Ο Jann Wenner, συνιδρυτής του περιοδικού Rolling Stone, απομακρύνθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του Rock & Roll Hall of Fame, μία ημέρα μετά τη δημοσίευση συνέντευξής του στους New York Times, στην οποία έκανε σχόλια που επικρίθηκαν ευρέως ως σεξιστικά και ρατσιστικά.
Το ίδρυμα, το οποίο αποφασίζει ποιοι καλλιτέχνες θα μπουν στο Hall of Fame, προχώρησε σε μία σύντομη δήλωση, ενημερώνοντας για τις εξελίξεις.
«Ο Jann Wenner απομακρύνθηκε από το διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος Rock & Roll Hall of Fame» αναφερόταν, χαρακτηριστικά. Ο διευθύνων σύμβουλος Joel Peresman, αρνήθηκε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο στους Times.
Η απομάκρυνσή του συμπίπτει και με την έκδοση του νέου του βιβλίου, με τίτλο "The Masters", το οποίο συγκεντρώνει συνεντεύξεις δεκαετιών με θρύλους της ροκ, όπως ο Bob Dylan, ο Mick Jagger, ο John Lennon, ο Bruce Springsteen και ο Bono - όλοι τους λευκοί και άνδρες.
Στη συνέντευξη, ο David Marchese των Times ρώτησε τον 77χρονο Wenner, γιατί το βιβλίο δεν περιλάμβανε γυναίκες ή μαύρους.
Όσον αφορά τις γυναίκες, απάντησε: «Απλά καμία από αυτές δεν ήταν αρκετά εύγλωττη σε αυτό το διανοητικό επίπεδο» και παρατήρησε ότι η Joni Mitchell «δεν ήταν φιλόσοφος του rock 'n' roll».
«Όσον αφορά στους μαύρους καλλιτέχνες, γνωρίζετε, ο Stevie Wonder, ιδιοφυΐα, σωστά; Υποθέτω πως όταν χρησιμοποιείς μία τόσο ευρεία λέξη όπως το ‘δάσκαλος’, το πρόβλημα είναι η ίδια η χρήση της λέξης. Ίσως, ο Marvin Gaye ή ο Curtis Mayfield; Εννοώ, απλά δεν εκφράζονταν σε αυτό το επίπεδο».
Τα σχόλια του Wenner προκάλεσαν άμεσες αντιδράσεις, με τις δηλώσεις του να χλευάζονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να έρχονται στο φως παλαιότερες καταγγελίες για τον τρόπο παρουσίασης των γυναικών καλλιτεχνών από το Rolling Stone, την περίοδο που είχε τα ηνία ο Wenner.
Ο Joe Hagan, ο οποίος το 2017 έγραψε μια έντονα επικριτική βιογραφία του Wenner, το "Sticky Fingers", αναφέρθηκε σε ένα σχόλιο της φεμινίστριας κριτικού Ellen Willis, η οποία το 1970 χαρακτήρισε το περιοδικό «φαύλα αντι-γυναικείο».
Η απάντηση, μετά τις αντιδράσεις
«Στη συνέντευξή μου στους New York Times έκανα σχόλια που υποβάθμισαν τη συμβολή, την ιδιοφυΐα και τον αντίκτυπο των μαύρων και των γυναικών καλλιτεχνών και ζητώ ολόψυχα συγγνώμη για τα σχόλια αυτά» σημείωσε ο ίδιος, μετά τις αντιδράσεις.
«Το 'The Masters' είναι μια συλλογή συνεντεύξεων που έκανα όλα αυτά τα χρόνια» συνέχισε, «οι οποίες μου φάνηκαν πως αντιπροσωπεύουν καλύτερα την ιδέα της επίδρασης του rock 'n' roll στον κόσμο μου- δεν είχαν σκοπό να αντιπροσωπεύσουν το σύνολο της μουσικής και των ποικίλων και σημαντικών δημιουργών της, αλλά να αντανακλούν τα κορυφαία σημεία της καριέρας μου και συνεντεύξεις που θεωρούσα ότι απεικονίζουν το εύρος και την εμπειρία αυτής της καριέρας. Δεν αντικατοπτρίζουν την εκτίμηση και τον θαυμασμό μου για μυριάδες σημαντικούς καλλιτέχνες που άλλαξαν τον κόσμο, τη μουσική και τις ιδέες των οποίων σέβομαι και θα εξυμνώ και θα προωθώ όσο ζω. Καταλαβαίνω απόλυτα τον προκλητικό χαρακτήρα των κακώς επιλεγμένων λέξεων και ζητώ βαθύτατα συγγνώμη και αποδέχομαι τις συνέπειες».
Η ιστορία του Jann Wenner
Ο κ. Wenner ίδρυσε το Rolling Stone το 1967 μαζί με τον κριτικό μουσικής Ralph J. Gleason και το ανέδειξε στο κατεξοχήν μουσικό περιοδικό της εποχής του. Μεγάλο μέρος του ήταν γραμμένο από αστέρες του κινήματος της «νέας δημοσιογραφίας» της δεκαετίας του 1960 και του '70, όπως ο Hunter S. Thompson. Ο Gleason πέθανε το 1975.
Ο κ. Wenner πούλησε το περιοδικό με την τελική συμφωνία να ολοκληρώνεται το 2020, και αποχώρησε επίσημα το 2019. Πέρυσι, δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του με τίτλο "Like a Rolling Stone".
Ο κ. Wenner ήταν, επίσης, μέλος ομάδας στελεχών μουσικής και των ΜΜΕ που ίδρυσαν το Ίδρυμα Rock & Roll Hall of Fame το 1983.
Σύμφωνα με έναν μελετητή, μέχρι το 2019 μόλις το 7,7% των ατόμων στο Hall ήταν γυναίκες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται μία αλλαγή και έχουν μπει οι Kate Bush, Sheryl Crow η Missy Elliott, μαζί με τους George Michael, Willie Nelson, Rage Against the Machine και Spinners.
Με πληροφορίες από New York Times
