Με το θέατρο να διανύει μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του, το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου αποκτά ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία.
Τα περισσότερα θέατρα σε όλο τον κόσμο, με εξαίρεση μικρές περιόδους, είναι εδώ και ένα χρόνο κλειστά. Η παγκόσμια οικογένεια του θεάτρου παρακολουθεί με αγωνία και θυμό να βρίσκεται στην τελευταία θέση των εξαγγελιών των κρατών σχετικά με το άνοιγμα χώρων και τη χαλάρωση των μέτρων, ακόμα και αν αυτά τα κράτη, βασίζονται στην πολιτιστική τους παραγωγή και τη χρησιμοποιούν και ως μοχλό της τουριστικής τους ανάπτυξης. Οι άνθρωποι του θεάτρου σε όλο τον κόσμο διατρανώνουν την πεποίθησή τους ότι τα θέατρα είναι πιο ασφαλή από τα σούπερ - μάρκετ και τα λεωφορεία αλλά δεν εισακούγονται.
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, εργαζόμενοι του θεάτρου, ζουν με μεγάλη αβεβαιότητα, με επιδόματα και βλέπουν την κατάρρευση της εργασίας τους.
Η πανδημία ανέδειξε και άλλα ζητήματα, που δεν είχαμε υποπτευθεί. Ότι θέατρο σε δύσκολες συνθήκες δύσκολα μπορούν να παράξουν οι «μικροί» που δεν έχουν το χρήμα, συνεπώς την υλικοτεχνική υποδομή να μεταφέρουν στο διαδίκτυο τις παραστάσεις τους, υπενθυμίζοντας στο κοινό την παρουσία τους.
Αυτή η ημέρα είναι μια υπενθύμιση για όλους μας. Στο θέατρο έχουμε περάσει μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μας και ανυπομονούμε να ζήσουμε ξανά αυτή την βεντάλια των συναισθημάτων που προκαλεί η ανθρώπινη επαφή, το μοίρασμα και η κατανόηση των συναισθημάτων, η εγγύτητα με τις ιστορίες, τους ανθρώπους και τους ηθοποιούς που μας τα μεταφέρουν από σκηνής.
Ένα χρόνο μετά το κλείσιμο των θεάτρων ανυπομονούμε να μοιραστούμε ξανά την αγωνία της προετοιμασίας, την προσδοκία της αποδοχής, να κάνουμε μια υπέρβαση της καθημερινότητας και να αναστοχαστούμε για την ίδια μας τη ζωή και τις απρόσμενες πτυχές και ανατροπές της.
Το θέατρο γιορτάζει με κατεβασμένα τα ρολά του για πρώτη φορά σε παγκόσμια κλίμακα από το 1962, όταν καθιερώθηκε ο εορτασμός από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, με την έναρξη της σεζόν του «Θεάτρου των Εθνών» στο Παρίσι και με το πρώτο μήνυμα να γράφεται από τον Ζαν Κοκτό.
Κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου, μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα αναλαμβάνει να γράψει το μήνυμα. Για το 2021 το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΔΙΘ), επέλεξε τη Βρετανίδα ηθοποιό, μια αληθινή «βασίλισσα» της υποκριτικής τέχνης, Έλεν Μίρεν να γράψει το μήνυμα. Η 75χρονη Μίρεν έχει συμπεριληφθεί στην λίστα των The Times με τους δέκα κορυφαίους Βρετανούς και Βρετανίδες ηθοποιούς όλων των εποχών. Έχει βραβευτεί με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, με τέσσερα BAFTAs, με τρεις Χρυσές Σφαίρες, με τέσσερα Βραβεία Έμμυ και με δύο Βραβεία Καλύτερης Υποκριτικής, από το Φεστιβάλ Καννών.
Στο μήνυμά της γράφει: «Σ’ αυτόν τον τόσο δύσκολο καιρό για τις ζωντανές παραστατικές τέχνες, πολλοί καλλιτέχνες, τεχνικοί, μάστορες και γυναίκες αγωνίζονται να επιβιώσουν σε ένα επάγγελμα ήδη γεμάτο ανασφάλεια. Ίσως, αυτή η διαρκής ανασφάλεια του επαγγέλματός τους, τους έχει κάνει περισσότερο ικανούς να αντεπεξέλθουν στην πανδημία, με οξυδέρκεια και κουράγιο. Σε αυτήν τη νέα συνθήκη, η φαντασία τους μεταπλάστηκε σε ευρηματικούς, ψυχαγωγικούς και συγκινητικούς τρόπους επικοινωνίας, σε μεγάλο βαθμό με τη βοήθεια του διαδικτύου. Οι άνθρωποι λένε μεταξύ τους ιστορίες, από τη στιγμή που εμφανίστηκαν στον πλανήτη. Η όμορφη τέχνη του θεάτρου θα επιβιώσει για όσο διάστημα οι άνθρωποι θα είναι στη γη. Η δημιουργική ορμή των συγγραφέων, των σκηνογράφων, των χορευτών, των τραγουδιστών, των ηθοποιών, των μουσικών, των σκηνοθετών δεν θα παύσει ποτέ, και στο πολύ κοντινό μέλλον θα ανθίσει ξανά με νέα ενέργεια και νέα κατανόηση του κόσμου τον οποίο όλοι μοιραζόμαστε. Περιμένω με ανυπομονησία!»
(Μετάφραση από τα αγγλικά για το Ε.Κ.Δ.Ι.Θ. Εύη Προύσαλη, Γενικής Γραμματέας Ε.Κ.Δ.Ι.Θ.)
