Έλα όπως είσαι

Έλα όπως είσαι Facebook Twitter
0
Tι συναισθήματα θέλατε να εκφράσετε μέσα από το νέο σας έργο και σε τι αναφέρεται η θεματολογία του;

Πρόκειται για κείμενα σατιρικών μονολόγων (stand up comedy) που μέσα από τις μεταμορφώσεις μιας γυναίκας, με σαρκασμό, αυτοσαρκασμό και γλυκόπικρο χιούμορ, καθρεφτίζουν την κοινωνία των τελευταίων δύο δεκαετιών του 20ού αιώνα και τον 21ο που βιώνουμε. Η θεματολογία αναφέρεται σε μια κοινωνία που παγιδεύτηκε σε μια εικονική πραγματικότητα και πείστηκε να υιοθετήσει ως πρότυπο την γκλαμουριά, με αποτέλεσμα να χάσει τον μπούσουλα και να καταλήξει στη νεύρωση και τη μοναξιά.

Για την παράσταση έχουν γραφτεί διθυραμβικές κριτικές. Πώς θα αντιμετωπίζατε τις αρνητικές κριτικές;

Ό,τι εκτίθεται, κρίνεται. Αυτό λέει η δημοκρατία, αυτό λέει και η λογική. Σίγουρα, δεν θα πέταγα από τη χαρά μου, αλλά πιστεύω πως όποιος γράφει και υπογράφει, παίρνει το ρίσκο της ευθύνης του.

Στην παράσταση συμμετέχει μαζί σας και ένας νέος ηθοποιός;

Ναι, ο Άκης Σιδέρης, ο οποίος με δεξιοτεχνία αναπαριστά το alter ego της ηρωίδας ταυτόχρονα ως πλανόδιος μουσικός, κλόουν και μαριονέτα.

Tη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Χριστόφορος Χριστοφής. Πώς ήταν η συνεργασία σας;

O Χριστόφορος Χριστοφής είναι ένας σκηνοθέτης o oποίος, αφού απαλλάξει τον ηθοποιό του από τις ανασφάλειές του, με κινήσεις σκακιστή πετάει την περιττή φιοριτούρα και κρατάει την ουσία. Γι' αυτό τον θεωρώ έναν από τους μεγάλους σκηνοθέτες που έχουμε στην Ευρώπη.

Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουμε να βγούμε από το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε;

Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Είναι στο χέρι όλων μας. Οι  Έλληνες είμαστε από τη φύση μας απείθαρχοι, ξερόλες, ικανοί για το καλύτερο και ταυτόχρονα για το χειρότερο. Πρέπει να ξεπεράσουμε τις μονομανίες μας και να κοιτάξουμε όχι μόνο τα στραβά των άλλων αλλά να τους αναγνωρίσουμε και την αξία τους. Χρειαζόμαστε περισσότερη ενημέρωση. Το χιούμορ, όχι με την έννοια της καζούρας αλλά του αυτοσαρκασμού, είναι φάρμακο κατά της άνοιας και της κατάθλιψης. Χρειάζεται να χαμογελάμε περισσότερο. Πρέπει να ξεπεράσουμε τα κόμπλεξ μας, το εγώ μας. Ο άνθρωπος είναι φθαρτός, η ανθρωπότητα όμως συνεχίζει και θα συνεχίσει να πορεύεται. Πρέπει να βλέπεις τη ζωή όχι από ένα μισοάδειο ποτήρι αλλά από ένα μισογεμάτο.

Πώς βλέπετε τους πολιτικούς σήμερα;

Σίγουρα δεν είναι οι μάγοι της Βηθλεέμ. Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με την πολιτική είναι και ικανοί και έντιμοι. Χρειάζεται τόλμη και θάρρος για να ξεκαθαρίσει το τοπίο, και επειδή δεν πιστεύω σε κανενός είδους ξεκαθάρισμα, τουλάχιστον ένας δρόμος ίσα για να περάσεις απέναντι θεωρώ πως θα δημιουργηθεί.

Είστε η δημιουργός του πρώτου πειραματικού και πρωτοποριακού θεάτρου του Κεραμεικού και των γύρω από αυτόν περιοχών. Από το 1996 έχετε φιλοξενήσει καθιερωμένους δημιουργούς και δεκάδες νέες ομάδες. Πώς σας προέκυψε αυτό;

Από την ανάγκη μου να εκφραστώ στην τέχνη μου και να συμπορευτώ με άλλους δημιουργούς με τις δικές μου ανησυχίες. Πολλοί από τους κολλητούς μου φίλους είναι νέοι άνθρωποι. Οι νέοι έχουν γνώση, σε εκπλήττουν με τις ιδέες τους, δεν μεμψιμοιρούν, είναι συνεπείς, ώριμοι και δεν παραμυθιάζονται εύκολα.

Δεκαεπτά χρόνια τώρα, ποιες είναι οι εμπειρίες που αποκομίσατε μέσα από την πορεία σας, θετικές και αρνητικές;

Δεν μου αρέσει να κάνω απολογισμούς, ούτε διαχωρίζω τις εμπειρίες σε θετικές και αρνητικές. Μου αρέσει το ταξίδι, όποιο και να είναι αυτό. Δεν λειτουργώ ως επαγγελματίας, με αποτέλεσμα όλο αυτό να με κάνει τουρίστρια του είδους. Αλλά μου αρέσει ο τουρισμός.

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT