Αγαπημένε Ζακ, αγαπημένη Zackie, χθες πήγαμε στην κηδεία σου

Αγαπημένε Ζακ, αγαπημένη Zackie, χθες πήγαμε στην κηδεία σου Facebook Twitter
Στην κηδεία όλο για κάποιον Ζαχαρία μιλούσανε οι καθωσπρέπει παρευρισκόμενοι. Εμείς σε ποιον αναφέρονταν δε γνωρίζαμε. Εμείς ξέραμε τον Ζακ και τη Zackie... Φωτ.: Fitlig
0

Αγαπημένε Ζακ, Αγαπημένη Zackie,

Πώς να ξεκινήσει κανείς ένα γράμμα προς εσένα για την απώλειά σου! Μας είναι αδύνατο να πιστέψουμε αυτό που έχει συμβεί, η κουήρ κοινότητα πενθεί – ή τουλάχιστον προσπαθεί να πενθήσει μέσα σε μια συνθήκη ελληνικής σαπίλας.

Νομίσαμε πως είσαι αθάνατος, πως κάθε μέρα θα ξυπνάμε με τα καλιαρντά σου ποστς στα οποία σατίριζες με χειρουργική ακρίβεια την επικαιρότητα, με μια ανεκτίμητη ευαισθησία, αλλά και πανκ τόλμη – και είχες φυσικά, πάντα, περήφανα πολλούς haters!

Γενικά είχαμε συνηθίσει να μας μαθαίνεις πράγματα, ήσουν η δεδομένη μας κουήρ δασκάλα. Μας λείπεις ήδη πολύ. Μείναμε μόνοι και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε.

Σου 'βάλαν ακόμα και γαμπροστέφανα, αλλά ευτυχώς πρέπει να τα σχεδίασε καμιά τρελόγκα γιατί το αποτέλεσμα ήταν αρκετά drag (σου 'βάλαν και πολλή λευκή πούδρα που σ' αρέσει).

Μείνανε και οι haters φασίστες να φωνάζουν «πρεζάκια και γκέι, δεν είναι αναγκαίοι» και δεν είσαι εδώ να μας βοηθήσεις να τους γελοιοποιήσουμε, όπως πάντα το κατάφερνες.

Δεν μας μίλησες για το κουήρ πένθος ποτέ, ώστε να μας προετοιμάσεις και τώρα μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Σου έχω λίγο εκνευριστικά νέα, κρατήσου. Χθες πήγαμε στην κηδεία σου. Σε κηδεύσαν στην Ιτέα, εκεί στην υποκριτική κοινωνία που πέρασες τα εφηβικά σου χρόνια και με όλα τα χριστιανικά έθιμα στα οποία δεν πίστευες ποτέ.

Σου 'βάλαν ακόμα και γαμπροστέφανα, λάθος, αν με ρωτάς, δεδομένου τού ποιος ήσουν, αλλά ευτυχώς πρέπει να τα σχεδίασε καμιά τρελόγκα γιατί το αποτέλεσμα ήταν αρκετά drag (σου 'βάλαν και πολλή λευκή πούδρα που σ’ αρέσει).

Μαζευτήκαμε εκεί αρκετοί κουήρς, σου τραγουδήσαμε Madonna και ρίξαμε παντού glitter. Αχ και να ‘βλεπες τι συνέβη. Είχε αρκετό αέρα και το glitter πετούσε και έκανε τις θείες και τους παππούδες να αστράφτουν.

Το κάναμε Ιτέα Pride 2018, πραγματικά κρίμα που δεν ήσουν από καμιά μεριά, θα’ χες γελάσει πολύ.

Τώρα, θα μου πεις, τι δουλειά είχες εσύ να ταφείς εκεί, τόσο μακριά από την Αθήνα και ανάμεσα στα καχύποπτα επαρχιακά βλέμματα... Η δολοφονία σου έπρεπε να είναι λόγος για λαϊκό προσκύνημα, αλλά τι να σου πω, αγάπη, ξέρεις πως είναι τα οικογενειακά στην Ελλάδα, δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι.

Στην κηδεία όλο για κάποιον Ζαχαρία μιλούσανε, οι καθωσπρέπει παρευρισκόμενοι. Εμείς σε ποιον αναφέρονταν δεν γνωρίζαμε. Εμείς ξέραμε τον Ζακ και τη Zackie.

Βέβαια ως κουήρς είμαστε συνηθισμένοι στην προσποίηση, είναι η βασική στρατηγική επιβίωσης που μαθαίνουμε από το σχολείο. Έτσι έχουμε μεγαλώσει, κρυμμένοι, τραυματισμένοι, αποκομμένοι από τον σιχαμερό, βίαιό τους κόσμο, τον κόσμο της μαγκιάς και της αντρίλας.

