Η δολοφονία του 31χρονου Τσάρλι Κερκ σε πανεπιστήμιο της Γιούτα συγκλόνισε την αμερικανική πολιτική σκηνή και επανέφερε το ζήτημα της πολιτικής βίας στο επίκεντρο.
Ο Κερκ, ιδρυτής της οργάνωσης Turning Point USA και στενός σύμμαχος του Ντόναλντ Τραμπ, πυροβολήθηκε στον λαιμό κατά τη διάρκεια εκδήλωσης. Λίγες ώρες αργότερα, ο πρόεδρος Τραμπ επιβεβαίωσε τον θάνατό του, μιλώντας για μια «ειδεχθή δολοφονία» και κατηγορώντας τη ρητορική της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» για την κλιμάκωση του πολιτικού μίσους.
Στο βίντεο-μήνυμά του από το Οβάλ Γραφείο, ο Τραμπ χαρακτήρισε τον Κερκ «πατριώτη που αφιέρωσε τη ζωή του στη χώρα του και στην ελευθερία του διαλόγου», ενώ ανακοίνωσε και τη μεταθανάτια απονομή του Μεταλλίου της Ελευθερίας, της ύψιστης πολιτικής τιμής των ΗΠΑ.
Η σύγκριση με τη δολοφονία της Μελίσα Χόρτμαν
Η περίπτωση Κερκ συγκρίθηκε σχεδόν αμέσως με τη δολοφονία της Δημοκρατικής Melissa Hortman, πρώην προέδρου της Βουλής της Μινεσότα, η οποία τον Ιούνιο βρέθηκε νεκρή μαζί με τον σύζυγο και το σκυλί τους, σε μια επίθεση που χαρακτηρίστηκε πολιτική εκτέλεση.
Ο Τραμπ τότε είχε μιλήσει για μια «φρικτή πράξη βίας» που δεν θα γίνει ανεκτή, όμως απέφυγε να αναφερθεί ονομαστικά στη Hortman. Μάλιστα, αρνήθηκε να επικοινωνήσει με τον κυβερνήτη της Μινεσότα, Τιμ Γουόλς, λέγοντας πως θα ήταν «χάσιμο χρόνου».
Στο τελευταίο του μήνυμα για τον Κερκ, ο Τραμπ δεν έκανε καμία αναφορά στη Hortman ή σε άλλα πρόσφατα περιστατικά πολιτικής βίας εις βάρος Δημοκρατικών – όπως η εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του κυβερνήτη της Πενσιλβάνια, το σχέδιο απαγωγής της Γκρέτσεν Γουίτμερ ή η επίθεση στον σύζυγο της Νάνσι Πελόζι.
Η επιλεκτική ρητορική του Τραμπ είναι χαρακτηριστική: όταν το θύμα είναι πολιτικός του χώρου του, καταγγέλλει την «τρομοκρατία της Αριστεράς». Όταν το θύμα είναι Δημοκρατικός, περιορίζεται σε γενικές δηλώσεις ή και σε σιωπή. Η αντίθεση αυτή αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική βία στις ΗΠΑ γίνεται εργαλείο στο πλαίσιο μιας διαρκώς πιο τοξικής δημόσιας σφαίρας.
Για τους υποστηρικτές του Τραμπ, ο Κερκ ήταν κάτι παραπάνω από ακτιβιστής. Ήταν η φωνή που έδινε χώρο στη νεολαία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ένας «επαγγελματίας προβοκάτορας» που ζούσε για τις αντιπαραθέσεις στα αμφιθέατρα. Για τους αντιπάλους του, ήταν ακραία διχαστικός, συχνά εκτός πραγματικότητας, και φορέας ρητορικής που τροφοδότησε το ίδιο μίσος που τελικά τον σκότωσε.
Με πληροφορίες από USA Today
