O 19χρονος κολυμβητής Tom Daley αποκαλύπτει ότι είναι bisexual [Βίντεο]

O 19χρονος κολυμβητής Tom Daley αποκαλύπτει ότι είναι bisexual [Βίντεο] Facebook Twitter
14
O 19χρονος κολυμβητής Tom Daley αποκαλύπτει ότι είναι bisexual [Βίντεο] Facebook Twitter

Ο Βρετανός κολυμβητής Tom Daley έκαψε άπειρες (εφηβικές κυρίως) καρδιές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Μόλις ανέβασε ένα βίντεο, στο οποίο εξηγεί γιατί αισθάνεται την ανάγκη, μετά από τα περίεργα δύο τελευταία χρόνια (στα οποία εκτός των άλλων έχασε τον πατέρα του από καρκίνο, αλλά κέρδισε και ολυμπιακό μετάλλιο) να πολεμήσει το στίγμα των 'διαφορετικών' ανθρώπων. 

O 19χρονος κολυμβητής Tom Daley αποκαλύπτει ότι είναι bisexual [Βίντεο] Facebook Twitter

Η γκέι σχέση του, λέει, τον εξέπληξε, αλλά δεν θα μπορούσε να νιώσει πιο χαρούμενος τώρα που σταμάτησε να νιώθει την ανάγκη να "κρύβεται" και να φοβάται μήπως κάτι αποκαλυφθεί. 

O 19χρονος κολυμβητής Tom Daley αποκαλύπτει ότι είναι bisexual [Βίντεο] Facebook Twitter

Σε έναν ιδανικό κόσμο, προσθέτει, δεν θα χρειαζόταν καν να φτιάξει ένα τέτοιο βίντεο. 

Επειδή όμως δεν ζούμε ακόμα στον ιδανικό κόσμο...

14

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αγαπώντας τα αγρίμια της ζωής σου/από τον Πάνο Μιχαήλ

Τι ενώνει έναν σταρ, μια πόλη, ένα κορίτσι, έναν φωτογράφο, μια θεότητα και ένα βλέμμα; Τίποτα. Και τα πάντα. Ο Skarsgård γίνεται queer χώρος από αφέλεια. Η Αθήνα θυμάται το υπόγειό της. Η Corinne Day την εφηβεία όπως ήταν. Ο Hujar μια «τίποτα-μέρα» που έγινε μνήμη. Η Blanchett αλλάζει τον αέρα. Η Schafer τον τρόμο. Η ΟΑΣΗ δεν κυνηγά queer icons, αλλά τη στιγμή που η εικόνα τους σπάει. Γιατί εκεί αρχίζει η αλήθεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Όταν ο κόσμος καίγεται πιο γρήγορα από εμάς/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Στο νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ, έξι μορφές γίνονται έξι κάρτες ενός tarot της εποχής:ο Jonathan Anderson που κοιτάζει το μέλλον, η Metropolis που χάνει την queer αφή της, η Greer Lankton που ξαναγεννά το σώμα της, ο Udo Kier που σπάει την εικόνα, ο William E. Jones που βλέπει την ιστορία στα σώματα, και η πρώτη queer γενιά του AIDS που επιστρέφει μέσα από το κείμενο του Βρασίδα Καραλή για να ενώσει όλες τις επόμενες.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral χορευτικά πάρτι της χρονιάς

Μουσική / Dievers Party: Πώς δυο φίλες έφτιαξαν τα πιο viral πάρτι της χρονιάς

Η Βάσω Καζαντζίδου και η Μαρινέλα Αμπντουραχμάνι γνωρίστηκαν τυχαία σε ένα αθηναϊκό κλαμπ. Δύο χρόνια μετά, αυτή η συνάντηση γέννησε ένα από τα πιο δημοφιλή mobile queer events σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Lgbtqi+ / Μοντ Ρουαγιέ: «Πού θα βρίσκονται σε δέκα χρόνια όλοι αυτοί που μας επιτίθενται;»

