Φάουστ του Σαρλ Γκουνό από την ΕΛΣ, από τις 6 έως τις 17 Απριλίου 2022

Φάουστ του Σαρλ Γκουνό από την ΕΛΣ από τις 6 έως τις 17 Απριλίου 2022 Facebook Twitter
Φάουστ | φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου
0

Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει την πεντάπρακτη grand opéra Φάουστ του Σαρλ Γκουνό –ένα από τα πιο επιτυχημένα έργα του γαλλικού ρεπερτορίου– από τις 6 Απριλίου 2022 και για οκτώ παραστάσεις στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος στο ΚΠΙΣΝ, σε μουσική διεύθυνση Πιερ Ντυμουσσώ και σκηνοθεσία, χορογραφία, κινησιολογία Ρενάτο Τζανέλλα. Πρωταγωνιστούν διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι μονωδοί όπως, μεταξύ άλλων, οι Ιβάν Μάγκρι, Γιάννης Χριστόπουλος, Ιρίνα Λούνγκου, Βασιλική Καραγιάννη, Γιάννης Γιαννίσης, Τάσος Αποστόλου, Πέτρος Μαγουλάς κ.ά.

Η επιτυχημένη παραγωγή του 2012, η οποία είχε παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, αναβιώνει φέτος για πρώτη φορά στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος. Ο Φάουστ του Γκουνό αποτελεί τυπικό δείγμα γαλλικής μεγαλόπρεπης όπερας (grand opéra) και είναι η πρώτη του είδους που σημείωσε τόσο μεγάλη επιτυχία παγκοσμίως. Ο Φάουστ στηρίζεται σε ποιητικό κείμενο των Ζυλ Μπαρμπιέ και Μισέλ Καρρέ, οι οποίοι άντλησαν το υλικό τους από το θεατρικό έργο Φάουστ και Μαργαρίτα του Καρρέ (1850), όπως επίσης από το Α΄ Μέρος του Φάουστ του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (1808) στη γαλλική του μετάφραση από τον Ζεράρ ντε Νερβάλ (1828). Από το 1859 που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Παρίσι, ο Φάουστ παρέμεινε το δημοφιλέστερο λυρικό έργο μέχρι περίπου τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Από τον Γκαίτε ο Φάουστ κρατά μονάχα την αφήγηση και παρακάμπτει το φιλοσοφικό υπόβαθρο: ο ηλικιωμένος επιστήμονας Φάουστ πουλά την ψυχή του στον Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη νιότη και τον έρωτα. Στο επίκεντρο της όπερας δεν βρίσκεται τόσο ο ίδιος ο Φάουστ όσο η Μαργαρίτα, που μεταμορφώνεται χάρη στον έρωτα και τελικά πληρώνει σκληρά τις επιλογές της.

Ο Σαρλ Γκουνό γεννήθηκε στο Παρίσι το 1818 και πήρε τα πρώτα μαθήματα πιάνου από τη μητέρα του. Σπούδασε στο Ωδείο του Παρισιού και το 1839 κέρδισε το περίφημο Βραβείο της Ρώμης για την καντάτα του Φερδινάνδος. Στην Ιταλία μελέτησε τα έργα του Παλεστρίνα και άλλες συνθέσεις εκκλησιαστικής μουσικής. Αργότερα, χάρη στη Φάννυ και τον Φέλιξ Μέντελσον ήρθε σε επαφή με τη μουσική του Γ. Σ. Μπαχ. Το 1851 συνέθεσε την πρώτη του όπερα, τη Σαπφώ. Το 1859 ο Φάουστ έκανε τον συνθέτη γνωστό σε όλο τον κόσμο. Ακολούθησαν η γαλλικής θεματολογίας Μιρέιγ (1864), που πρόσφατα έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο, και η όπερα Ρωμαίος και Ιουλιέττα (1867), βασισμένη στον Σαίξπηρ. Εκτός από λυρικά έργα ο Γκουνό συνέθεσε επίσης συμφωνίες ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με έργα θρησκευτικής μουσικής, ορατόρια, λειτουργίες, μοτέτα.

