Ο Αντώνης Κανάκης συνάντησε πολύ γρήγορα την αναγνωρισιμότητα και θεωρείται εδώ και πολλά χρόνια ένα από τα επιτυχημένα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης.
Βέβαια, στο βιογραφικό του, εκτός από παρουσιαστής, συγκεντρώνει και άλλες ιδιότητες όπως ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός, σκηνοθέτης αλλά και συγγραφέας.
Οι εκπομπές του, «Κομφούζιο», «ΑΜΑΝ» και «Ράδιο Αρβύλα» σκαρφάλωναν πάντοτε στις υψηλότερες θέσεις της τηλεθέασης έχοντας ως βασικό τους όπλο το καυστικό και ανατρεπτικό τους χιούμορ.
Ο ίδιος δίνει σπάνια συνεντεύξεις, δεν χρησιμοποιεί τα social media, επιμένει να έχει ως έδρα του τη Θεσσαλονίκη και καταφέρνει πάντα να προκαλεί συζητήσεις με τις παρεμβάσεις του, είτε θετικές, είτε αρνητικές.
Σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική τηλεοπτική χρονιά και μετά από ένα μεγάλο διάστημα απουσίας, ο γνωστός παρουσιαστής επιστρέφει, προκειμένου να επηρεάσει τις ισορροπίες του μιντιακού τοπίου.
Ήδη, πριν λίγες μέρες, ο ΑΝΤ1 ανακοίνωσε την ανανέωση της αποκλειστικής του συνεργασίας μαζί του, για ακόμη τρία χρόνια, έως το 2021.
Οι πολιτικοί μας, είμαστε εμείς. Αυτό, βέβαια, δεν αφαιρεί σε καμία περίπτωση την τεράστια προσωπική ευθύνη που έχουν, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, αφού καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως, βρέθηκαν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας.
Κι εκείνος, αποφάσισε να αναλάβει το φορτίο μιας τριπλής εμφάνισης κάθε εβδομάδα ενώ πλέον θα έχει και έναν νέο επιτελικό ρόλο στη διαμόρφωση του προγράμματος του καναλιού.
Η συχνή εβδομαδιαία παρουσία του ξεκινά από σήμερα το βράδυ με το «Ράδιο Αρβύλα» να επανέρχεται στη late night ζώνη, μέχρι και δύο φορές την εβδομάδα, Δευτέρα και Τρίτη, στις 00:15.
Την ίδια στιγμή, από την Τετάρτη 7 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη, ο Αντώνης Κανάκης θα είναι στον αέρα της βραδινής ζώνης του καναλιού με τη νέα του εκπομπή, όπως φυσικά μας έχει συνηθίσει, ζωντανά από τη Θεσσαλονίκη.
Πρόκειται για την πρώτη εκπομπή στην ιστορία που θα βγει στον αέρα χωρίς τίτλο, έστω και για ένα επεισόδιο, αφού ο τίτλος θα αποφασιστεί μαζί με τους τηλεθεατές στην πρώτη εκπομπή.
Σ' ένα μικρό διάλειμμα από τις πυρετώδεις προετοιμασίες για τις εκπομπές που ετοιμάζει παραχώρησε μία αποκλειστική συνέντευξη στη LiFO και μίλησε για τα νέα του σχέδια, την τηλεόραση, τη σάτιρα, την πολιτική, τα social media, τους νέους, την απώλεια του πατέρα του αλλά και την πόλη του, την Θεσσαλονίκη.
— Η επέκταση της συνεργασίας σας με τον ΑΝΤ1 έρχεται να λειτουργήσει και ως ευκαιρία οικοδόμησης ενός νέου προγράμματος, πιο κοντά στη δική σας φιλοσοφία;
Στη βραδινή ζώνη, ελπίζω πως ναι. Στην αρχή, το μεγαλύτερο κομμάτι της βραδινής ζώνης θα φιλοξενεί δικά μου πράγματα, και κυρίως το «Ράδιο Αρβύλα».
Στο μέλλον όμως είναι πολύ πιθανό να επιμεληθώ και άλλες εκπομπές, διαφορετικών παρουσιαστών, οι οποίες όμως, όπως είπατε και εσείς, θα έχουν κάποια συγγένεια με τη δική μου φιλοσοφία στην τηλεόραση.
— Πώς πείστηκε ο Αντώνης Κανάκης να αναλάβει την late night ζώνη του ΑΝΤ1 και τι ακριβώς σημαίνει αυτό σε πρακτικό επίπεδο;
Εδώ και καιρό, μού έχει εκφραστεί η επιθυμία αυτή του καναλιού και τον τελευταίο καιρό το συζητήσαμε ιδιαιτέρως διεξοδικά με τον Θοδωρή Κυριακού.
Αυτά που άκουσα και συζητήσαμε, σε συνδυασμό με την αδυναμία που τρέφω για την βραδινή ζώνη, με οδήγησαν στο να δεχτώ.
Εκτός φυσικά από τις δικές μου εκπομπές, σε πρακτικό επίπεδο αυτό σημαίνει πως θα συμφωνούμε από κοινού με το κανάλι τα προγράμματα που τυχόν στο μέλλον θα φιλοξενηθούν στη ζώνη αυτή, και τα προγράμματα αυτά θα τα επιμελούμαι με διαφορετικούς τρόπους κάθε φορά.
Όλα αυτά όμως, ήρεμα, χωρίς πίεση και σε βάθος χρόνου.
— Ήταν εύκολο να δεχτείτε αυτή την πρόταση ή είχατε κάποιους ενδοιασμούς;
Φυσικά και είχα, και έχω ακόμα, ενδοιασμούς. Οι ενδοιασμοί μου έχουν να κάνουν και με την προσωπική μου ζωή αλλά και με την επαγγελματική μου.
Έχουν να κάνουν, επίσης, και με τον προβληματισμό που έχω έντονα, σχετικά με το κατά πόσο άνθρωποι, των οποίων η φιλοσοφία είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από την τηλεοπτική πραγματικότητα, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί πλέον, μπορούν να αντέξουν ψυχολογικά την έντονη εμπλοκή τους στο συγκεκριμένο περιβάλλον.
Βασίζομαι στο ότι συνήθως δημιουργούμε και μένουμε σε έναν δικό μας κόσμο.
— Πώς πήρατε την απόφαση να αυξηθεί η συχνότητα προβολής του «Ράδιο Αρβύλα»;
Εκτός από την ευγενική πίεση που δέχομαι από το κανάλι, το οποίο, ακόμα και αν διαφωνεί, οφείλω να αναγνωρίσω πως πάντα σέβεται και κατανοεί τις αποφάσεις μου για τη συχνότητα μετάδοσης της εκπομπής, δεχόμαστε έντονα και μία καλώς εννοούμενη πίεση από τους τηλεθεατές, η οποία μάς επηρεάζει και αγγίζει πολύ.
Όμως, για να είμαι ειλικρινής, μού έλειψε και εμένα το «Ράδιο Αρβύλα» και μέσα στο πλαίσιο της διαμόρφωσης μίας νέας βραδινής ζώνης, έκρινα πως είναι μία καλή στιγμή για να αυξήσω τη συχνότητα προβολής.
Σ' αυτό, βέβαια, θα βοηθήσει το ότι τα επεισόδια που θα ετοιμάζω σε εβδομαδιαία βάση, θα είναι μικρότερα σε μέγεθος από τα αντίστοιχα των έκτακτων μεταδόσεων.
— Σχετικά με τη νέα εκπομπή της Τετάρτης, πέρα από το Ράδιο Αρβύλα, ποιο θα είναι το περιεχόμενο αλλά και ο στόχος της;
Όσο παράξενο και αν ίσως ακούγεται, μού είναι δύσκολο να περιγράψω με ακρίβεια τη νέα εκπομπή και το περιεχόμενό της.
Ουσιαστικά, είναι ένα νέο πλαίσιο για να μπορώ και να μπορούμε να εκφραστούμε και εκτός της σάτιρας. Θέλω σίγουρα να είναι απλή.
Για μένα το απλό είναι το πιο ουσιαστικό και όμορφο χαρακτηριστικό. Το περιεχόμενό της δεν επιθυμώ να είναι κάτι συγκεκριμένο. Θέλω να είναι τελείως ελεύθερη.
Τα μυαλά, οι σκέψεις, το χιούμορ, οι ευαισθησίες, οι απόψεις των ανθρώπων που θα βρίσκονται σε κάθε εκπομπή μέσα στο στούντιο, θα καθορίζουν την εκάστοτε εκπομπή, αλλά και το σύνολο αυτής.
Έχω δημιουργήσει ένα χώρο μέσα στον οποίο ελπίζω να εξελιχτούν όμορφες και διαφορετικές μεταξύ τους στιγμές. Διάθεση, συναισθήματα, ιστορίες, μουσικές, θέματα και άνθρωποι που θα εναλλάσσονται ανά εκπομπή ή και εντός μίας εκπομπής. Θέλω να είναι ανθρώπινη και ρομαντική πολλές φορές.
Σίγουρα, θα έχει στοιχεία και από την επικαιρότητα, αλλά και από διαχρονικά κοινωνικά θέματα. Σίγουρα, θα έχει πολλή μουσική, σχεδόν θα είναι η βάση της, όπως είναι και στη ζωή μου.
Θα υποδεχτούμε φίλους μέσα στο στούντιο, κάτι που έχω 25 χρόνια να το κάνω και θα επικοινωνήσουμε μαζί τους, όπως θα επικοινωνήσουμε όσο πιο διαδραστικά μπορούμε και με τους τηλεθεατές.
Πάντως, όπως σχεδόν όλα τα πράγματα που κάνω, ακόμα περισσότερο η εκπομπή αυτή, θα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που θα χτιστεί και θα εξελιχθεί σιγά-σιγά.
Δεν θα είναι μία εκπομπή που, από το πρώτο επεισόδιο, θα μπορείς να σχηματίσεις άποψη γι' αυτήν. Αντιθέτως, θα θέλει χρόνο και πολλά πράγματα θα μάς τα δείξει και η ίδια. Θα την αφήσω, δηλαδή, να πάρει η ίδια τα ηνία και να μάς πάει κάπου καλά ελπίζω.
Γι' όλους αυτούς τους λόγους, όταν θα την ξεκινήσω, θα φροντίσω να έχει μια πολύ ήρεμη έναρξη, χωρίς πυροτεχνήματα ή τεχνάσματα εντυπωσιασμού και μέχρι την τελευταία στιγμή, δεν θα την βγάλω στον αέρα εάν δε νιώσω ότι οι συνθήκες είναι όπως πρέπει.
— Σταθερά οι εκπομπές, που κάνετε διαχρονικά στην ελληνική τηλεόραση, σημειώνουν εξαιρετικά μεγάλες τηλεθεάσεις. Σ' ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό τηλεοπτικό περιβάλλον έχετε βάλει κάποιο στόχο από πλευράς τηλεθέασης για τη νέα εκπομπή;
Δεν ξέρω κατά πόσο στον κόσμο της τηλεόρασης μπορεί να γίνει πιστευτό αυτό που θα πω, αλλά σε καμία, μα καμία περίπτωση, ειδικά για την εκπομπή αυτή, η τηλεθέαση δεν αποτελεί προτεραιότητα μου και αυτό είναι κάτι που, από την πρώτη στιγμή, ξεκαθάρισα προς το κανάλι, το οποίο το δέχτηκε απόλυτα.
Πάντοτε υπήρχαν νέοι που εφησύχαζαν και νέοι που διεκδικούσαν. Πάντα ποντάρω στους δεύτερους και δεν παύω να ελπίζω, ότι θα αντιδράσουν και οι πρώτοι.
— Πιστεύετε ότι πάσχει το τηλεοπτικό τοπίο από μία αίσθηση κοινωνικής ευθύνης;
Φοβάμαι πως ναι. Και φοβάμαι, ότι ένα κομμάτι των ανθρώπων που εμπλέκονται με την υπόθεση που λέγεται τηλεόραση, σε διάφορα πόστα μέσα σ' αυτήν, στην καλύτερη περίπτωση έχουν πλήρη άγνοια και στη χειρότερη περίπτωση, αδιαφορούν πλήρως για τις κοινωνικές προεκτάσεις και συνέπειες που έχει το ισχυρό αυτό μέσο στην κοινωνία.
