Αποκαλύφθηκε η αιτία του θανάτου της Τζέιν Γκούντολ, μερικές εβδομάδες μετά τον θάνατό της.
Η εμβληματική πρωτευοντολόγος που αφιερώθηκε στον κόσμο και την πολυπλοκότητα των χιμπατζήδων, πέθανε σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω της μια παρακαταθήκη -πολύτιμη όσο λίγες- για την επιστήμη.
Σύμφωνα με τον διεθνή Τύπο, η Γκούντολ «έφυγε» από καρδιακή ανακοπή, την οποία φέρεται να υπέστη ενώ κοιμόταν.
Σε προηγούμενη δήλωση της 1ης Οκτωβρίου, το Ινστιτούτο «Jane Goodall» ανέφερε ότι η επιστήμονας πέθανε στο Λος Άντζελες, κατά τη διάρκεια περιοδείας ομιλιών. Στην ίδια δήλωση είχε αναφερθεί, ότι η Τζέιν Γκούντολ πέθανε από φυσικά αίτια.
Η Γκούντολ «άκουσε» και κατέγραψε τις κοινωνίες των χιμπαντζήδων, αποκαλύπτοντας στον κόσμο και την πολυπλοκότητά τους- πέθανε σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας πίσω της μια παρακαταθήκη -πολύτιμη όσο λίγες- για την επιστήμη.
Η Τζέιν Γκούντολ
«Τότε που οι γυναίκες αποθαρρύνονταν από το να ακολουθήσουν καριέρα στις επιστήμες, η Γκούντολ έγινε μία από τις πιο αναγνωρισμένες προσωπικότητες της εποχής της. Η National Geographic Society στήριξε το ταξίδι της στη μελέτη των χιμπαντζήδων, ένα ταξίδι που άλλαξε για πάντα τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη συμπεριφορά των ζώων», σημείωσε το National Geographic σε ένα από τα πιο συγκινητικά μηνύματα μετά τον θάνατό της.
Οι ανακαλύψεις της άλλαξαν ριζικά την κατανόηση της επιστήμης για τη συμπεριφορά των πρωτευόντων και καθιέρωσαν νέους δρόμους στη μελέτη τους. Παράλληλα, υπήρξε υπερασπίστρια της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και της αποκατάστασης των οικοσυστημάτων.
Η πορεία της ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1960, όταν, σε ηλικία μόλις 26 ετών, έφτασε στην Τανζανία για να ξεκινήσει την πρωτοποριακή της έρευνα για τους χιμπαντζήδες στο φυσικό τους περιβάλλον. Στη διάρκεια της πολυετούς μελέτης της απέδειξε ότι οι χιμπαντζήδες επικοινωνούν, αναπτύσσουν ξεχωριστές προσωπικότητες και κατασκευάζουν εργαλεία, συμπεριφορές που μέχρι τότε θεωρούνταν αποκλειστικά ανθρώπινες.
Ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά ευρήματα, όπως εξηγούσε η ίδια σε συνέντευξή της στο ABC News το 2020, ήταν «το πόσο μας μοιάζουν». «Οι συμπεριφορές τους -οι χειρονομίες, τα φιλιά, οι αγκαλιές, το κράτημα των χεριών, τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη», ανέφερε. «Το γεγονός ότι μπορούν να είναι βίαιοι και σκληροί, να διεξάγουν κάτι σαν πόλεμο, αλλά την ίδια στιγμή να δείχνουν αγάπη και αλτρουισμό».
Κι όμως, το αγαπημένο ζώο της Γκούντολ δεν ήταν ο χιμπαντζής
«Όλοι νομίζουν ότι το αγαπημένο μου ζώο είναι ο χιμπαντζής -αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια», είχε δηλώσει κάποτε η διάσημη ερευνήτρια. «Οι χιμπαντζήδες είναι σαν τους ανθρώπους· έχουν προσωπικότητες, αλλά όπως και οι άνθρωποι, κάποιοι δεν είναι καλοί. Το αγαπημένο μου ζώο είναι ο σκύλος, γιατί τα σκυλιά είναι απίστευτα πιστά, προσφέρουν ανιδιοτελή αγάπη και δεν μπορώ να φανταστώ τον κόσμο χωρίς αυτά».
Σε μία από τις ομιλίες της, η Γκούντολ αναφέρθηκε συγκινημένη, στον «καλύτερο δάσκαλο που είχε ποτέ» -αυτόν που τη βοήθησε να κατανοήσει ότι τα ζώα έχουν προσωπικότητα, νου και συναισθήματα. Και αυτός ο δάσκαλος δεν ήταν άλλος από τον σκύλο της, Rusty. Ο Rusty της έμαθε, όπως έχει πει, ότι τα ζώα δεν είναι αντικείμενα μελέτης, αλλά μοναδικές οντότητες. Η εμπειρία αυτή αμφισβήτησε για πρώτη φορά την τότε κυρίαρχη επιστημονική άποψη -ότι μόνο οι άνθρωποι διαθέτουν συναισθήματα και συνείδηση- και διαμόρφωσε τη θεμελιώδη προσέγγισή της στη μετέπειτα έρευνα στους χιμπαντζήδες.
Από τότε, η Γκούντολ αποφάσισε να αντιμετωπίζει τα ζώα ως πρόσωπα, δίνοντάς τους ονόματα αντί για αριθμούς, και να τα βλέπει όπως της έμαθε ο σκύλος της Rusty: ως πλάσματα που σκέφτονται, αισθάνονται και αγαπούν.
Με πληροφορίες από People
