Πρόκειται για το χωριό Σκοτεινό της Κρήτης το οποίο βρίσκεται στο νομό Ηρακλείου. Οι 70 κάτοικοι του όπως αναφέρει το ekriktiko είναι όλοι τους αντικαπνιστές. Δεν επηρεάστηκαν από καμία αντικαπνιστική εκστρατεία αλλά εδώ και δεκαετίες είναι το χωριό στο οποίο δεν υπάρχει καπνιστής ούτε για δείγμα.
Ήταν μια στάση ζωής που υιοθετήθηκε σταδιακά απ' όλους και σύμφωνα με ορισμένους ισχύει αδιαλείπτως για περισσότερα από 20 χρόνια. «Εγώ είμαι 50 χρόνια παντρεμένη εδώ και θυμάμαι ότι παλιά κάπνιζαν μόνο 2-3 γέροι. ¨Φεύγοντας¨ αυτοί, κανένας δεν συνέχισε να καπνίζει» λέει η κυρία Χριστίνα Μουδατσάκη, ιδιοκτήτρια ενός εκ των δύο καφενείων του χωριού. «Η συνήθεια αυτή έχει περάσει και στα παιδιά και στα εγγόνια μας, παρόλο που δεν μένουν εδώ στο χωριό» ενώ ο 21χρονος εγγονός της λέει :« Ζω σ' ένα περιβάλλον που καπνίζουν φίλοι και γνωστοί μου αλλά είναι επιλογή μου να μην καπνίζω γιατί γνωρίζω τις συνέπειες που θα έχει κάτι τέτοιο στην υγεία μου».
.
Στο μικρό χωρίο όχι μόνο δεν καταναλώνονται τσιγάρα αλλά δεν πωλούνται κιόλας. «Εγώ είχα καφενείο μέχρι πριν από 15 χρόνια. Πουλούσα τσιγάρα αλλά δεν αγόραζε κανείς χωριανός» λέει ο κ. Δημήτρης Ζερβάκης «έπαιρνα καμιά κούτα και έμενε ξεχασμένη στα ράφια του καφενείου, αν δεν ερχόταν κανένας περαστικός ν' αγοράσει» συμπληρώνει.
Οι κάτοικοι του μικρού χωριού, τηρώντας τις παραδόσεις της υγιεινής κρητικής διατροφής έχουν εξασφαλίσει τη μακροζωία - αν αναλογιστεί κανείς ότι η ηλικία τους κυμαίνεται από 65 έως 101 έτη – στην οποία, όπως εικάζουν οι ίδιοι, έχει βοηθήσει και η αποχή από το κάπνισμα.
Εξαίρεση εδώ, αποτελεί ένας συγχωριανός τους, ο οποίος έχει επιστρέψει πρόσφατα από την Αθήνα και ζει μόνιμα στο Σκοτεινό. Μόνο αυτός καπνίζει περιστασιακά αλλά και αυτός το μειώνει σταδιακά λένε οι κάτοικοι του χωριού με την κρυφή ελπίδα ότι θα καταφέρουν να εντάξουν και αυτόν στην άτυπη ομάδα τους.
Κάθε χρόνο 650.000 θάνατοι σημειώνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το κάπνισμα, το οποίο αποτελεί επίσης τη συχνότερη αιτία θανάτου, ασθένειας ή αναπηρίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των ευρωπαϊκών αρχών.
σχόλια