— Απουσιάζει η χρήσιμη σάτιρα στις μέρες μας; Το λέω, γιατί πλέον, υπάρχουν ελάχιστες εκπομπές που έχουν παραμείνει στο είδος αυτό.
Θα συμφωνήσω μαζί σας και λυπάμαι που κάποιες σατιρικές εκπομπές δεν είναι στον αέρα αυτή τη στιγμή.
Ελπίζω αυτό να αλλάξει, γιατί η χρήσιμη σάτιρα, όπως είπατε, εκτός από χρήσιμη, είναι δείγμα δημοκρατίας και προϋπόθεση αυτής.
— Παραμένετε πιστός στην Θεσσαλονίκη. Σε μία πόλη, όπου συνυπάρχει ο Μπουτάρης με τον Άνθιμο, εσείς τι αγαπάτε στην πόλη αυτή και τι είναι αυτό που σας εκνευρίζει;
Η πόλη αυτή, είχε σχεδόν πάντα αυτά τα δύο «πρόσωπα». Ακόμα και τη δεκαετία του '80, που θεωρώ ότι η Θεσσαλονίκη ήταν μακράν η πιο "rock 'n' roll" πόλη στην Ελλάδα, ακόμα και τότε υπήρχε έντονα και η «Άνθιμος» πλευρά της. Έχει ενδιαφέρον αυτή η αντίθεση.
Την αγαπάω πολύ τη Θεσσαλονίκη. Εδώ μεγάλωσα, εδώ ονειρεύτηκα και εδώ πραγματοποίησα τα όνειρά μου. Εδώ ζει η οικογένειά μου, εδώ ζω με τη σύντροφό μου, εδώ πέθανε ο μπαμπάς μου, εδώ γεννήθηκε η κόρη μου. Είναι το σπίτι μου.
Αυτό που με στεναχωρεί κάπως, είναι το ότι νιώθω σαν να έχει χαθεί εδώ και καιρό η «ροκεντρολιά» που προανέφερα και σαν να βρίσκεται σ' ένα είδος χειμερίας νάρκης η πόλη, κάτι το οποίο βέβαια είναι πανελλαδικό φαινόμενο πλέον, θαρρώ.
Ελπίζω, βέβαια, να είναι απλά ιδέα μου όλο αυτό...!
— Η πολιτική μας σκηνή έχει εξελιχθεί σε προνομιακό πεδίο της σάτιρας. Έχουμε τους πολιτικούς που μάς αξίζουν;
Φοβάμαι πως ναι, αν και θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτούς τους πολιτικούς, κανείς δεν τούς αξίζει. Κάθε φορά που γκρινιάζουμε γι' αυτούς, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είναι εξωγήινοι, αν και φέρονται σαν τέτοιοι, αλλά προϊόντα της ελληνικής κοινωνίας.
Οι πολιτικοί μας, είμαστε εμείς. Αυτό, βέβαια, δεν αφαιρεί σε καμία περίπτωση την τεράστια προσωπική ευθύνη που έχουν, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, αφού καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως, βρέθηκαν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας.
— Η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα των πολιτικών ή των πολιτών;
Και των δύο φυσικά. Όπως είπα και πριν, είναι απόλυτα αλληλένδετοι οι πολίτες με τους πολιτικούς και αντίστροφα.
Η οικονομική κρίση όμως, θεωρώ πως είναι συνέπεια άλλων ειδών κρίσεων, οι οποίες έχουν τις ρίζες τους σε διαχρονικές δυστυχώς, ανθρώπινες και κοινωνικές παθογένειες και βέβαια στο έλλειμμα πολιτισμού και παιδείας.
— Λέτε ότι αποτελεί πανελλαδικό φαινόμενο το γεγονός ότι βρισκόμαστε ως χώρα σε κατάσταση χειμερίας νάρκης. Πώς εξηγείτε ότι ο κόσμος σήμερα δεν αντιδρά ή κατά πολλούς, πιθανόν, αδιαφορεί;
Θα μπορούσα να σκεφτώ πολλά πράγματα και παράγοντες για να σάς απαντήσω, αλλά θα εστιάσω σ' έναν από αυτούς τους παράγοντες και αναφέρομαι στο τέρας του καταναλωτισμού και του μάρκετινγκ, το οποίο το έχουμε αφομοιώσει τόσο πολύ, που πλέον δεν το διακρίνουμε καν ως τέρας.