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο «Τρανσφοβία» που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά, η τρανσφεμινίστρια Μοντ Ρουαγιέ επιχειρεί να καταγράψει τη νέα πραγματικότητα για την τρανς συνθήκη και τα τρανς δικαιώματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κοντά στην άγρια καρδιά αυτού του κόσμου/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Οκτώ ιστορίες που κοιτούν την εποχή κατευθείαν στα μάτια και βλέπουν λίγο πιο βαθιά απ’ όσο θα περίμενες. Η Tina Brown που ξεγυμνώνει την αλήθεια των new media, ο Tillmans που κρατά ένα τραγούδι αθάνατο, η νύχτα του Chengdu που χάνεται μπροστά μας, το wool-camp σαν μικρή τελετουργία επιβίωσης, ο Hujar που φωτογράφιζε ψυχές, η Swinton που κουβαλά φως για όσους έφυγαν, ο νέος «Φρανκενστάιν» ως καθρέφτης της πατριαρχίας και ο Λαπαθιώτης που βρίσκει ξανά στόμα στη σκηνή. Διαφορετικά μεταξύ τους, συντονίζονται σαν ένας χάρτης του τώρα, λαμπερός, σκοτεινός, ακριβής.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

5 σχόλια
@ Πενταγιώτισσα Συμφωνώ σε όλα, ακόμη και στο πως απαντούσαμε στον συγκεκριμένο. Το κοινωνικό φύλλο είναι καθαρά κοινωνικά κατασκευασμένο κι αυτό προκάλει μεγάλα προβλήματα σε όλους, από άνδρες που μπορεί να μην τους αρέσει το ποδόσφαιρο (γκέι η μη) μέχρι γυναίκες που έτυχε να φτάσουν σε ύψος τον Φασούλα. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να αποδομήσεις το πως η συζήτηση γίνεται εδώ και αιώνες, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν αξίζει.
Συμφωνώ κι εγώ με τη σειρά μου και να προσθέσω πως μία γυναίκα που θα φτάσει «στο ύψος του Φασούλα» αντιμετωπίζει μάλλον διττό (αλλά αλληλοσυνδεόμενο) πρόβλημα: το ένα προερχόμενο από αγνό βιολογικό ντετερμινισμό (όπου δύναται να θεωρείται “freak of nature”) και το άλλο με σαφή προέκταση στις κοινωνικές κατασκευές/ ρόλους.Πάντως, θα ήθελα να είμαι από μία μεριά και να με βλέπω να δίνω μία τέτοια απάντηση τετ-α-τετ, γιατί έχω διαπιστώσει, στην πράξη, ότι “on the heat of the moment” πολλά αλλάζουν, ανάλογα με τις δυναμικές της εκάστοτε φάσης.
Μπράβο που έκανε το βήμα..καιρός να το κάνουν και άλλοι διάσημοι..αν και διαβάζοντας σχόλια σαν και αυτό (Ρε σπορτ 24 θα μας τελανεισ τωρα βγαινει αυτοσ και δηλωνει γκει,αν π.χ ενα παιδι που το ειχε σαν ειδωλο το βλεπει αυτο τι θα πει οτι θαυμαζω εναν γκει ?) νιώθω ότι θέλω να δείρω κάποιον..να ξεσπάσω σε κάποιον (σε αυτόν που το έγραψε βασικά) Γιατί από αυτά τα βλακώδη σχόλια που βλέπω και ακούω, ποτέ και κανείς δεν θα μας σώσει..δυστυχώς!
