Παίζοντας τον κακό

Παίζοντας τον κακό Facebook Twitter
0

Ο ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας Στίβεν Μπέρκοφ λέει ότι δημιούργησε τη μαγευτική παράσταση για έναν ηθοποιό Shakespeare's Villains, επειδή δεν επιθυμούσε να μείνει άνεργος. Αλλά, στην πραγματικότητα, ο Μπέρκοφ είναι ο σπουδαιότερος εν ζωή και εν ενεργεία επαγγελματίας του θεάτρου. Στη διάρκεια μιας διαπρεπούς θεατρικής και κινηματογραφικής καριέρας έχει ενσαρκώσει τους περισσότερους από τους πιο αξιομνημόνευτους κακούς ήρωες, από τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Μάκβεθ έως τον κακό Ρώσο συνταγματάρχη στο Octapussy του Μποντ. Τα θεατρικά του έργα και οι διασκευές του έχουν ανέβει σε πολλές χώρες του κόσμου και σε πολλές γλώσσες.
Στην παράσταση Shakespeare's Villains, o Μπέρκοφ βουτά στο κακό για να εξερευνήσει κάποιους από τους πιο σκοτεινούς ήρωες του ποιητή, όπως ο Μάκβεθ, ο Σάιλοκ, ο Ριχάρδος ο Γ'. Όχι εύκολο για τον καθένα φυσικά, αλλά ο Μπέρκοφ αποσπά επευφημίες για την προσπάθειά του να αναμείξει στοιχεία διάλεξης και κωμωδίας σε πορτρέτα ηρώων που κατά κύριο λόγο προκαλούν ρίγη φρίκης.

Γιατί πάντοτε καλείστε να υποδυθείτε τον ρόλο του κακού;

Επειδή έχω κοντά μαλλιά!

Μόνο γι' αυτό;

Περίπου. Από τη στιγμή που θα ταυτιστείς με έναν ρόλο, βλέπουν ότι σου αρέσει και αυτό ήταν. Μετά ωριμάζεις μέσα σε αυτόν. Δεν με νοιάζει! Ο κακός πάντοτε πρέπει να είναι ένας καλός ηθοποιός, για να επιτρέψει στην αχρειότητα να αναδυθεί και να κάνει το κοινό να εμπλακεί.

Πώς προέκυψε η ιδέα για την παράσταση Shakespeare's Villains;

Προέκυψε γιατί ήθελα να κάνω σόλο παραστάσεις. Όπως ένας τραγουδιστής και ένας μουσικός χρειάζονται ο ένας τον άλλο για να υπάρξει αλληλεπίδραση, έτσι και οι ηθοποιοί χρειάζονται τους άλλους ηθοποιούς. Σκέφτηκα, όμως, γιατί άραγε οι ηθοποιοί να μην μπορούν να έχουν το υπέροχο προνόμιο των καλλιτεχνών καμπαρέ, ώστε να βγαίνουν στη σκηνή μόνοι; Επίσης, σκέφτηκα ότι θα ήθελα να κάνω λίγο Σαίξπηρ επειδή έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά. Εφόσον δεν είχα προσκληθεί από σημαντικούς θιάσους για κάτι τέτοιο, σκέφτηκα να φτιάξω μια παρουσίαση όλων των διαφορετικών ηρώων. Καθώς επέλεγα τους ρόλους, άρχισα να συνειδητοποιώ ότι έκλινα περισσότερο προς τους σκοτεινούς ήρωες -τα καθάρματα- και αποφάσισα ότι θα έπρεπε να τους παρουσιάσω όλους σε ένα ενιαίο θέαμα. Αυτό έριξε φως στην ψυχολογία του Σαίξπηρ, στον τρόπο που οι χαρακτήρες αντανακλούσαν ο ένας στον άλλο και στο γεγονός ότι όλοι τους ήταν διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης ψυχολογίας.

Επιλέξατε τα καθάρματα ως μια βολική πλατφόρμα ώστε να επιφέρετε αναταραχή στο κοινό;

Όχι, απλώς έτσι προέκυψε. Καθώς τους μελετούσα διαπίστωσα ότι είναι πιο ενδιαφέροντες και ότι η ψυχολογία τους είναι αναπτυγμένη πιο λεπτομερώς από ό,τι των άλλων ηρώων αυτών των κειμένων. Είναι πιο εκφραστικοί. Κάποιοι από τους κεντρικούς ήρωες παραήταν πολυδιάστατοι, σοβαροί και συνηθισμένοι για να μου προσελκύσουν το ενδιαφέρον. Οι κακοί (καθάρματα) ήταν γεμάτοι εκφράσεις απογοήτευσης, πόνου, φιλοδοξίας και επιθυμιών που αναζητούν και οφείλουν να εκπληρωθούν. Ήταν σαν μια ασθένεια την οποία εξετάζει ένας γιατρός με το μικροσκόπιό του - κι ένιωσα να ενδιαφέρομαι πολύ γι' αυτούς τους ασθενείς ανθρώπους.