Αυτό, λοιπόν, το ανθρώπινο δημιούργημα, έχει επιτεθεί τις τελευταίες τέσσερις περίπου δεκαετίες με τόσο απάνθρωπο τρόπο και με τέτοια δύναμη στον ίδιο τον δημιουργό του, στον άνθρωπο δηλαδή, που έχει προκαλέσει ένα είδος απονεύρωσης στις ζωές μας.
— Ήρθε η «πρώτη και δεύτερη φορά αριστερά» να γκρεμίσει τους μύθους της Μεταπολίτευσης;
Το έχω ξαναπεί, πως αν και προσωπικά διαφωνώ γενικότερα με αυτούς τους παρωχημένους, κατά την άποψή μου, πολιτικούς διαχωρισμούς, τρέφω μία εκτίμηση στην Αριστερά, στην ιστορία της, στο κοινωνικό και ανθρώπινο πρόσωπό της και στους αντίστοιχους αγώνες της.
Για το λόγο αυτό, θεωρώ πως η συγκεκριμένη «αριστερά» προσβάλλει την ουσία της Αριστεράς.
— Όμως ο Αλέξης Τσίπρας ήταν για πολλούς μία ελπίδα. Τι πήγε λάθος κατά την γνώμη σας;
Δεν τον είχα πιστέψει ιδιαίτερα ποτέ, όχι μόνο γιατί τα ψέματα και οι υποσχέσεις του ήταν σχεδόν κωμικές, αλλά και γιατί διέκρινα πως παρά το νεαρό της ηλικίας, προέρχεται και ανδρώθηκε πολιτικά, από τους πλέον παλαιοκομματικούς μηχανισμούς και κουβαλάει όλες τις παθογένειες αυτών.
Διέκρινα, ότι είναι μία περίπτωση που αποδεικνύει πως η έννοια «εγκεφαλικά νέος» δεν σχετίζεται τελικά καθόλου με την ηλικία.
Παρόλα αυτά, αποτέλεσε και για μένα κάποια στιγμή μία ελπίδα, γιατί την είχα και εγώ πολλή ανάγκη. Δεν νομίζω ότι πήγε κάτι λάθος, απλά αποκαλύφθηκε η αλήθεια.
— Θυμάμαι πολύ έντονα την κριτική, που είχατε κάνει στον Παύλο Πολάκη. «Συνεχίζουν να πιστεύουν, ότι βρίσκονται ακόμα στα καφενεία και πουλάνε εξυπνάδες στον κόσμο», είχατε πει. Μήπως εξυπηρετεί αυτή η συμπεριφορά ένα είδος της εξουσίας;
Αυτό το είδος της εξουσίας, με αυτήν την ποιότητα και αυτό το επίπεδο, προσωπικά με θλίβει και χωρίς υπερβολή, το εισπράττω σαν μία μορφή βίας που ασκείται επάνω μου ως πολίτη αυτής της χώρας.
Σκέφτομαι πολλές φορές, ότι αν αυτό το επίπεδο πολιτικού, είναι αντανάκλαση του ποιος είμαι με την έννοια του κοινωνικού συνόλου, τότε έχω σοβαρά προβλήματα και πρέπει να βρω έναν καθαρό καθρέφτη επειγόντως.
— Έχουν νόημα σήμερα οι ιδεολογίες, όταν συγκυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ και ο Φώτης Κουβέλης γίνεται αναπληρωτής υπουργός του Πάνου Καμμένου;
Οι ιδεολογίες θα έπρεπε να έχουν νόημα, αλλά φοβάμαι ότι το έχουν χάσει εδώ και πολύ καιρό.
— Οι νέοι σήμερα διεκδικούν ή εφησυχάζουν;
Πάντοτε υπήρχαν νέοι που εφησύχαζαν και νέοι που διεκδικούσαν. Πάντα ποντάρω στους δεύτερους και δεν παύω να ελπίζω, ότι θα αντιδράσουν και οι πρώτοι.