Δύο πράγματα έχω να πω εγώ1. Ότι ως straight άντρας που δε σκέφτεται αποκλειστικά με το μαραφέτι του, δε συμφωνώ μαζί τουςκαι2. Ότι όσα έχει καταφέρει αυτός στα 19 του δε θα το καταφέρουν συνολικά όλοι τους μαζί μέχρι τα 99 τους.
Bleurgh! Γιατί δεν πάνε να ουρήσουν λιγάκι αυτά τα xy; Θα πάθουν δυσουρία απ' το πολύ κράτημα της φούσκας.Και για τους υποστηρικτές των συνώνυμων (δήθεν) εννοιών: Άγγλος / gay, η έκφραση "(doing it the) GREEK WAY", είναι μάλλον άγνωστη.
Όταν διαβάζω κάτι τέτοια, νιώθω πως θέλω να φύγω από εδώ. Ειλικρινά. Νομίζω πως δε θα σταματήσουμε ποτέ να δείχνουμε τον άλλο με το δάχτυλο γελώντας. Νιώθω βαθιά απογοήτευση και ανησυχία για τα παιδιά που θα έχουν αυτούς τους γονείς.
Καταλαβαίνω την καλή διάθεση, αλλά το 'αντρικά' ακόμη και ως ειρωνία δε βοηθά. Τι σημαίνει; ειρωνία ότι δεν είναι 'άντρες' επειδή είναι ηλίθιοι και ρατσιστές; οτι οι σωστοί 'άντρες' δεν είναι; οτι ο Daley είναι 'περισσότερο άντρας' κι όλα αυτά τα γνωστά; ναι, έχει θάρρος, αλλά γιατί αυτό να έχει να κάνει με το φύλλο του η τον σεξουαλικό προσανατολισμό του; Ότι δηλαδή όλες οι γυναίκες και οι γκέι είναι δειλοί; Δε νομίζω.Κατά τα άλλα μπράβο του Τομ, και στα 19 του μόλις!
Ενδιαφέρον point. Δυστυχώς πολλές φορές η ίδια η προσπάθεια αποδόμησης της συμπεριφοράς κάποιων ατόμων που επιλέγουν να προτάξουν την «αντρική» τους ταυτότητα έναντι γυναικών, gay και trans βασίζεται στο (τραγικό) δίπολο μεταξύ της 1. φερόμενης ως ιδεατής «ανδρικής» συμπεριφοράς (βλ. ορθός, ανδρείος, αντρίκειος, ντόμπρος, παλικαρίσιος, ο φέρων τα αρχίδια) και της 2. φερόμενης ως καθόλου ιδεατής «γυναικείας» συμπεριφοράς (κατίνα, μικροπρεπής, αυτή που ασχολείται με τα ασήμαντα ή με τις δουλειές άλλων), που ουσιαστικά αποτελεί δίπολο μεταξύ της «αντρικής» και της «γυναικείας» συμπεριφοράς, όπως γίνεται αντιληπτό στο το μυαλό αρκετών ανθρώπων. Οπότε η ερώτηση είναι: μπορεί να αποδομηθεί ορθότερα η ταυτότητα που κρύβεται πίσω από τη λέξη «αντρικός», αλλά και η ίδια η λέξη (και να ξεφύγει από το προαναφερθέν δίπολο), όταν έχουμε μπροστά μας έναν τύπο που μάς λέει: «Εγώ είμαι άντρας, ρε! Αρσενικός! Συ τι είσαι του λόγου σου; Γυναικούλα, πούστρα, τραβέλι; κ.λπ.. …Δεν ξέρω τι αποκρινόμαστε;: «Αγαπητέ μου κύριε/(str8) άντρα, πρέπει να γνωρίζετε ότι άνδρες str8, gay etc, γυναίκες str8, gay etc, trans* etc (ή τελοσπάντων όοολοι οι άνθρωποι) μοιράζονται εξίσου ποιότητες χαρακτήρα και σταματήστε, αν έχετε την ευγενή καλοσύνη, να αποδίδετε ουσιοκρατικά χαρακτηριστικά στα φύλα (ή στους σεξουαλικούς προσανατολισμούς) και σαφείς ρόλους, διότι σφάλετε οικτρά;»