Η ομιλία της ιταλίδας ηθοποιού Έζια Αρζέντο για την κουλτούρα του βιασμού στο πλαίσιο του 2ου Women's March υπήρξε από τις πιο συγκλονιστικές. Η ηθοποιός ήταν ένα από τα πρώτα θύματα του κινηματογραφικού παραγωγού Χάρβεϊ Γουάινστιν και μία από τις πρώτες που είχαν μιλήσει ανοιχτά για την ειδεχθή δράση του.
«Αφήστε τη ντροπή που νιώσατε να ξεσπάσει στα κεφάλια των αρπακτικών. Όταν συνέβη σ' εμένα αυτή η τραγωδία -γιατί τραγωδία ήταν- την έσπρωξα κάτω από το χαλί και προσπάθησα να συνεχίσω. Όμως, όταν βάζεις κάτω από το χαλί ένα τέρας, αυτό δεν θα μείνει εκεί.
Θα συνεχίσει να μεγαλώνει. Αυτό το τέρας μου κατάπιε τη ζωή. Έκατσα να με βιάσουν για να προωθήσω την καριέρα μου, λένε στην Ιταλία για 'μένα. Με αποκαλούν πόρνη, μια πόρνη που πήγαινε γυρεύοντας. Που ήθελε ό,τι έπαθε. Για χρόνια προσπαθούσα να κανονικοποιήσω, να δικαιολογήσω αυτό που έπαθα, αυτό το απερίγραπτο που μου συνέβη, αυτό το αβάσταχτο να κρατήσω μέσα μου, αυτό το τραγικό στα μόλις 21 μου χρόνια.
Και φυσικά υπέφερα από τις συνέπειες της αλήθειας μου, αλλά πια μπορώ να σας πω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την αλήθεια. Γιατί η αλήθεια είναι που ξεριζώνει κάθε απομεινάρι της πατριαρχίας, κάθε είδος πατριαρχίας που έχει αφομοιωθεί από το ίδιο μας το DNA».