Το queer community κουβαλά στη βαλίτσα του απύθμενο φόβο και ένα τραύμα πολλές φορές ασήκωτο. Φτιάχνουμε δικούς μας φανταστικούς κόσμους και ουτοπίες, γεμάτους μαντόνες και γκλίτερ και πόκεμον.

Όμως αν τολμήσουμε να διεκδικήσουμε μισό πράγμα γύρω μας, ένα συστηματικό βουνό καταπίεσης μας κατατροπώνει από παντού. Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Σκατά. Εσύ ποτέ δεν τους έκανες τη χάρη να κρυφτείς για οτιδήποτε ήσουν, γι' αυτό και σε κυνήγησαν τόσο πολύ. Παραήσουν δυνατός για να σε ανεχτούν, παραήσουν στις μάπες τους για να σ’ αφήσουν να υπάρχεις.

Και δεν τους φτάνει μια φορά να σε σκοτώσουν. Σε σκοτώνουν ξανά και ξανά και ξανά. Τα φασιστικά τέρατα που γράφουν κάτω από το προφίλ σου και κάτω απ’ τα δικά μας, οι αιμοβόροι δημοσιογράφοι που προσπαθούν να ξεσκίσουν τις σάρκες σου για λίγη τηλεθέαση (φυσικά η αγαπημένη σου Τατιάνα, το τέρας, πρωταγωνιστεί), αλλά και οι μετριοπαθείς ευυπόληπτοι πολίτες που μιλούν για τις περιουσίες των ανθρώπων, όλοι αυτοί σε σκοτώνουν, μας σκοτώνουν.

Αν ήταν στο χέρι τους θα μας σκότωναν όλους μια και καλή αλά «MAKE GREECE GREAT AGAIN». Χάρισμά σας η κωλοχώρα σας, σκουπίδια.

Ως κουήρς είμαστε συνηθισμένοι στην προσποίηση, είναι η βασική στρατηγική επιβίωσης που μαθαίνουμε από το σχολείο. Έτσι έχουμε μεγαλώσει, κρυμμένοι, τραυματισμένοι, αποκομμένοι από τον σιχαμερό, βίαιό τους κόσμο, τον κόσμο της μαγκιάς και της αντρίλας.

Α, έμαθα και το άλλο. Χθες, εξαφανίστηκε από το facebook η σελίδα σου, Zackie Oh. Δεν ξέρω τι έχει συμβεί, αν σου κάναν πολλά ριπόρτ ή κάποιος έδωσε την εντολή να γίνει, αλλά δεν θα το αφήσουμε αυτό έτσι.

Σε σκοτώνουν, σε σβήνουν από τον χάρτη. Οι κουήρ ζωές δε μετράνε τίποτα, είμαστε τα λάθη του συστήματός τους που θέλουν να εξαφανίσουν.

Θα ήθελα να σου υποσχεθώ πολλά, αλλά δεν ξέρω τι μπορώ. Δεν μπορώ να σου υποσχεθώ πως θα δικαιωθεί η δολοφονία σου και θα τιμωρηθούν τα καθάρματα. Είμαστε όλοι ήδη απαισιόδοξοι, βλέπουμε την υπόθεση να κουκουλώνεται με συστηματικούς τρόπους.

Ούτε πως θα βελτιώσουμε την ελληνική κοινωνία όπως εσύ τόσο προσπαθούσες μπορώ να σου υποσχεθώ. Ίσως καλύτερα που δεν είσαι εδώ να δεις τα φρικτά πράγματα που γίνονται – και όχι μόνο από χρυσαυγίτες.

Η ελληνική κοινή γνώμη είναι πιο φασίζουσα από ποτέ, κάνουν γκάλοπ για το αν είχαν δίκιο που σε σκότωσαν και για το αν είναι ανεπιθύμητοι οι γκέι και οι μετανάστες ως γείτονες. Μια χώρα κυλισμένη βαθιά στον βούρκο.

Πόσο ειρωνικό και τραγικό που στη συνέντευξη που έδωσες ως Zackie είχες πει πως εσύ, περισσότερο απ’ όλους, φοβάσαι τους Έλληνες νοικοκυραίους. Αυτοί είναι οι πραγματικοί δολοφόνοι, αυτοί και οι δημοσιογράφοι νομιμοποιούν τον φασισμό και σκοτώνουν ξανά και ξανά τον Γιακουμάκη, φυλακίζουν όσες τολμούν να αντισταθούν στους βιαστές τους και τώρα μετονομάζουν τη δολοφονία σου σε απλό ξυλοδαρμό. Κτήνη. Η κοινωνία των παλικαριών σε απόλυτη σήψη.

