Hamnet παρόντος, πάσα αρχή (και πάσα άλλη κινηματογραφική κυκλοφορία) παυσάτω. Η συγκλονιστική δημιουργία της Κλόι Ζάο είναι από εκείνες τις ολοένα και πιο σπάνιες περιπτώσεις στο σύγχρονο σινεμά για τις οποίες κανένας επιθετικός προσδιορισμός δεν μπορεί να ακουστεί υπερβολικός.
Αν είναι δυνατόν, μην διαβάσετε τίποτα για την ταινία, καθώς το προωθητικό υλικό της ταινίας είναι υπερβολικά αποκαλυπτικό. Ακόμα, όμως, κι αν γνωρίζετε τι αφορά, είναι ελάχιστη η φύρα του αντίκτυπού της – σημασία έχει το «πως» και όχι το «τι». Πέραν της καλλιγραφίας, πέραν του ερμηνευτικού άθλου της Τζέσι Μπάκλεϊ, η διασκευή του ομώνυμου βιβλίου είναι μια από τις πληρέστερες ταινίες γύρω από την αμφίδρομη σχέση μας με την τέχνη και τα έργα της, όπως αυτή προκύπτει μέσα από ένα ανατριχιαστικό, καθαρτικό τελευταίο εικοσάλεπτο που παρακολουθείται με κομμένη την ανάσα.
Κυκλοφορούν επίσης το Mercy, μια ισχνή παραλλαγή του Minority Report με τον Κρις Πρατ να πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του σε εικονικό δικαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης με «πρόεδρο» την Ρεμπέκα Φέργκιουσον, το Karla που βασίζεται σε αληθινή ιστορία και έφυγε με το βραβείο Κοινού από το περασμένο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το ντοκιμαντέρ της Άννα Ρεζάν Οι Δικοί μου Άνθρωποι και τρεις ταινίες που απευθύνονται στο οικογενειακό κοινό - το North: An Epic Journey of Friendship, το Chickenhare and the secret of the Groundhog και ο Φρου Φρου ο Σκανδαλιάρης, με τον άλλοτε αγαπημένο παιδικό ήρωα να επανασυστήνεται σε μια νεότερη γενιά θεατών.