— Τα social media είναι πλέον η νέα γλώσσα μας κι έχουν επηρεάσει βαθύτατα τις ανθρώπινες σχέσεις. Πώς το κρίνετε και πόσο εφικτό είναι κάποιος να παραμείνει αποσυνδεδεμένος σήμερα;
Είναι και αυτά ένα εργαλείο, το οποίο αυτή τη στιγμή, η χρήση που τού γίνεται, αντανακλά την πραγματικότητα της κοινωνίας μας και η αντανάκλαση αυτή δεν είναι πάντα τόσο ευχάριστη.
Θεωρώ, ότι αυτοί που κρατούν τα ηνία της παγκόσμιας πληροφορικής, που δημιούργησαν και διαμορφώνουν τα social media και το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτά λειτουργούν και οι οποίοι στο σύνολό τους ήταν νεαρά άτομα, πέταξαν πολύ γρήγορα την όποια ηθική τους από το παράθυρο και χωρίς ίχνος κοινωνικής ευθύνης, άρχισαν να «πατάνε» πάνω στις κοινωνικές και ανθρώπινες παθογένειες, προκειμένου το προϊόν τους να γίνει ακόμη πιο πετυχημένο, πιο κερδοφόρο, πιο γοητευτικό.
Το πρόβλημα είναι ότι το προϊόν τους τείνει να αντικαταστήσει την κοινωνία την ίδια και τις ανθρώπινες σχέσεις. Προσωπικά, πιστεύω πως μπορείς κάλλιστα να μείνεις αποσυνδεδεμένος με πολύ ευεργετικές συνέπειες στη ζωή σου.
— Οι παρέες τελικά γράφουν την ιστορία;
Όχι μόνο οι παρέες, αλλά σίγουρα αυτές που λειτουργούν μπορούν να το κάνουν.
— Ο θάνατος του πατέρα σας ήταν η αφορμή για ένα βιβλίο που γράψατε μέσα σε τέσσερις μέρες. Πώς ξεπερνά κάποιος την απώλεια;
Δεν την ξεπερνά. Η απώλεια αυτού του επιπέδου σε συντροφεύει για όλη σου τη ζωή, πιστεύω. Αλλάζει πρόσωπα στην πορεία, αλλά είναι πάντα εκεί. Ακόμα και ο πόνος είναι επιθυμητός αφού σχετίζεται με τον άνθρωπο σου.
— Κάνετε ραδιόφωνο από την ηλικία των 13 ετών. Πριν λίγες μέρες ένας καθηγητής δήλωσε ότι η μοναχικότητα έσωσε το ραδιόφωνο. Τι είναι αυτό που σάς γοητεύει στο μέσο αυτό;
Θα συμφωνήσω με τον καθηγητή και θα σάς πω ότι αυτό που είπε, αποτελεί ένα από τα βασικά πράγματα που με γοητεύουν στο μέσο αυτό, το ότι δηλαδή ενώνει κι ανακουφίζει μοναξιές.
— Έχετε μετανιώσει για κάτι;
Για πολλά πράγματα και συγχρόνως για τίποτα. Γνωρίζω ότι είναι παράδοξο αυτό που λέω, αλλά έτσι νιώθω.
Το μόνο που ξεχωρίζει, είναι το ότι, αν και ήμασταν πολύ κοντά, θα ήθελα να είχα περάσει ακόμα περισσότερο χρόνο με τον μπαμπά μου και θα ήθελα να εξαφάνιζα τις φορές που του είχα φερθεί άσχημα.
— Τα σημαντικά βρίσκονται σε εκείνα που κρατάμε ή σε όσα αφήνουμε πίσω μας;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Η προφανής ίσως απάντηση, είναι ότι αυτά που αφήσαμε πίσω μας, για να τα αφήσαμε σημαίνει ότι δεν ήταν σημαντικά.
Όμως, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι έτσι τα πράγματα. Ίσως έχουμε αφήσει πολύ σημαντικά πράγματα πίσω μας και απλά δεν ήμασταν σε θέση να τα εκτιμήσουμε, όταν μας τα σέρβιρε η ζωή.
— Εσάς τι σάς έχει μάθει η ζωή;
Ό,τι και να μού έχει μάθει, πάντα καταλήγει στην αγάπη.