Όμως δεν θέλω να κλείσω μόνο με πεσιμισμό, ξέρω πως δεν σ' άρεσαν και τα γκρινιάρικα. Μπορώ να σου υποσχεθώ – και ως community θα βάλουμε τα δυνατά μας– πως η δουλειά σου, είτε ως Ζακ είτε ως Zackie, δεν θα ξεχαστεί, δεν θα μείνει σε κανένα περιθώριο, δεν θα αποτελέσει κάποιο μικρό υπόμνημα, αλλά θα γραφτεί με μεγάλα ροζ νέον γράμματα όπως της αρμόζει, πάνω σε τοίχους και μέσα σε drag shows, στις συνειδήσεις μας και στις συνειδήσεις των μελλοντικών κουήρ γενιών.

Μας λείπεις, σε ευχαριστούμε πολύ για όλα. REST IN POWER QUEEN ZACKIE OH!

Lgbtqi+
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Να μη στέκεσαι ψηλά για να σε δουν, αλλά χαμηλά για να σε αγγίξουν/ ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / H εποχή των πελμάτων― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η νέα εποχή μυρίζει sweat sock. Ο Skarsgård κάνει camp χωρίς να το ζητήσει κανείς, ένας άγνωστος ναύτης κερδίζει £30.000 τον μήνα επειδή κάποιος λατρεύει τις κάλτσες του, ο Ricky Martin κάνει kink evangelism στο «GQ» κι η AI πορνογραφία αγιοποιεί τα πέλματα των σταρ σαν να είναι νέα icons.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Tι μένει όταν τελειώσει το ωραίο;/ ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Η Lana Del Rey κοιτάζει για πρώτη φορά το πρόσωπο πίσω από τη μελαγχολία, το All of Us Stars μοιάζει με queer séance από εποχή που κάηκε, και η Zendaya με τον Pattinson επιπλέουν μέσα σε μια εικόνα που δεν τους υπηρετεί πια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Γι’ αυτό το δέρμα πάντα θα πληρώνεις/ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Ένα «όχι» που δεν εξημερώνεται, μια «Vogue» που ραγίζει, φιλιά που δεν ντρέπονται, ντίβες που δεν γερνούν, μια «Bugonia» που αυτονομήθηκε, αγόρια που κλαίνε και ένας Pasolini που πλήρωσε όσο κανείς.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Αν έχεις να συναντήσεις έναν άλλον κόσμο, ξεκίνα από το στόμα / ένα πολυποστ του Πάνου Μιχαήλ

Η πραγματικότητα έχει καταντήσει τόσο επικίνδυνη, που μόνο η υπερβολή έχει το θράσος να την ξεσκεπάσει. Η Melissa McCarthy κάνει μια διαφήμιση να μοιάζει με queer exorcism, ο David Hoyle φορά Mugler σαν να δικάζει ολόκληρη την Αγγλία, και η Miss Piggy επιστρέφει για να μας θυμίσει ότι το σύμπαν κινείται με βάση το τακούνι της
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι / από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aν πέσω, θα ξαναβρώ το φως. Ακόμα κι αν με κάψει πάλι ― Ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Έξι ιστορίες για την επιβίωση ως πράξη ακρίβειας: από το «Sống» του Ocean Vuong μέχρι το Ponyboi, τις τρανς γυναίκες της Torvajanica, τη Lola Young, τον Nikos Karpouzis και τη σπάνια χαρά του Bad Bunny.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να σου ’βαζα στο χέρι δυο λόγια τυχερά/από τον Πάνο Μιχαήλ

Υπάρχουν ζωές που μαθαίνουμε μόνο όταν τελειώσουν. Η τρανς Βαγγελιώ πέθανε τρεις φορές πριν τη δούμε. Η Cookie Mueller έζησε μέσα σε τρεις εικόνες πριν γίνει μνήμη. Δύο γυναίκες, δύο σιωπές, δύο σώματα και μια κοινωνία που κατάλαβε αργά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Queer History / Μάριος Βεάνος: «Έπαιρνα το ντέφι, ανέβαινα στο τραπέζι και γινότανε χαμός»

