Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα μπορούσαν να εκτεθούν σε επικίνδυνα επίπεδα θερμοκρασιακού στρες - μια σοβαρή κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει βλάβες στα ζωτικά όργανα.
Πολλοί ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες και κάνουν δουλειές που τους εκθέτουν σε δυνητικά απειλητικές για τη ζωή τους συνθήκες και θερμοκρασίες. Για παράδειγμα αν κάποιος εργάζεται σε αγρόκτημα ή σε εργοτάξιο ή σε κλειστούς χώρους σε εργοστάσια και νοσοκομεία.
Η υπερθέρμανση του πλανήτη θα αυξήσει τις πιθανότητες για πολύ θερμά καλοκαίρια που μπορεί να είναι «πολύ ζεστά για τους ανθρώπους». Ο Δρ Jimmy Lee είναι γιατρός και εργάζεται υπό την ασφυκτική ζέστη της τροπικής Σιγκαπούρης για τη φροντίδα ασθενών με Covid-19. Δεν υπάρχει κλιματισμός - μια σκόπιμη επιλογή, για να αποφευχθεί η εξάπλωση του Covid-19- και παρατηρεί ότι αυτός και οι συνάδελφοί του γίνονται πιο ευερέθιστοι μεταξύ τους.
Και ο προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός του, απαραίτητος για την αποφυγή μόλυνσης, κάνει τα πράγματα χειρότερα δημιουργώντας ένα φλεγόμενο «μικροκλίμα» κάτω από τα πολλαπλά στρώματα πλαστικού.
«Σε δυσκολεύει πραγματικά όταν φορά την στολή για πρώτη φορά, λέει ο Δρ Lee, και είναι πραγματικά άβολο για μια ολόκληρη βάρδια οκτώ ωρών - επηρεάζει το ηθικό. Ένας κίνδυνος, συνειδητοποιεί, είναι ότι η υπερθέρμανση μπορεί να επιβραδύνει την ικανότητά τους να κάνουν κάτι ζωτικό για το ιατρικό προσωπικό - να παίρνουν γρήγορες αποφάσεις.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι μπορεί να αγνοήσουν τα προειδοποιητικά σημάδια αυτού που λέγεται θερμοκρασιακό στρες - όπως λιποθυμία και ναυτία - και συνεχίζουν να εργάζονται μέχρι να καταρρεύσουν».
Τι είναι το θερμοκρασιακό στρες
Το εν λόγω είδος στρες εμφανίζεται όταν το σώμα δεν μπορεί να επανέλθει στη σωστή θερμοκρασία, οπότε η θερμοκρασία του συνεχίζει να αυξάνεται σε επικίνδυνα επίπεδα και τα βασικά όργανα μπορεί να σταματήσουν να λειτουργούν.
Αυτό συμβαίνει όταν η κύρια λειτουργία για να απαλλαγούμε από την υπερβολική θερμότητα - η εξάτμιση του ιδρώτα μέσω του δέρματος - δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί επειδή υπάρχει πολύ υγρασία.
Ο αμερικανικός στρατός επινόησε τη δεκαετία του 1950 τον δείκτη WBGT (καθολική υγρο-θερμοκρασία σώματος), ο οποίος υπολογίζει το ποσοστό υγρασίας σε συνδυασμό με τη θερμοκρασία του σώματος. Όταν ο δείκτης φθάσει στους 29 βαθμούς Κελσίου, ο στρατός συστήνει τη διακοπή κάθε σωματικής άσκησης για όσους δεν έχουν εγκλιματισθεί. Τέτοια επίπεδα του δείκτη WBGT βιώνουν, όμως, καθημερινά ο Lee και οι συνάδελφοί του στον θάλαμο COVID-19 του νοσοκομείου της Σιγκαπούρης. Όταν ο δείκτης φθάσει τους 32 βαθμούς Κελσίου, ο αμερικανικός στρατός εκτιμά ότι η ζωή των στρατευσίμων βρίσκεται σε κίνδυνο.
Τέτοια –και υψηλότερα– επίπεδα θερμοκρασίας και υγρασίας σώματος καταγράφονται συχνά σε θαλάμους κορωνοϊού σε νοσοκομεία της πόλης Τσενάι της νότιας Ινδίας. Η καθηγήτρια Βίντια Βενουγκοπάλ, της τοπικής ιατρικής σχολής, επισημαίνει ότι εργάτες σε χαλυβουργίες του Τσενάι καταγράφουν συχνά 41,7 βαθμούς Κελσίου στον δείκτη WBGT, θερμοκρασία που οδηγεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε μόνιμες βλάβες υγείας, όπως καρδιoαναπνευστικές παθήσεις, πέτρες στους νεφρούς και ακραία αφυδάτωση.
Η σταθερή άνοδος της θερμοκρασίας της Γης και η εντονότερη υγρασία σημαίνουν ότι ολοένα περισσότεροι άνθρωποι εκτίθενται σε επικίνδυνα επίπεδα του συνδυασμού ζέστης και υγρασίας. «Ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί για να λειτουργεί σε συγκεκριμένο εύρος θερμοκρασιών. Αν η άνοδος της θερμοκρασίας συνεχιστεί με τον σημερινό ρυθμό, πολλές περιοχές του κόσμου θα καταστούν αβίωτες για τον άνθρωπο», σημειώνει ο καθηγητής Ρίτσαρντ Μπετς, μέλος της βρετανικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.
Με πληροφορίες από BBC
