Ένα πρωινό στα μέσα του περασμένου Γενάρη, ο Καραμπά Ντιαμπί, ο μοναδικός μαύρος εκπρόσωπος του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της Γερμανίας, βρήκε τρύπες από σφαίρες στο παράθυρο του γραφείου του στο Χάλε της Σαξονίας. Περίπου τρεις μήνες πριν, στην ίδια πόλη δύο άνθρωποι είχαν χάσει την ζωή τους στη διάρκεια ένοπλης επίθεσης με δράστη έναν ακροδεξιό που στόχο είχε μια συναγωγή και στη συνέχεια ένα τουρκικό εστιατόριο.
Ακολούθησαν κι άλλες απειλές εναντίον του Ντιαμπί, μέσω e-mails κυρίως, και μία από αυτές τον προειδοποιούσε ότι θα έχει το τέλος του Βάλτερ Λίμπκε, του 65χρονου στελέχους του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της καγκελαρίου Μέρκελ, ο οποίος εκτελέστηκε από νεοναζί πριν από ένα χρόνο εξαιτίας των θέσεων του υπέρ των μεταναστών. Το απειλητικό σημείωμα έφερε ως υπογραφή την φράση «Χάιλ Χίτλερ».
Σήμερα, ο 58χρονος βουλευτής του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος διακρίνει με αφορμή τις αντιρατσιστικές διαδηλώσεις που γίνονται και στη Γερμανία αυτές τις μέρες μετά τα γεγονότα που συγκλονίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, μια ευκαιρία να αναγνωριστεί ο ρατσισμός που συμβαίνει και στη χώρα του, και λαμβάνει ποικίλες μορφές.
«Δυστυχώς, δεν μπορείς να πεις ότι δεν έχουμε πρόβλημα ρατσισμού στη Γερμανία», λέει στη συνέντευξη που έδωσε στην ανταποκρίτρια της Ουάσιγκτον Ποστ, σημειώνοντας ότι ο ρατσισμός υποβόσκει σε διάφορους θεσμούς, από τα σχολεία μέχρι την αστυνομία.
Κάποιοι όμως στην Γερμανία δυσκολεύονται να αποδεχτούν αυτό το γεγονός. Όταν την περασμένη εβδομάδα, η συνάδελφός του και επιφανής στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατών, Σάσκια Έσκεν έκανε λόγο για «υπολανθάνον ρατσισμό» στην αστυνομία, οι αντιδράσεις υπήρξαν πολύ έντονες, ενώ ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας, Χορστ Σίχοφερ, χαρακτήρισε «ακατανόητη» την δήλωσή της.
Αντίστοιχες ήταν οι αντιδράσεις εκ μέρους συντηρητικών πολιτικών και συνδικαλιστικών ενώσεων της αστυνομίας, μετά το νόμο κατά των διακρίσεων που πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα η τοπική κυβέρνηση του Βερολίνου. Κάποιοι εξέφρασαν την άποψη ότι τέτοια νομοθετήματα που διευκολύνουν τις αγωγές εναντίον κρατικών θεσμών όπως η αστυνομία, προκαλεί ένα μόνιμο κλίμα καχυποψίας εις βάρος των στελεχών της.
«Ανοησίες», λέει ο Ντιαμπί, προσθέτοντας ότι θα ήθελε να δει και άλλα κρατίδια να υιοθετούν αντίστοιχους νόμους. «Η συζήτηση περί ρατσισμού στη Γερμανία συχνά περιορίζεται στις διακρίσεις εις βάρος των 'ξένων', υπονοώντας ότι οι άνθρωποι διαφορετικής εθνικής καταγωγής δεν είναι στην πραγματικότητα Γερμανοί. Δεν είμαι ξένος. Ζω σ' αυτή εδώ την πόλη εδώ και 35 χρόνια. Το μεγαλύτερο διάστημα που έχω λείψει ποτέ είναι λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες».
Ο Καραμπά Ντιαμπί γεννήθηκε στη Σενεγάλη και μετακόμισε ως υπότροφος στην τότε Ανατολική Γερμανία. Παρέμεινε και μετά το τέλος των προπτυχιακών σπουδών του και στη συνέχεια ολοκλήρωσε την διδακτορική του διατριβή στην γεω-οικολογία στο Πανεπιστήμιο του Χάλε. Το 1999 πήρε την γερμανική υπηκοότητα και το 2013 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής.
Ένα από τα ζητήματα που ανακινήθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στη Γερμανία έχει να κάνει με την καταμέτρηση των μειονοτήτων στη χώρα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, υπάρχουν γύρω στο ένα εκατομμύριο μαύροι Γερμανοί, το ακριβές νούμερο όμως παραμένει άγνωστο. Αυτό σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στον δισταγμό που επικρατεί στη Γερμανία όσον αφορά έρευνες που έχουν να κάνουν με τη φυλή και την εθνικότητα εξαιτίας της βαριάς κληρονομιάς του Ολοκαυτώματος.
Πολλοί ακτιβιστές ασκούν πιέσεις προκειμένου να αλλάξει αυτό το καθεστώς, λέγοντας ότι χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την ανισότητα. Ο Ντιαμπί πιστεύει κι εκείνος ότι τα στοιχεία καταγραφής των μειονοτήτων είναι πολύ σημαντικά για ερευνητικούς σκοπούς πάσης φύσεως. Συγχρόνως όμως, υποστηρίζει την καμπάνια απομάκρυνσης της λέξης «φυλή» από το Σύνταγμα της χώρας:
«Εκτός του ότι μοιάζει ασύμβατος πλέον με τους καιρούς μας, αποτελεί έναν ιδιαίτερα φορτισμένο όρο στην Γερμανία. Κάνοντας επίσημο και αυστηρό διαχωρισμό ανάμεσα σε διαφορετικές ανθρώπινες φυλές, διευκολύνουμε την αντίληψη που καταλήγει στο ότι υπάρχουν καλές φυλές και κακές φυλές».
Σπεύδει πάντως να τονίσει ότι τα προβλήματα ρατσισμού στη Γερμανία δεν μπορεί να είναι συγκρίσιμα με αυτά στις Ηνωμένες Πολιτείες και ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Γερμανών πολιτών σέβονται όσους έχουν διαφορετική εθνική καταγωγή. Μετά από την επίθεση στο γραφείο του, δέχτηκε κύμα συμπαράστασης, όπως λέει, από τους εκλογείς της περιφέρειάς του. «Δεν ζούμε στην εποχή της οργής, αλλά στην εποχή της αλληλεγγύης και της συμπόνιας», δήλωσε σε μια πρόσφατη ομιλία του στο κοινοβούλιο.
Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχει καταφέρει να διώξει το περιστατικό από το μυαλό του, ειδικά από τη στιγμή που οι έρευνες της αστυνομίας συνεχίζονται. «Ήταν κάτι τρομακτικό, αυτή είναι η ουσία», λέει. «Δεν μπορείς να προσποιηθείς ότι δεν συνέβη και να επιστρέψεις αλώβητος στην καθημερινή σου ρουτίνα».
Με στοιχεία από Washington Post
σχόλια