Ένας θρύλος της νύχτας που άφησε εποχή στα σκυλάδικα της ελληνικής περιφέρειας. Τόσο που ο Θάνος Αλεξανδρής τού αφιέρωσε ολόκληρο κεφάλαιο στο βιβλίο «Αυτή η νύχτα μένει».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
*Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Aγαπηθήκαμε πριν μάθουμε τι θα μας πάρουν/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Αυτή η ΟΑΣΗ διαβάζεται σαν χάρτης μιας ολόκληρης εποχής: από το τραύμα του AIDS που κληρονομήσαμε χωρίς να το ζήσουμε, μέχρι τη γλώσσα που καίγεται σε πραγματικό χρόνο. Τα αγόρια του Y2K, ο Ξιάρχο, οι non-binary νέοι, οι trans αφηγήσεις, η ζωγραφική της τρυφερότητας και η μαρτυρία του Παπαϊωάννου δεν μιλούν για διαφορετικά πράγματα· μιλούν για την ίδια ανάγκη: να σταθούμε στο σκαλοπάτι που μας αναλογεί χωρίς να κρύβουμε τη διαδρομή. Εδώ, η κουλτούρα δεν καταγράφεται. Συμβαίνει. Κι εμείς παρακολουθούμε πώς η μνήμη, η εικόνα, το σώμα και η επιθυμία συνθέτουν ένα καινούργιο τοπίο παρουσίας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Κράτα με λίγο ακόμη. Κι εγώ θα κρατήσω εσένα/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Η queer κουλτούρα λάμπει όταν θυμάται γιατί υπάρχει: γιατί κάτω από την εικόνα υπάρχει φροντίδα, κάτω από τη φροντίδα μνήμη, και κάτω από τη μνήμη η πιο σκληρή μας επιμονή η ανάγκη να συνεχίσουμε χωρίς να μικραίνουμε. Η νέα ΟΑΣΗ κινείται στη λεπτή γραμμή όπου το camp συναντά την αγρύπνια και η τρυφερότητα γίνεται πράξη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Να μη ντρέπεσαι για τον εαυτό που υπήρξες ― ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Το Παρά Πέντε που επιστρέφει ως pop-camp εξομολόγηση μιας γενιάς, ο queer πυρετός του Heated Rivalry, η απαλότητα της αραβικής ανδρικότητας του Al-Hosni, η ακατέργαστη νεότητα του Sorrenti και τη διαφάνεια του Βασίλη Μπούτσικου σε ένα κοινό νήμα: τις ιστορίες που μας κρατούν όταν η πραγματικότητα γίνεται αφόρητη.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Δεν περάσαμε και λίγες καταστροφές/από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το vertical ψηφιακό ορφανοτροφείο μέχρι το μεγάλο θέατρο του feed, από την εξάντληση των σωμάτων μέχρι την υπόγεια τέχνη που αρνείται να γίνει κεφάλαιο, το νέο πολυποστ της ΟΑΣΗΣ χαρτογραφεί το νέο queer τοπίο της μετα-πανδημικής ύπαρξης. Η ζωή δεν ζητά πια αφήγημα, ζητά αντοχή.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Τι διαβάζουμε σήμερα / Ήταν λοιπόν και η Ουμ Καλσούμ λεσβία; Μια νέα ταινία αναζωπυρώνει τη συζήτηση

Η κυκλοφορία μιας νέας ταινίας έφερε ξανά στο προσκήνιο ερωτήματα ταμπού γύρω από την ιδιωτική ζωή της πιο σεβαστής πολιτισμικής μορφής της Αιγύπτου, αλλά και γύρω από το τι επιτρέπεται να ειπωθεί γι’ αυτήν.
THE LIFO TEAM
*Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Ακόμη και το πιο σφοδρό ξυράφι υπήρξε κάποτε λουλούδι/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Από το σοκ της Peaches μέχρι τη σιωπηρή δύναμη σωμάτων που άντεξαν χωρίς να εξηγηθούν, ο Πάνος Μιχαήλ εξερευνά τι σημαίνει να κατοικείς το σώμα σου χωρίς διαπραγμάτευση. Ένα πολυποστ της ΟΑΣΗΣ για την επιθυμία ως πολιτισμό και την αντοχή ως μορφή αλήθειας.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Το δέρμα που κατοικώ/από τον Πάνο Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Το δέρμα που κατοικώ/ από τον Πάνο Μιχαήλ

Σε αυτό το πολυποστ, ο Πάνος Μιχαήλ κοιτάζει τη σύγχρονη κουλτούρα μέσα από εκείνο το μικρό σκοτεινό διάκενο όπου κάτι λείπει και ακριβώς γι’ αυτό γίνεται ορατό. Από τη Charli XCX που παλεύει να ξαναβρεί το σώμα της μέσα στο ίδιο της το είδωλο, μέχρι τη Cindy Sherman που αποκάλυψε νωρίς τη βία της μίμησης· από τη σωματική ένταση του HYACYN μέχρι τη λαϊκή, ανθρώπινη ματιά του Martin Parr. Ένα queer πολυποστ για την επιμονή της παρουσίας σε μια εποχή που δεν αντέχει την ατέλεια.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