού υπάρχει ένα μεγάλο ψηφιδωτό με ελληνική επιγραφή που γράφει: «Εὐλογημένος εἶ ἐν τῇ εἰσόδῳ σου, καὶ εὐλογημένος εἶ ἐν τῇ ἐξόδῳ σου» (Δευτερονόμιον 28:6). Αυτή είναι μία από τις ευλογίες που υποσχέθηκε ο Θεός στους Ισραηλίτες αν Τον υπάκουαν. Σημαίνει ότι κάθε πτυχή της ζωής τους θα ήταν ευλογημένη, και όπου κι αν πήγαιναν, οι ευλογίες Του θα τους ακολουθούσαν.
Το ψηφιδωτό περιέχει επίσης περίπλοκα σχέδια κατασκευασμένα από μικρά ψηφιδωτά που απεικονίζουν σταυρούς, λιοντάρια, περιστέρια, αμφορείς και λουλούδια. Η Ισραηλινή Αρχή Αρχαιοτήτων (IAA) δήλωσε σε δελτίο Τύπου ότι το μοναστήρι βρισκόταν σε στρατηγική θέση κατά μήκος ενός σημαντικού αυτοκινητόδρομου που συνέδεε τα βουνά με την παράκτια πεδιάδα, εξυπηρετώντας τόσο τους ταξιδιώτες όσο και τις τοπικές κοινότητες.
Το μοναστήρι χρονολογείται στον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται ότι χτίστηκε πάνω σε έναν παλαιότερο ρωμαϊκό οικισμό. Παρέμεινε σε χρήση για περίπου 600 χρόνια, σύμφωνα με την Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής, η οποία πραγματοποιήθηκε πριν από την κατασκευή μιας νέας συνοικίας, εντοπίστηκαν τουλάχιστον δέκα κτίσματα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το μοναστήρι, ένα πατητήρι, μια μεγάλη αποθήκη και στοιχεία για ένα μεγάλο εργαστήριο κεραμικής.
Το εργαστήριο παρήγαγε «αμφορείς της Γάζας», οι οποίοι χρησιμοποιούνταν ευρέως στη Μεσόγειο για τη μεταφορά κρασιού και ελαιόλαδου. Επίσης, αποκαλύφθηκε μια αποθήκη με τακτοποιημένους αμφορείς, καθώς και μικρά γυάλινα αγγεία, πιθανώς για την αποθήκευση πολύτιμων υγρών, και ένας κεραμικός αμφορέας με ανθρώπινο πρόσωπο, ένα σπάνιο και εντυπωσιακό εύρημα.
Το πατητήρι, κεντρικό στοιχείο του οικισμού, φέρει ενδείξεις επανειλημμένων επισκευών, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία του για την τοπική οικονομία. Οι χώροι ζύμωσης και οι δεξαμενές συλλογής διαθέτουν δάπεδα με μπλε και λευκά μωσαϊκά, προσδίδοντας μια αίσθηση πολυτέλειας. Επιπλέον, ελληνικές επιγραφές στο δάπεδο του πατητηριού φαίνεται πως αποτελούν σημάδια που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή του.
Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το μοναστήρι λειτουργούσε τόσο ως θρησκευτικό όσο και ως κοινοτικό κέντρο. Εκτός από το χώρο λατρείας, διέθετε επίσης κατοικίες και περιοχές για καθημερινές δραστηριότητες. Μια μεγάλη αίθουσα κοντά στο ναό εκτιμάται ότι ήταν το κοινόχρηστο τραπεζαρία, όπου συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι για τα γεύματα.
«Η ανακάλυψη του χώρου αναδεικνύει τον ιστορικό πλούτο της Κιριάτ Γκατ και της γύρω περιοχής, φωτίζοντας τη σημασία της περιοχής κατά την αρχαιότητα», δήλωσε η Σβετλάνα Τάλις, διευθύντρια της Νότιας Περιφέρειας της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ. Το μωσαϊκό θα μεταφερθεί σε ανοικτό χώρο στην Κιριάτ Γκατ, όπου θα εκτεθεί στο κοινό. «Το μωσαϊκό δάπεδο θα μεταφερθεί σε ανοικτό χώρο στην πόλη [Κιριάτ Γκατ] και θα είναι προσβάσιμο στο κοινό», ανέφερε η Τάλις.