Πώς αρχίσατε να δουλεύετε στον κινηματογράφο και πώς αυτό επηρέασε την καριέρα σας;

Ήταν πολύ θετικό. Άλλωστε είχα μια μικρή φήμη. Το φιλμ είναι ένα αυθεντικό έργο τέχνης και οφείλεις να είσαι απόλυτα αφοσιωμένος, αλλά φυσικά δεν είναι θεατρική σκηνή. Η ταινία είναι κατά κάποιον τρόπο διακοπές. Τα λιγοστά φιλμ που έκανα μου προσέφεραν ικανοποίηση, καθώς δεν πέρασα απαρατήρητος.

Στη μεγάλη οθόνη, έχετε περάσει από το A clockwork Orange στο Octopussy, στον Rambo και το Absolute Beginners. Είστε περήφανος για κάθε ταινία;

Είμαι πολύ περήφανος γι' αυτό που εγώ έχω κάνει, αλλά οι ταινίες δεν ήταν πάντοτε ενδιαφέρουσες. Ξέρω ότι κάποιες από τις ταινίες δεν ήταν καλές. Όπως το Prisoner of Rio, που ήταν μια ατυχής προσπάθεια, αλλά, από την άλλη, οι υπόλοιπες ήταν ταινίες που είχαν λόγο ύπαρξης, παρά το γεγονός ότι ήταν εμπορικές.

Δεν έχετε μετανιώσει καθόλου για τις κινηματογραφικές σας επιλογές;

Πρέπει να είναι κανείς ηθοποιός κατ' επάγγελμα. Κάποιες φορές κάνεις κάτι αντίστοιχο ενός γλυπτού του Μιχαήλ Άγγελου και κάποιες άλλες φορές κάνεις διακόσμηση σπιτιού και κάνεις το Octopussy. Αλλά δεν έχει τίποτε το κακό το να συμμετέχεις σε αυτές τις ταινίες. Έχουν πλάκα, αποτελούν απόδραση και αυτό είναι μια χαρά.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Αλφρέδο Άριας / Αλφρέδο Άριας: «Οι καλλιτέχνες είναι οι πρώτοι που τους εξαφανίζουν οι δικτατορίες»

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της όπερας «Monsieur Vénus», που βασίζεται σε ένα από τα πιο προκλητικά έργα του 19ου αιώνα, ο διάσημος Αργεντινός σκηνοθέτης αφηγείται την πλούσια διαδρομή του στο θέατρο, στην όπερα και στον κινηματογράφο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

The Review / Θωμάς Μοσχόπουλος: «Η πατριαρχία κάνει και τους άντρες να κλαίνε»

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης, Θωμάς Μοσχόπουλος, πήρε το κλασικό αριστούργημα του Στρίντμπεργκ, άλλαξε το φύλο της ηρωίδας και εξηγεί γιατί η Δεσποινίς Τζούλια έγινε Κος Ζύλ, ένας νεαρός ομοφυλόφιλος αριστοκράτης.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Θέατρο / To «Τζένη Τζένη» του '26 δεν είναι αυτό που περιμένεις

Στην ταινία του 1966 θριάμβευε το φως, το ελληνικό καλοκαίρι και η αγάπη. Στην παράσταση που σκηνοθετεί σήμερα ο Νίκος Καραθάνος βλέπει «το τελευταίο δειλινό πριν έρθει η νύχτα», ψάχνει το happy end και κοιτάζει με νοσταλγία μια εποχή αθωότητας που έχει οριστικά χαθεί.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Κίττυ Παϊταζόγλου πιστεύει ότι η συναίνεση είναι μια πολύ εύθραυστη λέξη

Θέατρο / Κανείς δεν θα κάνει την Κίττυ στην άκρη

Μια από τις πιο ταλαντούχες και ιδιαίτερες ηθοποιούς της γενιάς της, η Κίττυ Παϊταζόγλου, μιλά στη LifO για το τολμηρό έργο «Συναίνεση» στο οποίο πρωταγωνιστεί αλλά και για την εμπειρία της με τον σκηνοθέτη Ούλριχ Ράσε το καλοκαίρι που μας πέρασε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Λέσλι Τράβερς: «Η όπερα είναι ένας κόσμος χωρίς όρια»

