Δεν υπάρχουν «γρήγορες λύσεις» στις προεκλογικές εκστρατείες. Η είσοδος της Κάμαλα Χάρις στις προεδρικές εκλογές θέτει σε δοκιμασία αυτή τη συμβατική σοφία. Σε δύο εβδομάδες ως υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος, η αντιπρόεδρος έχει σπάσει τα ρεκόρ συγκέντρωσης κεφαλαίων και ενθουσιάζει τη βάση των Δημοκρατικών.
Η άνοδός της στην υποψηφιότητα ήταν ομαλή, αν και οι επιθέσεις των Ρεπουμπλικανών εναντίον της έχουν μόλις ξεκινήσει. Τώρα, με αρκετές δημοσκοπήσεις για να δούμε το αποτέλεσμα της υποψηφιότητάς της, ο Economist δημοσίευσε μια ενημερωμένη παρακολούθηση δημοσκοπήσεων. Δείχνει τη Χάρις να προηγείται του αντιπάλου της, Ντόναλντ Τραμπ, με ποσοστό 47% προς 46% στις δημοσκοπήσεις πανεθνικά. Αυτό είναι το πρώτο προβάδισμα για την υποψήφια των Δημοκρατικών από τον Οκτώβριο του 2023, αν και ένα τόσο μικρό περιθώριο υποδηλώνει ότι ο αγώνας για τη λαϊκή ψήφο είναι στην ουσία ισοπαλία.
Η μέθοδος ανάλυσης του Economist βασίζεται σε δημοσκοπήσεις που περιελάμβαναν τον κ. Τραμπ και τον Τζο Μπάιντεν μέχρι τις 21 Ιουλίου, όταν ο Μπάιντεν αποσύρθηκε από τις εκλογές και στη συνέχεια ξεκίνησαν να παρακολουθούν δημοσκοπήσεις που περιέχουν τη Χάρις. Δεν χρησιμοποιεί «υποθετικές» δημοσκοπήσεις πριν γίνει υποψήφια, κάτι που μπορεί να είναι παραπλανητικό. Αντίθετα, ο ιχνηλάτης «πηδά» στις 21 Ιουλίου για να αντικατοπτρίζει τη νέα προεκλογική εκστρατεία, αλλά διατηρεί χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με δημοσκοπήσεις πριν από αυτήν την ημερομηνία. Οι δημοσκοπήσεις, άλλωστε, δεν εμφανίζονται από το πουθενά.
Λαμβάνοντας υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες, μπορούμε να δούμε πώς η Χάρις άλλαξε την κούρσα. Την πρώτη της ημέρα ως υποψήφια, με την υποστήριξη του κ. Μπάιντεν, ήταν ισόπαλη με τον Τραμπ με ποσοστό 46%. Έκτοτε αύξησε την υποστήριξή της στο 47%. Πρόκειται για μια ουσιαστική βελτίωση σε σχέση με την εμφάνιση του κ. Μπάιντεν, ο οποίος υστερούσε περίπου τρεις μονάδες όταν τελείωσε την προεδρική εκστρατεία του.
Ωστόσο, το να κερδίσει τη λαϊκής ψήφου σε εθνικό επίπεδο μπορεί να μην είναι αρκετή για να κερδίσει την προεδρία - όπως μπορούν να επιβεβαιώσουν η Χίλαρι Κλίντον και ο Αλ Γκορ, πρώην υποψήφιοι των Δημοκρατικών. Για να εξασφαλίσει τις 270 ψήφους του σώματος των εκλεκτόρων που απαιτούνται για να κερδίσει, η κ. Χάρις πρέπει να κερδίσει πολιτείες-κλειδιά, όπως η Πενσυλβάνια και το Μίσιγκαν, που έχουν κλίνει προς τα δεξιά της χώρας στις πρόσφατες εκλογές. Το 2020, ο Μπάιντεν κέρδισε τη λαϊκή ψήφο με 4,5 ποσοστιαίες μονάδες σε εθνικό επίπεδο, ενώ πέτυχε μια νίκη στο Ουισκόνσιν - που του έδωσε την 270η εκλογική ψήφο του - μόνο κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες. Εάν η Χάρις αντιμετώπιζε το ίδιο μειονέκτημα στις swing-state (πολιτείες που είναι αμφίβολες ως προς το αοτέλεσμα) σε σύγκριση με τις εθνικές ψηφοφορίες, η διαφορά μιας μονάδας σε εθνικό επίπεδο θα της κέρδιζε μόνο 226 εκλογικές ψήφους, πολύ λιγότερο από μια νίκη.
Οι δημοσκοπήσεις συνοδεύονται επίσης με αρκετή αβεβαιότητα, ειδικά με τρεις μήνες πριν από τις εκλογές. Οι περισσότεροι πολιτικοί επιστήμονες συμφωνούν ότι οι ψηφοφόροι δίνουν ελάχιστη προσοχή στις προεκλογικές εκστρατείες μέχρι τα τελευταία στάδια του αγώνα. Μέχρι τότε, οι δημοσκοπήσεις θα τείνουν να ανταποκρίνονται στα δεδομένα.
Το προεδρικό εκλογικό μοντέλο των ΗΠΑ, το οποίο θα ενημερωθεί σύντομα για να αντικατοπτρίζει την υποψηφιότητα της Χάρις, εξηγεί αυτή την παραλλαγή για την πρόβλεψη του τελικού αποτελέσματος. Η εφαρμογή παρακολούθησης δημοσκοπήσεων είναι απλώς η καλύτερη εικασία για το πού βρίσκονται σήμερα οι Αμερικανοί. Και δείχνει ότι η απόφαση του Μπάιντεν να εγκαταλείψει τις εκλογές έχει βάλει τις εκλογές στην κόψη του ξυραφιού.
Με πληροφορίες από Economist