Ο σκηνοθέτης, χορογράφος, πρώην διευθυντής του Μπαλέτου της ΕΛΣ και νυν διευθυντής του Εθνικού Μπαλέτου της Σλοβενίας Ρενάτο Τζανέλλα, με πολυετή θητεία στη διεύθυνση του Μπαλέτου της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, στην Αρένα της Βερόνας και στο Εθνικό Μπαλέτο του Βουκουρεστίου, δημιουργεί μια εντυπωσιακή παραγωγή, μεταφέροντας την υπόθεση του έργου σε μια παλιά άδεια αίθουσα διδασκαλίας. Εκεί, μπροστά από μαυροπίνακες γεμάτους γνώση, ο Φάουστ, μόνος, βασανίζεται από τα θεμελιώδη ερωτήματα περί ζωής, θανάτου, έρωτα, ευτυχίας. Μέσα στο θολωμένο μυαλό του συναντά τον Μεφιστοφελή, ο οποίος, με δέλεαρ τη Μαργαρίτα, τον πείθει να υπογράψει τη συμφωνία με τον διάβολο.

Η παραγωγή είχε λάβει θετικές κριτικές το 2012 στο πρώτο της ανέβασμα, τόσο για τη σύγχρονη σκηνοθετική προσέγγιση και την ευφάνταστη χρήση του μπαλέτου από τον Τζανέλλα όσο και για τη σωστή καθοδήγηση τραγουδιστών και χορωδίας και τη συνεπή στο έργο δραματουργία, μέσα στο εμπνευσμένο σκηνικό του Αλεσσάντρο Κάμερα και με τα εντυπωσιακά κοστούμια της Κάρλας Ρικόττι.

Την παραγωγή διευθύνει ο διακεκριμένος Γάλλος αρχιμουσικός Πιερ Ντυμουσσώ, στη δεύτερη συνεργασία του με την ΕΛΣ, μετά τη Λουτσία ντι Λαμμερμούρ το 2019.

Φάουστ του Σαρλ Γκουνό από την ΕΛΣ από τις 6 έως τις 17 Απριλίου 2022 Facebook Twitter
Φάουστ | φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου

Όπερα • Αναβίωση

Φάουστ

Σαρλ Γκουνό

6, 8, 9, 10, 12, 14, 16, 17 Απριλίου 2022 • Ώρα έναρξης: 19.30 (Κυριακή 18.30)

Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος Εθνικής Λυρικής Σκηνής – ΚΠΙΣΝ

Μουσική διεύθυνση: Πιερ Ντυμουσσώ

Σκηνοθεσία, χορογραφία, κινησιολογία: Ρενάτο Τζανέλλα

Σκηνικά: Αλεσσάντρο Κάμερα

Κοστούμια: Κάρλα Ρικόττι

Φωτισμοί: Γιάκοπο Παντάνι

Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Φάουστ: Ιβάν Μάγκρι (6, 9, 12, 16/4) / Γιάννης Χριστόπουλος (8, 10, 14, 17/4)

Μεφιστοφελής: Γιάννης Γιαννίσης (6, 10, 16/4) / Τάσος Αποστόλου (8, 12, 17/4) / Πέτρος Μαγουλάς (9, 14/4)

Βαλεντίνος: Διονύσης Σούρμπης (6, 9, 12, 16/4) / Νίκος Κοτενίδης (8, 10, 14, 17/4)

Βάγκνερ: Γιώργος Ματθαιακάκης (6, 9, 12, 16/4) / Κωστής Ρασιδάκις (8, 10, 14, 17/4)

Μαργαρίτα: Ιρίνα Λούνγκου (6, 9, 12, 16/4) / Βασιλική Καραγιάννη (8, 10, 14, 17/4)

Ζήμπελ: Μιράντα Μακρυνιώτη (6, 9, 12, 16/4) / Διαμάντη Κριτσωτάκη (8, 10, 14, 17/4)

Μάρθα: Άννα Αγάθωνος (6, 9, 16, 17/4) / Χρυσάνθη Σπιτάδη (8, 10, 12, 14/4)


Συμμετέχει η Ορχήστρα, η Χορωδία, το Μπαλέτο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καθώς και σπουδαστές τηςΑνώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού ΕΛΣ.