Θέατρο / Ο Λέσλι Τράβερς πήγε τη σκηνογραφία σε άλλο επίπεδο. Δες εδώ μαγεία

Με αφορμή τη νέα παραγωγή της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή, ο διακεκριμένος σκηνογράφος μιλά για τη δύναμη της μουσικής να γεννά εικόνες και την όπερα ως ένα από τα πιο ζωντανά καλλιτεχνικά πεδία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Εύη Σαουλίδου / Εύη Σαουλίδου: «Θέλουμε τα πάντα. Όλα όσα υπάρχουν στη ζωή. Βουλιμικά»

Μια από τις πιο προσηλωμένες στην τέχνη της ηθοποιούς της γενιάς της θα ζωντανέψει επί σκηνής μαζί με τέσσερις άντρες, σε μια ελεύθερη θεατρική διασκευή, την ταινία του Μάρκο Φερέρι «Το μεγάλο φαγοπότι».
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Θέατρο / Σάββας Στρούμπος: «Οι λογαριασμοί μας με τον Κάφκα παραμένουν ανοιχτοί»

Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου ανεβάζει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ το τελευταίο διήγημα του Κάφκα, βλέποντας σε αυτό μια εξαιρετικά επίκαιρη αλληγορία για την προσπάθεια της τέχνης να επιβιώσει σε έναν κόσμο που δεν τη θεωρεί απαραίτητη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό με νέα, φρέσκια ματιά

The Review / Σε κάποιους άρεσε ο «Βυσσινόκηπος» στο Εθνικό

Η Βένα Γεωργακοπούλου και ο Χρήστος Παρίδης διαβάζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την παράσταση του Εθνικού, θυμούνται τους «Βυσσινόκηπους» που έχουν δει και ξεφυλλίζουν τη θαυμάσια μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Έρευνα / Πόσο εύκολα «βγαίνει» μια ελληνική παράσταση στο εξωτερικό;

Τι χρειάζεται, τελικά, για να βγει μια παράσταση έξω από την Ελλάδα; Ποιος στηρίζει τους καλλιτέχνες; Ποια έργα «αρέσουν» στους ξένους; Ζητήσαμε από τους Έλληνες δημιουργούς Δημήτρη Παπαϊωάννου, Πρόδρομο Τσινικόρη, Ανέστη Αζά, Γιώργο Βαλαή, Χρήστο Παπαδόπουλο, Ευριπίδη Λασκαρίδη, Πατρίσια Απέργη και Μάριο Μπανούσι να μοιραστούν την πορεία του ταξιδιού τους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μπήκαμε στις πρόβες της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Θέατρο / Στις πρόβες της «Άννα Μπολένα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Ο σκηνοθέτης Θέμελης Γλυνάτσης εξηγεί τον ρηξικέλευθο τρόπο με τον οποίο προσέγγισε την όπερα του Ντονιτσέτι, «μουτζουρώνοντας» το μπελ κάντο του συνθέτη με ηχητικές παρεμβολές πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
O Θύμιος Ατζακάς έκανε το «Κτίσμα» του Κάφκα μουσική περφόρμανς

Θέατρο / O Θύμιος Ατζακάς έκανε το «Κτίσμα» του Κάφκα μουσική περφόρμανς

Ο μουσικός εξηγεί πώς από το έργο του Φραντς Κάφκα εμπνεύστηκε την ομώνυμη μουσική περφόρμανς θέλοντας να μιλήσει για τον τρόπο που ακόμα και η υποψία του φόβου παραλύει τον άνθρωπο, ενώ ουσιαστικά παγιδεύεται από τον ίδιο του τον εαυτό.
M. HULOT
Κωνσταντίνος Σκουρλέτης: «Πώς γίνεται να μην παρατηρείς όσα συμβαίνουν γύρω σου και να μην τα εισάγεις στην τέχνη σου;»

Θέατρο / Ένας από τους καλύτερους σκηνογράφους μας είναι μόλις 31 ετών

Λίγο προτού ανέβει το «Τζένη Τζένη», ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης της ομάδας bijoux de kant, του φιλμικού σύμπαντος του Βασίλη Κεκάτου, των αριστουργηματικών κόσμων του Γκολντόνι αλλά και της Μαρίνας Σάττι, αποκωδικοποιεί την ανοδική του πορεία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