Τρία νέα ξενοδοχεία. Τρεις διαφορετικές τοποθεσίες. Τρεις ιστορίες φιλοξενίας που διατυπώνονται με την ίδια γλώσσα: αυτήν της σύνδεσης.
Στο Rocca A Mare στο Ηράκλειο, το St. Nicolas στη Χιμάρα και το νέο ξενοδοχείο στη Χίο, οι WOBI Architects προτείνουν μια αρχιτεκτονική που κατοικεί στο όριο: εκεί όπου η πόλη συναντά το νερό. Εκεί όπου η δημόσια εμπειρία του περιπάτου και η ιδιωτική εμπειρία της διαμονής δεν διαχωρίζονται, αλλά συνομιλούν.
«Όλα βρίσκονται στον αστικό ιστό της πόλης τους, αλλά και στο όριο αυτού. Είναι σαν να έχουν δύο πρόσωπα –ίσως όπως όλοι μας–, ένα της πόλης και ένα του νερού», επεξηγεί η Βάσια Στυλιανίδη, αρχιτέκτονας και συνιδρύτρια των WOBI Architects.
Τα τρία ξενοδοχεία δεν ανήκουν σε μια τυπολογία resort. Δεν αποκόπτονται από το τοπίο. Τοποθετούνται στην πόλη, συνειδητά. Το Rocca A Mare, με 36 δωμάτια, βρίσκεται ακριβώς πάνω στον παραλιακό δρόμο του Ηρακλείου. Το St. Nicolas, στην αλβανική Ριβιέρα, μόλις 300 μέτρα από τη θάλασσα. Το έργο στη Χίο, που είναι ακόμη στη φάση της αδειοδότησης, αγκαλιάζει το λιμάνι με πρόσοψη 25 δωματίων, όλα με θέα στη θάλασσα.
Παρά τις διαφορές, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: μια σχεδιαστική πρόθεση να δημιουργηθεί κάτι που δεν είναι μόνο ξενοδοχείο. Είναι σημείο αστικής αναφοράς. Είναι χώρος μετάβασης. Κοινόχρηστοι εξωτερικοί χώροι σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να είναι ανοιχτοί προς το κοινό – χωρίς να είναι ασαφείς ή «ξεχασμένοι». Παρότι ανήκουν στο ξενοδοχείο, προκαλούν ερωτήματα για το ποιος έχει το δικαίωμα στη θέα, στο φως, στον περίπατο.
«Υπάρχει εξωτερικός κοινόχρηστος χώρος διαμορφωμένος και ανοιχτός προς το ευρύ κοινό, όμως επικρατεί η αίσθηση ότι ανήκει στο ξενοδοχείο και όχι στον δημόσιο χρήστη, όπως συνηθίζεται στις πόλεις μας», επισημαίνει ο Νίκος Χατζηγιαννάκης, αρχιτέκτονας και συνιδρυτής των WOBI Architects.
Η συζήτηση για το τι είναι πόλη και πώς σχεδιάζεται διατρέχει την αρχιτεκτονική σκέψη των WOBI ως εμπειρία από το πεδίο. Οι αστικές γειτονιές των σύγχρονων πόλεων δεν είναι αφηρημένα σχήματα αλλά πεδία ζωής: «Οι σύγχρονες πόλεις χαρακτηρίζονται από καθαρές γραμμές, πλατιούς δρόμους, έμφαση στους δημόσιους χώρους, σύγχρονες συγκοινωνίες, τεχνολογική ενσωμάτωση… Στον ιδιωτικό τομέα γίνονται πολύ ωραία έργα και αναπλάσεις του δημόσιου χώρου. Ο δημόσιος τομέας όμως δεν πλησιάζει αυτά τα παραδείγματα».
Οι WOBI Architects βλέπουν τον ρόλο τους όχι ως designers όγκων αλλά ως στοχαστών χώρων διαβίωσης. Αντιλαμβάνονται την αρχιτεκτονική όχι μόνο ως συντελεστή πολεοδομικής ένταξης αλλά και ως παράγοντα ατομικής και συλλογικής ευημερίας. Και όπως οι ίδιοι σημειώνουν: «Ο τρόπος που χτίζουμε και ζούμε επηρεάζει άμεσα τη σωματική και ψυχική μας υγεία. Πρέπει να δημιουργούμε ένα καλύτερο περιβάλλον διαβίωσης, για εμάς και για τον πλανήτη μας».
Σε μια εποχή που οι πόλεις καλούνται να επανακαθοριστούν, οι WOBI προτείνουν να ξεκινήσουμε από το πολύ απλό: τον τρόπο που σχεδιάζουμε τη φιλοξενία. Γιατί, αν η πόλη είναι το μέλλον της κοινωνίας, όπως σημειώνει και ο Norman Foster, τότε ο αρχιτέκτονας είναι αυτός που κρύβεται πίσω από την προσαρμογή.