Πολιτισμός
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια έκθεση στο Λονδίνο φέρνει ξανά στο φως τα queer sex clubs του 90s Λος Άντζελες

Πολιτισμός / Τα χαμένα queer sex clubs του LA επιστρέφουν

Η έκθεση Wonderland του Dean Sameshima στο Soft Opening επιστρέφει σε sex clubs και cruising sites του 90s Λος Άντζελες, όχι για να τα μυθοποιήσει, αλλά για να τα διασώσει ως ίχνη μιας κοινότητας που έζησε μέσα στην ανωνυμία, την επιθυμία και την απώλεια
THE LIFO TEAM
Ο James McAvoy λέει πως το Χόλιγουντ τον έβλεπε συχνά απλώς ως «εκείνον τον Σκοτσέζο

Πολιτισμός / Ο James McAvoy λέει πως το Χόλιγουντ τον έβλεπε συχνά απλώς ως "εκείνον τον Σκοτσέζο"

Με αφορμή το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, ο James McAvoy μιλά για τη σκοτσέζικη προφορά, τα στερεότυπα της βιομηχανίας και την ανάγκη να ειπωθούν πιο φιλόδοξες ιστορίες για τη Σκωτία.
THE LIFO TEAM
ΚΗΔΕΙΑ ΜΑΡΙΝΕΛΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΣ

Πολιτισμός / Γιώργος Νταλάρας στον επικήδειο για τη Μαρινέλλα: «Δεν πέθανες προχθές, έφυγες, πέταξες πάνω από το Ηρώδειο»

«Για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, που με πήρε από παιδί από το χέρι. Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου και αν πας» εκφώνησε ο Γιώργος Νταλάρας
THE LIFO TEAM
Το Bully του Ye είναι ένας δίσκος για την εποχή της A.I.

Πολιτισμός / Το Bully του Ye είναι ένας δίσκος για την εποχή της A.I.

Ο Ye παρουσίασε το Bully ως άλμπουμ «χωρίς A.I.», όμως η κυκλοφορία του άνοιξε αμέσως μια πολύ μεγαλύτερη συζήτηση: όχι μόνο για το τι ακούμε πια, αλλά και για το ποιον ακούμε, σε μια ποπ εποχή όπου η αυθεντικότητα έχει πάψει να είναι αυτονόητη.
THE LIFO TEAM
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΟΜΟΡΦΟΚΚΛΗΣΙΑ

Πολιτισμός / Το υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στη συντήρηση της μοναδικής ξυλόγλυπτης εικόνας του Αγίου Γεωργίου στην Καστοριά

Η Λίνα Μενδώνη υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία του μνημείου, επισημαίνοντας ότι ο Ναός Αγίου Γεωργίου Ομορφοκκλησιάς αποτελεί βυζαντινό μοναστηριακό ναό που έχει υποστεί φθορές κυρίως από πυρκαγιές κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας
THE LIFO TEAM
Firestarter: Το βίντεο που τρόμαξε το BBC και γέννησε τον Keith Flint όπως τον θυμόμαστε

Πολιτισμός / Firestarter: Το βίντεο που τρόμαξε το BBC και γέννησε τον Keith Flint όπως τον θυμόμαστε

Στα 30 χρόνια του Firestarter, νέες μαρτυρίες και αρχειακό υλικό ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το γύρισμα που μετέτρεψε τον Keith Flint από μέλος των Prodigy σε μία από τις πιο ακραίες και αναγνωρίσιμες εικόνες της βρετανικής ποπ κουλτούρας.
THE LIFO TEAM
Πίνακας που παρουσιαζόταν ως αντίγραφο ίσως είναι τελικά αυθεντικός Ρέμπραντ

Πολιτισμός / Πίνακας που παρουσιαζόταν ως αντίγραφο ίσως είναι τελικά αυθεντικός Ρέμπραντ

Δύο σχεδόν ίδιες εκδοχές του Old Man with a Gold Chain εκτίθενται μαζί στο Σικάγο και ένας κορυφαίος μελετητής υποστηρίζει ότι η δεύτερη, που αποδιδόταν στο εργαστήριο του Ρέμπραντ, είναι έργο του ίδιου του ζωγράφου
THE LIFO TEAM
Το Buckingham Palace επανασυστήνει το στιλ της Ελισάβετ Β΄

Πολιτισμός / Η έκθεση που ξαναδιαβάζει το στιλ της Ελισάβετ Β΄

Το Buckingham Palace ανοίγει το αρχείο της Ελισάβετ Β΄ και μαζί μια πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση: μήπως η πιο “σταθερή” γυναίκα του περασμένου αιώνα ήταν τελικά και μία από τις πιο συνειδητές αρχιτέκτονες της εικόνας της;
THE LIFO TEAM