Η πρόσφατη πώληση ενός αντίγραφου της νεκρικής μάσκας του Τζον Κιτς δείχνει ότι 200 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο ρομαντικός ποιητής που γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1795 και πέθανε στη Ρώμη το 1821 από φυματίωση εξακολουθεί να συγκινεί.
Μπορεί να μην υπάρχει το όνομά του στον τάφο του στο Cimitero Acattolico στη Ρώμη αλλά η φράση που ο ίδιος είχε ζητήσει, «Εδώ κείται κάποιος που τ' όνομα του ήταν γραμμένο στο νερό», όμως αυτό το όνομα αποτελεί μια κληρονομιά και μια διάψευση του συναισθήματός του ότι τα λόγια του θα ξεθωριάσουν.
Όταν ο Κιτς πέθανε από φυματίωση στα 25 του χρόνια, τα έπιπλα στο δωμάτιό του, που τώρα είναι μουσείο, κάηκαν. Αλλά τον ξύρισαν και έτσι εφαρμόστηκε ο γύψος για να κατασκευαστεί η νεκρική του μάσκα.
Έχουν περάσει 200 χρόνια από τον θάνατό του και δυο προπλάσματα της νεκρικής μάσκας του Κιτς κυκλοφορούν σε γκαλερί, δημοπρασίες και ιδιωτικές συλλογές για μεγάλα ποσά.
Τον περασμένο Δεκέμβριο η Adeline Johns-Putra, καθηγήτρια λογοτεχνίας που ειδικεύεται στον βρετανικό ρομαντισμό, μπήκε σε ένα ταξί κρατώντας το πρόπλασμα του προσώπου του Κιτς στην αγκαλιά της, έχοντας πληρώσει 12.500 στερλίνες σε μια δημοπρασία του οίκου Christie.
Από το αρχικό καλούπι φτιάχτηκαν δυο μάσκες το 1821. Η μια έμεινε στα χέρια του καλλιτέχνη Joseph Severn, ο οποίος το χρησιμοποίησε για να ζωγραφίσει ένα πορτρέτο του ποιητή. Η άλλη πήγε στον εκδότη του Κiτς, John Taylor. Τα δυο αυτά αντίγραφα χάθηκαν αλλά αυτή που αγόρασε η καθηγήτρια της λογοτεχνίας παρήχθη από το εργαστήριο των Charles Smith & Sons, οι οποίοι έκαναν πολλά καλούπια της μάσκας γύρω στο 1898 έως το 1905. Η Christie εκτιμά τώρα ότι απομένουν μόνο εννέα καλούπια από αυτό το εργαστήριο.
Η δεύτερη σύγχρονη πηγή παραγωγής της μάσκας ήταν η παρισινή εταιρεία χυτηρίων Lorenzi, η οποία συνεχίζει να δημιουργεί αντίγραφα χρησιμοποιώντας καουτσούκ, αλλά δεν είναι τόσο πολύτιμα καθώς δεν διαθέτουν την επιγραφή «Keats» στον λαιμό.
Οι μάσκες που έχουν εμφανιστεί σήμερα είναι ένα σημάδι της αξίας του ποιητή και σημαίνει, όπως για κάποια που εμφανίστηκε στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου, ότι κάποιος την κράτησε για πολλά χρόνια στην αποθήκη του αναγνωρίζοντας την αξία της.
Ο Κιτς είχε και ένα εκμαγείο του προσώπου του, που είχε κατασκευαστεί το 1816, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του, και όσοι παρατηρήσουν και συγκρίνουν τα δυο εκμαγεία μπορεί να δουν τις διαφορές στο πρόσωπό του από την ασθένεια. Το εκμαγείο βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας.
